Belyn
Mahabang katahimikan ang namayani sa pagitan namin ni Aaron, ng bumalik kami sa loob ng sasakyan.
Kahit ng mag-umpisa n'yang patakbuhin ang kotse, tahimik lang kaming pareho. Lihim akong napangiti. I remembered what Mommy said earlier. Umasa talaga ako na nagbago na ito at totoo ang paghingi niya ng sorry sa akin. I chuckled to myself. Slight akong na hurt sa binitawang salita kanina ni Mommy, ngunit sanay na ako dati pa kaya mabilis ko lang iyon natanggap.
“Is there a problem?” Aaron asked me. Umiling ako, humugot naman siya ng hangin. At pagkatapos inalis niya ang isa niyang kamay na nasa manibela. Kinuha ang kaliwa kong kamay pagkatapos ay pinagsalikop niya iyon.
“Nakikita ko kung gaano mo kamahal si Mommy Vilma. Kaya lang siya na kasi mismo ang ayaw maging parte ng inyong pam
