CHAPTER 22 ร้ายมาร้ายกลับไม่โกง
“ไม่ครับ ผมไม่ต้องการให้มารตีมาอยู่ที่นี่”
น้ำเสียงของกำนันเสือแข็งกร้าวแค่ไหน แต่มารตีก็ยังคงยิ้มละไม ราวกับคำปฏิเสธของอดีตสามีเป็นเพียงลมผ่านหู เธอต้องการเข้ามาในชีวิตเขาอีกครั้ง และเธอต้องได้เป็นคนที่อยู่เคียงข้างเขา
“พี่เสือจะใจร้ายกับตีขนาดนี้เลยเหรอ ตีแค่อยากช่วยงานนะคะ ไม่ได้หวังจะทวงอะไรกลับมา”
มารตีปรายตามองสายไหมที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะเบือนหน้ากลับมาหานางพลอยใสแล้วทำเสียงหวาน
“คุณแม่เข้าใจตีใช่ไหมคะ ตีก็แค่อยากใช้โอกาสนี้พิสูจน์ตัวเองอีกครั้ง ตีจะสยบข่าวลือของคนที่ชอบนินทาตีในทางเสียหาย ด้วยการมาพิสูจน์ตัวเอง”
“จ้ะ แม่เข้าใจหนูตีดี” นางพลอยใสหันไปมองลูกชาย “ส่วนตาเสือ ถ้าจะดื้อกับแม่เรื่องนี้ แม่คงต้องมาจัดการเอง”
“ถ้าแม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ชั่วกับผมขนาดไหน แม่จะไม่พูดแบบนี้”
“พี่กำนันมีคนอื่น พี่กำนันใส่ร้ายตี”
“ใส่ร้ายเหรอ?” กำนันเสือแค่น
