Özel bölüm 2
* * * Efe elimi sımsıkı tutmuş, beni peşinden sürüklüyordu. Nikâh salonundan çıktığımızda hava tatlı bir serinlikle içime işledi. Sokak lambalarının altında yürürken, kalbimdeki o tedirginlik yerini hafif bir heyecana bırakmıştı. Efe’nin yanında her şey çok daha kolay ve hafif hissediliyordu. Ama yine de içimde bir ses durmadan sorular soruyordu: Bu mutluluk kalıcı olacak mıydı? Ya Efe de bir gün değişirse? Ya ona güvenmekte hata yapıyorsam? Tam bu düşüncelere dalmışken Efe bir anda durdu, bana dönerek kollarını omzuma sardı. "Esra," dedi yumuşak bir sesle, "Biliyorum, kafanın içinde deli sorular var. Ama sana söz veriyorum, bu yolculukta seni asla yalnız bırakmayacağım." Sözleri içime bir nebze de olsa su serpti. Gözlerine bakıp hafifçe gülümsedim. O an, belki de geçmişte yaşadıklarımı
- Writer
