غزلان فى وادى الذئاب

الفصل الاول... غزلان فى وادى ذئاب..... فى منزل بسيط فى احد الاحياء شعبيه يفيق من النوم على هرج ومرج ياتى من الخارج نظر فى ساعته مازلت الساعه ٦ صباحا قام بتكاسل واخذ طريقه الى الخارج فى طريقه لقيه آشين وامندا يقومون بتنظيف المنزل نظر لهم باستغراب وتحدث... ياساتر ياارب هو النهارده العيد وانا معرفش تحدثت امندا بسعاده...ماما جايه النهارده فقولنا ننضف البيت رائب بسخريه ....وجايه ليه اكيد فى مصيبه جايه فى طريق ربنا يستر امندا بحزن...ليه بتقول كده اكيد وحشانها وجايه تطمن علينا رائب...فين اوزلام ورانسى آشين بضحك...رانسي بتتخانق مع الكتب جوا واوزلام نايمه ومرضتش تقوم تنضف معنا... رائب....والله العيال دى تربيتى فعلا امندا....هم شافوا بربع جنيه تربيه والله انا اللى فيهم رائب...ده ايه العسل ده كتك الق*ف فى حلوتك امندا...رائب فكرت ولا لسه رائب بغصه....انتى متاكده انك عايزه تسيبنا وتسفرى انتى لسه صغيره وخايف عليكى من الغربه وبلد متعرفهش حضنته بحب..وانا والله صعب عليا اسيبكم وبذات انت واشين انت ابويا وهى امى مقدرش استغنى عنكم بس دى فرصه مش هتتكررر تانى انا هسافر انجلترا فى حد يطول يتخرج من جامعه كلفورنيا انا هضمن مستقبلى رائب بحزن...سيبنى لى بليل وهرد عليكى امندا...حاضر بعد نصف الساعه يجلس الجميع على طاوله الطعام يتناولون الفطار فى هدوء قطعت ال**ت امندا -اوزلام ماما جايه النهارده رانسي بغنج....يبقى عملت مصيبه هى وجوزهاوجايه تدبسنا فيها مش كفايه اللى عملتوا مستحيل اسامحها ابدااا امندا....حرام عليكى انتى بتكرهيها ليه كل ده علشان اتجوزت ما ده حقها رانسي بدموع متحجره....انتى متعرفيش حاجه انا همشي علشان عندى جلسه رائب....امندا اخر مره تتكلمى مع رانسي بطريقه دى هى مش صغيره وكذا مره قولتك اصلا بنسابها تيجى هنا علشان خاطرك محدش فينا بيحبها مش رانسي بس انا نزل الورشه خرجت رانسي من غرفتها ومعها حاجاتها -انا ماشيه عايزين حاجه رائب...مش ناسيه حاجه رانسي بضحك...لا رائب..هزعل رانسى ...ازعل كادت ان تذهب ولكن عادت وحضتنه مقدرش امشي من غير ماحضتنك رائب بمرح ....انا خايفه لتسجنى الرجل بدل ماتخرجيه رانسي بصحك...وليه لا انا حقيقى مبهوره بيا من امبارح عايزه امسك ثغره ملقتش رائب بق*ف ....تمسكى انتى ظلمتى القانون اما تدخلتى غورى من قدامى آشين...يلا نكمل ترويق اوزلام....انا عندى تدريب آشين...محاوله هروب فشله بس سيبكى بمزاجى فى المساء تجلس حياه بعض احضان زائفه بجانب زوجها على الاريكه بشمئزاز من المنزل حياه...انتوا وحشانى اووى امندا بسعاده...بجد حياه...طبعا اومال مش بناتى ده انتى كبرتى اهووو وبقيتى عروسه اوزلام...وايه سر زياره السعيده حياه...كده برضو يابنتى مش عايزنى اجى اشوفكم رانسي....اسطوانه مشروخه خشي على اسطوانه تانيه حياه بحزن مصطتنع ...احنا وقعنا فى مصيبه عائله ابوكم فى صعيد وقعت فى التار ولازم يحصل نسب الاما هيتفتح بحور دم مش هتتقفل صرخه آشين بصدمه رانسي...انتى عايزه ايه احنا ولا قتلنا ولا عملنا حاجه ومحدش هيقدر يقربلنا فى قانون فى البلد رائب...ملناش دعوه بالموضوع ده ويلا مع السلامه حياه....براحتك لو مش خايف من الموت خاف على اخواتك البنات وبعدنا انتوا هتتجوزا فى ايه ده حتى محدش معبرهم وبقوا عوانس امندا...طب والعمل حياه بخبث....رائب يتجوز سديم ورانسي تتجوز اوس الجندى **ت يسود المكان الآمن صوت رائب -تمام انا هتجوزها بس مفيش جواز لرانسي حياه ببرود...مينفعش لازم بنت قصد بنت رانسي بعياط...انا مش عايزه اتجوز يارائب انتوا قولتلى عمرى ماغصبك على حاجه وانا مش عايزه أتجوز دلوقتى... رن هاتف حياه حياه...الو سالم....ايه إللى حوصل حياه...كل حاجه تمام رائب لسديم واوس لرانسي سالم...على خيره الله بكره كتب الكتاب والفرح حياه...حاضر مع السلامه رانسي...انتى ايه الانتى قولتى ده انا مش هتجوزوا حياه..رائب بكره كتب الكتاب والفرح عمل حسابك الغلطه هتيضع اخواتك البنات انت فاهم يلا تشاو رانسي...رائب وغلوتى عندك متجوزنى ليه احنا اتفقنا مش هتجوز غير لما أخد دكتاره متحرمتيش من حياتى تعالوا نهرب ومحدش هيعرف يوصلنا... رائب بحزن دفين على اخواته يشعر بانه مقيد مش عارف يتحرك.... شعرت بيه آشين حضنته وتحدثت...متحملش نفسك فوق طاقتك متزعلش اكيد فى خير رانسي ...خير ايه هتجوز اوس الجندي من وادى ذئاب ده ولاعندهم قلب ولا مشاعر هيعذبى معه غير كده التار مش بعيد يحبسنى ميخلنيش اكمل رساله الدكتره بتاعى امندا بعياط...وانت ليه وافقت محدش هيقدر يقربلنا احنا مش ولاد اللى قتله ابن عمهم يبقى ازى فى تار من الاساس.. رائب...معرفش واكيد الموضوع ده فى سر بس مقدمنش حل غير كده دلوقتى الموضوع لو هيقف على حياتى بس مكنتش افكر اصلا بس حياه هدتنى بيكم مقدميش حل تانى .... انتبهت رانسي لى اوزلام... - انتى معندكيش تعقيب لى البيحصل ده هزت راسها بعياط ولم تتحدث آشين بعياط...ياارب انت اللى علم بحالنا امندا...حاولى تخدى نفس وتتكلمى.... آشين...مش هتقدر دلوقتى بكره ان شاء الله هتبقى كويس وصوتها هيرجع زى الاول رانسي بزعيق...كذا مره نقولك اصرخى **ري اى حاجه بس متسكتيش كده مش هنستحمل احنا نشوفك كده... رائب...انا نزل الورشه. رانسي...وانا هدخل انام... امندا....ده وقته رانسي بضحكه م**وره...تعالوا ناموا احنا ولاهنعرف نحل ولانربط اهو النوم حريه اللى هنقدر نحصل عليها دلوقتى .... دخلوا ناموا فى صباح يوم جديد فاقت آشين على اذن العصر.....نظرت الى ساعه ...يلهوى انا نامت كل ده اخذت طريقها الى الصاله تجر احزانها معا رايته ينام على الاريكه... جلست بجانبه وربتت على كتفه بهدوء رائب ...البنات فين... آشين...نايمين وامندا صاحيت بس قعده زعلانه على اوزلام.... رائب....انا خايف على رانسي الوحيده اللى اتربت على الحريه وادتها مساحتها من غير مااخاف عليها هتبقى زى الطير هتحبس هتخنق لغايه اما تموت.... آشين...هى وافقت رائب...وافقت بسببي مش اقادر ارفض ولا اوفق اوس رجل صعيدى وكلمته واحده وهى بتعند ومش هتيجى غير بالحنيه وصعب ان اوس الجندي يعملها بحنان ده كفايه انه من وادى ذئاب ... آشين....قدرنا كده مانت هتتجوز... رائب...مش هتفرق معيا كده كده مصيرى انى اتجوز مش هتفرق طريقه ...انتى مستحملتيش تقعدى فى الصعيد ٣ شهور وانتى ال*قله الوحيده اللى فيهم واطلقتى ما بالك رانسي آشين...ربنا يستر شكلك مانامتش نام شويه رائب...تعالى نامى انتى كمان دخل الغرفه امندا...انتةرجعت امتى استنيتك كتيررر مرجعتش حضتنها رائب بقوه تعالوا يلا عايز انام جمبكم... فاقوا على خبطات الباب حياه...انتوا لسه نايمين يلا الساعه ٥ ونص انجزوا رائب بقرف...من تدخلى من غير صوت ومسمعش صوتك لغايه اما الموضوع ينتهى حياه بخوف...حاضر عاد رائب الى الغرفه رانسي بعياط .....خلاص هتجوز رائب بحزن...اجهزوا الناس على وصول ودمعه فرت من عينيه بعد ساعه ونصف جاءت عائله الجندى واستقبلتهم حياه بترحاب شديد... رائب...اهلا وسهلا ... سالم...اهلا بيك ياولدى اومال فين العروسه رائب....بتجهز وجايه... اوس بسخريه...هى فكره نفسها عروسه بجد ولا ايه رائب بدهاء...انا برضو قالت كده مش مستهله تكلفى نفسك وتحطى ٢ كيلو ميكاب انتى فكره نفسك عروسه بجد... صدمت سديم من وقحته.... اوس ببرود..قصدك ايه... رائب...اقبل اما تفكر تعمل لاختى حاجه افتكر انك اختك مراتى وانت متعرفش غلوات اخواتى البنات عندى ايه اوس ببرود...حلو ثقه فى بعض الاحيان بس مش لايقه عليك على العموم المأذون جيه لبسوا البنات فساتين برغم من انها قديمه الاوكل منهم تشبه الملكه ... رانسي بعياط...خلاص مفيش امل يآشين انا انتهيت ودرستى ضاعت حياتى بتنهرر قدامى. دخل رائب الغرفه .... - امشوا وسافروا اسكندرايه ويومين واجاى اخدكم رانسي بصدمه..ايه ... رائب....امشي وخدوا ورقكم معكم وسافروا انتى وامندا كملى تعليمك واشين واوزلام هتسافروا عند مدام اسيا تقعدوا معها يومين.... رانسي...بس انت ... رائب...متقلقيش انا هبقى تمام ... اشين...مستحيل اسيبك وامشى انسا رائب ....مينفعش تقعدى وتسيبهم وكمان مش هطمان عليهم غير وانتى معهم آشين بعياط...مش هسيك لوحدك ابدااا ..رانسي معهم متخافش رائب...طب يلا بسرعه عاد رائب لضيوف سالم....هاااا فين العروسه رائب بحزن مصطنع...هربت ... اوس...أيه... رائب...هررربت #بقلمى_بسمه_طه