* * *
Geçen sefer gittiğimiz o bahçeli eve gelmiştik. Gökhan'ın çocukluğunun geçtiği eve. Her ne kadar burada birbirimize küsmüş olsak da, şimdi çok başka şekilde gelmiştik buraya. Gökhan'ın söylediğine göre burayı kimse bilmiyordu, yani Murat bilmiyordu ve burası geceyi geçirmek için çok daha güvenliydi.
Gökhan kapıyı anahtarıyla açarken karanlıkta durmuş onu bekliyor, etrafa bakınıyordum. Hemen kapıyı açıp elini sırtıma koydu, "Geç hadi."
Karanlıkta parlayan gözlerine baktım ve usulca içeriye süzüldüm. O ışığı açıp kapıyı kapadı. Salona doğru ilerledim. "Karnın aç mı yavrum, bir şeyler hazırlayayım mı?" diye sorunca omzumun üzerinden dönüp ona baktım ve durgun bir ifadeyle başımı iki yana salladım.
Üzgün olduğumu görüyordu, beni teselli etmek için birçok şey söylemişti ama ben daha
