CHAPTER 5: THE ECHO OF FIRE
1127 Words
Amoy takot at usok ang bumungad sa lungsod pagising niya.
Hindi nakatulog si Hanna. Paulit-ulit sa isip niya ang nangyari kagabi—ang putok, ang sigaw, at ang paraan ni Piolo na hinila siya pababa bago sumabog ang lamppost. Tuwing pinipikit niya ang mata, nakikita pa rin niya ang metal na kumikislap at ang mukha ni Piolo—kalmado, malamig, at sobrang lapit.
Hinihigpitan niya ang shawl sa balikat habang nakaupo sa steps ng shelter, sinusundan ang mga unang jeepney na dumadaan. Dahan-dahang sumisilip ang araw sa lungsod, parang malupit na pintura sa mga bakas ng sunog.
“Hindi mo pa rin tinutulugan, anak?” tanong ni Lola Nena, hawak ang isang cup ng salabat.
“Hindi po makatulog, La. Ang daming iniisip,” sagot niya, tinatanggap ang init ng inumin.
Umupo ang lola niya sa tabi niya, tahimik. “’Yung mayaman bang ‘yun, nandito pa kagabi?”
Hanna nag-atubili. “Umalis na po. May sugat, pero ayaw magpagamot.”
“Tsk. Lalaki talaga. Akala nila kaya nila lahat. Pero, hija… Wag mong hayaang makagulo sa direksyon mo, ha? Lahat ng may kwento ng ginto, may kasunod na utang na loob.”
Ngumiti si Hanna ng bahagya. “Hindi ko naman siya kailangan, La.”
“Pero kailangan ka niya, mukhang gano’n,” wika ni Lola, tumayo at umalis, iniwanan ni Lola Lena ng isang isipin.
---
By midmorning, hindi na tumitigil ang phone niya—media requests, galit na netizens, simpatikong comments. Trending na ang hashtag #FireOfSterling.
At mas masahol pa, may leaked video online: grainy clip niya at Piolo na nagtatakbuhan sa ilalim ng putok, nakatabing kamay niya sa kanya.
Caption:
"Sterling Heir caught protecting activist during mysterious attack. Real or staged?"
Pinagsabihan niya ang sarili, “Ang bilis talaga ng fake news,” at agad ini off ang screen ng phone.
Biglang may pamilyar na boses sa likod.
“Welcome to my world.”
Tumalikod siya. Si Piolo, nakatayo sa doorway ng temporary office—white shirt, bandaged arm, at ang tahimik na kalmado.
“Anong ginagawa mo rito?”
“Sinabi ko na, ayokong ma-link sa’yo,” wika niya.
“I tried staying away. Didn’t work,” sagot niya.
“Mr. Sterling—”
“Call me Piolo,” patigil niya, malumanay. “At least when no one’s watching.”
Namutla ang dibdib niya. “Fine. Piolo. You shouldn’t be here. People will think it’s all a PR stunt.”
“Maybe. But the truth doesn’t care what they think.”
Tumawid ang mga kamay niya sa dibdib niya, arms crossed. “So bakit ka nandito talaga? Para lang mag-act ulit?”
Naglagay siya ng folder sa desk niya—brown envelope, walang markang label. “Because I found something.”
Binuksan niya. Laman: printed security stills—warehouse malapit sa project site. May lalaking suot construction uniform, may dalang fuel tank.
“Who’s that?” tanong niya.
“Alfredo Limson’s foreman. Sa payroll ko siya hanggang last week. Tapos nawala—bago ang sunog.”
“Limson talaga ang may gawa,” bulong niya.
Tumango si Piolo. “At kung siya ang gumawa, hindi siya nag-iisa.”
Tumingin siya sa mata niya. “Meaning?”
“May kasama sa city council na nag-authorize ng entry permit gamit ang pangalan mo.”
Hanna napanganga. “Ano?”
Itinuro niya ang ibaba ng papel. Nakalagay ang pangalan niya—klaro, peke.
“Pinapframe nila ako,” bulong niya.
“Yes. They want you to burn with me.”
Sandali ng katahimikan. May kakaibang comfort sa dibdib niya—hindi lang takot, kundi ang pakiramdam na may naniniwala sa kanya.
“Bakit mo ako tinutulungan?” bulong niya.
“Because I’ve built my life saving companies. Maybe it’s time I save a person,” sagot niya, tahimik pero may bigat sa mga salita.
---
Nagdesisyon silang magkita ulit sa gabi para kausapin ang foreman’s contact—informant na puwede lang sa old pier district.
Hanggang dumating ang gabi, restless si Hanna. Bawat kanto ng lungsod, parang nakamasid sa kanya.
Sa hapon, sinubukan niyang ibalik ang normal, nagbebenta online. Pero halata sa mga suki niya ang pagbabago.
“Miss Hanna, ikaw ba ‘yung nasa video kagabi? Kasama mo si Sterling?”
“Hindi po ako ‘yun,” mabilis niyang sinabi. “Pareho lang ng mukha.”
Nakakita siya ng duda sa mata nila. Fame is cruel—it makes people forget your truth and remember only your face.
---
Nang sumapit ang gabi, nakatambay siya sa pier. Amoy kalawang at gasolina ang dagat. Ang alon, parang bulong ng mga hindi natapos na pangako.
Biglang headlights. Si Piolo, walang entourage, tahimik na presence.
Naglakad sila nang walang sinabi. Hangin ay gumalaw sa buhok niya, ilaw ng lungsod parang constellations na nagkukunwaring tao.
“Still think this is all my fault?” tanong niya.
“Totoo ba,” sagot niya, “dangerous ka.”
“Bakit?” tanong niya.
“Not because of what you’ve done, but because you make people like me believe you can change.”
Ngumiti si Piolo ng bahagya. “Then I’ll have to prove you wrong.”
---
Biglang may shadow sa tabi ng crates. Isang lalaki, mukha half-covered, may hawak na USB drive.
“You’re the ones looking for answers?” tanong niya, kinakabahan.
“Yes,” sagot ni Piolo.
“I was told to set the fire. I didn’t know people were inside. They said it’s for insurance… and to ruin her name.”
“Who told you that?” tanong ni Hanna, nanginginig.
“A woman. City Hall staff. Said she was your contact.”
Hanna napanganga. Clarisse—dating classmate, ngayon secretary sa vice mayor’s office.
Bago siya makapagsalita, putok.
Ang lalaki, chest shot.
Piolo hinila siya pababa ulit habang may isa pang putok sa crate.
“Run!” sigaw ni Piolo.
Tumakbo sila sa abandoned container. Mga footsteps at engines ang tunog, attackers naglaho bago makita ang mukha nila.
---
Tahimik na ulit. Nakaupo si Hanna sa lupa, nanginginig.
“He was about to tell us everything…” bulong niya.
Piolo tumingin sa dugo sa concrete. “Someone didn’t want him to.”
Bumaba ang tingin niya sa kanya. “You should’ve never come into my life.”
“You say that like you still have a choice,” sagot ni Piolo.
---
Umuwi si Hanna sa bahay ni Lola sa tahimik na gabi. Lungsod, ilaw kumikislap sa bintana.
Sa phone niya ay may bagong message.
“One more step, and the next fire will find your family.” — Unknown
Nanginginig ang kamay niya, nakatitig sa natutulog na kapatid sa tabi ng kanilang Lola.
At sa puso niya, naintindihan na niya: hindi na siya bahagi lang ng mundo ni Piolo. Nakulong na siya rito.
- Writer
