Chapter 47

1489 Words

Dei's POV Kinabukasan - Agad akong napatayo mula sa pagkakahiga sa couch nang makarinig ako ng humintong sasakyan sa tapat ng bahay ni lola. Hinawi ko ang kurtina at sumilip. Delivery lang pala sa katapat naming bahay. “Umamin ka na Marya. Hinihintay mo siya.,” sabi ni lola bebeng na nakaupo sa rocking chair niya. “Hindi po lola. Alam ko naman pong wala talaga sa bokabularyo ng lalaking yun ang panliligaw eh.,” sabi ko. Alam ko sa sarili ko na hindi na talaga babalik si Ice dahil wala siyang alam sa panliligaw. Hindi ko lang alam kung bakit umaasa ako na sana, magbago ang isip niya. Kilala ko si Ice, masyado siyang mainipin at ayaw niyang pinag-aantay siya. Good luck naman di ba? “Alas singko na oh! At mula kaninang umaga ay ganyan na ang ginagawa mo. Tuwing may maririnig kang mahin

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD