Under The MoonlightKabanata 18
Marciano’s Point Of View
I found myself walking towards the place where only I and my father know. Madilim na pero nakikita ko pa rin naman ang daan papunta roon, sa tulong na rin nang nagkalat na mga streetlights at ang bituin at ang buwan sa kalangitan.
Gusto ko na munang magpag-isa. Pakiramdam ko kasi ay kapag may nakapaligid sa akin, para akong sinasakal. Hindi ako mapakali at natatakot na baka tanungin nila ako’t hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Nahihirapan ako sa ganitong sitwasyon dahil ngayon ko lang naramdaman ang bagay na ‘to. I don’t even when will this feeling end.
Narating ko ang lugar na pinupuntahan lang ni Papa kapag stress siya sa trabaho. Hinawi ko ang mga vine flowers para makita ko ang hallway na p
