MIKAELA MICHEL
KUMUNOT ang noo ko ng mapagbuksan si Kuya First na may dalang gatas at prutas. At tulad ng laging reaction ng puso ko ay dumagundong na naman iyon ng kaba at nagwala pagkakita sa gwapi niyang mukha.
Agad akong tumalikod pagkabukas ng pinto dahil baka marinig niya ang pintig ng puso ko. Mahirap na, may asawa siyang tao at baka maging kabit pa ako.
"Bakit ikaw ang nagdala niyan, pwede namang ang katulong nalang?" Tanong ko, ramdam ko ang presensya niyang sumunod papasok sa silid ko.
"Bakit iuutos ko pa sa mga katulong kung kaya ko naman?" Hindi ko pinansin ang pamimilosopo niya at nagpanggap na busy sa harap ng laptop na kabubukas ko lang.
"Paki lagay nalang diyan mamaya ko na iinumin at hindi ako kumakain ng prutas."
Inilapag niya iyon sa harap ko at isinara ang laptop
