🔥เรื่องที่15 #1 ผมโดนอาเขยจับทำเมีย

1495 Words

“อึก อื้ออ พี่บุญจ๋า ตรงนั้นแหละ เลียเลยจ้ะ สอดลิ้นเข้ามาด้วย อะ อ๊าา ดีจังเลยจ้ะพี่บุญ” มีมี่ใช้สองนิ้วแหกช่องทางสวาทให้หนุ่มรับใช้เลีย ทำคนที่ก้าวเข้าบ้านถึงกับชะงักงัน ยูหนุ่มวัยสิบเก้าปี หน้าตาละเอียดอ่อน รูปร่างเล็ก สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร น้ำหนักหกสิบห้ากิโลกรัม ดูสมส่วนไม่ผอมไม่อ้วน สวมชุดนักศึกษา และเมื่อน้าสาวสุดสวยเห็นหลานตัวเอง แทนที่จะหยุด กลับยกมือโบกให้อีกฝ่ายออกไป ยูพอตั้งสติได้ รีบหมุนตัววิ่งออกจากบ้าน วันนี้ยูมีเรียนเหมือนทุกวัน ทว่าลืมโทรศัพท์จึงนั่งรถย้อนกลับมาที่บ้าน ที่เป็นเรือนหอของน้าสาว น้าสาวแต่งงานกับอาเขยได้สามปีแล้ว และตั้งแต่ที่ยูย้ายมาอยู่ที่นี่เพื่อจะได้เดินทางไปเรียนสะดวก ไม่เคยเห็นน้าสาวกับอาเขยทะเลาะกัน แต่ทำไมวันนี้น้าสาวถึง...เล่นชู้กับคนใช้ ยูก็ไม่แน่ใจ และไม่อยากยุ่งเรื่องของผู้ใหญ่ด้วย “ไปเอาโทรศัพท์มาแล้วเหรอ กลับมาไวจัง” เพื่อนสนิทยูพูดขึ้นอีก เพราะอีกฝ่ายไม่ตอบ มองยูที่กำลังทำหน้าหงอย นั่งหลังงอ “เฮ้อ!” ยูถอนหายใจ แล้วยืดตัวตรง มองหน้าเพื่อนเงียบๆ ไม่มั่นใจ ปรึกษาอีกคนเรื่องนี้ได้ไหม แต่สุดท้ายก็เลือกเก็บไว้ ชวนเพื่อนเข้าห้องเรียน วันทั้งวันผ่านไปรวดเร็ว ยูนั่งรถประจำทางกลับบ้าน แผ่นฟ้ามืดลงเรื่อยๆ และเมื่อไปถึงบ้าน ยูก็ชะงักอีกครั้ง เพราะน้าสาวกับอาเขยกำลังทะเลาะกันเสียงดังลั่น เสื้อผ้ามากมายกระจายอยู่บนพื้น ยูรีบมองทั่วร่างอรชรของน้า ไม่พบบาดแผล อาเขยไม่ได้ทำร้ายเธอ แต่กำลังไล่เธอออกจากบ้าน “เอ่อ...คุณกรใจเย็นๆ ก่อนนะ...” “ไม่ต้องมาเสือก!” กรตวาดชี้หน้าหลาน ยูตัวแข็งทื่อ มองทั่วบ้านหลังใหญ่ไม่เห็นผู้ชายคนนั้น “ไป ออกจากบ้านของกูไปซะ!” กรพูดเสียงเหี้ยม กำหมัดแน่น เมื่อตะกี้เพิ่งไล่ตะเพิดชายชู้ของคนรัก ที่กล้าหยามกันถึงที่นอนกอดกันกลมบนโซฟา ภายในห้องรับแขก และถ้าวันนี้ไม่เลิกงานไว กรก็คงจับไม่ได้คาหนังคาเขาแบบนี้หรอก เจ็บใจนัก! ตอนนี้กรอายุเข้าเลขสี่แล้ว ทว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา คล้ายเคี่ยวกรำ ให้นับวันยิ่งดูดี สาวน้อยใหญ่ต่างพากันเข้ามาตีสนิท แต่เพราะมีเมียแล้ว กรจึงไม่มองใคร ตั้งใจทำแต่งาน ไม่เคยคิดฝันว่าจะมีวันนี้ วันที่คนรักคบชู้ และชู้เป็นคนใกล้ตัว คนใช้ ที่เลี้ยงดูมาอย่างดีแท้ๆ หลังเลิกรากัน กรเมาหัวราน้ำกลับบ้านทุกวัน และเมื่อกลับมาแล้ว แทนที่จะไปนอน กลับนั่งดื่มต่อบนโซฟา สถานที่ที่ชายชู้เคยมานอน ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ กรเทเหล้านอกชั้นดี แต่ต่อให้มันแพงแค่ไหนก็ไม่สามารถทำให้ความเจ็บปวดลดน้อยลงได้เลย “...สวัสดีครับอากร” ยูยกมือไหว้อาเขย ซึ่งต้องบอก คำว่าเขยกลายเป็นอดีตไปแล้ว กรกับยู ต่างเป็นคนที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก ยูเห็นกรนั่งดื่ม ท่วงท่าเซ็งๆ ดวงตาโกรธแค้น มาสองอาทิตย์ติด หลังดื่มเสร็จก็จะนอนอยู่ตรงนี้ ยูตื่นเช้าแล้วลงจากบ้านมาเห็นประจำ เขาก็สงสารนะ แต่ไม่รู้จะปลอบใจอีกฝ่ายยังไง เข้ามาในห้อง หยอดคำหวานผสมล้อเล่นกับสาวสวยที่ตนเองแอบชอบเสร็จ ยูก็ไปอาบน้ำ สิบห้านาทีต่อมา ก็ออกมาพร้อมหยดน้ำเกาะเต็มตัว ยูไม่ได้สวมเสื้อผ้า ผ้าเช็ดตัวก็ไม่สวม เพราะคิดว่าอยู่ในห้องนอนใครจะมาเห็น ยูนั่งคุกเข่าก้นติดพื้น พลันสะดุ้งโหยง เนื่องจากพื้นเย็นเฉียบ จึงกระดกบั้นท้ายขึ้น ไม่ให้สัมผัสพื้น บ่นตัวเองในใจ ว่าไม่น่ารีบเปิดแอร์เลย หนาวตูดด!! มือควานหากางเกงใน ก่อนนึกขึ้นได้ว่าหลังน้าสาวไปแล้ว กรไล่แม่บ้านออกยกชุด ตอนนี้จึงไม่มีใครเอาเสื้อผ้าที่ล้นตะกร้าไปซัก และอย่าว่าแต่กางเกงใน ขาสั้นก็ใส่จนหมดตู้แล้ว เหลือแต่กางเกงยีนแล้วใครจะบ้าใส่นอน ยูพลันปวดหัว ให้ยืมของกรมาใส่ก่อนก็ใช่เรื่อง ฝ่ายนั้นตัวใหญ่กว่าตั้งเยอะ จู่ๆ ยูก็ลุกพรวด ถ้าขนาดเขายังไม่มีเสื้อผ้าใส่ ผู้ชายที่วันๆ ทำแต่งานคนนั้น ก็คงไม่มีเช่นกัน ปู่ย่าตายาย พ่อแม่ บอกว่า อยู่บ้านท่านอย่านิ่งดูดาย ปั้นวัว ปั้นควายให้ลูกท่านเล่น...เพราะฉะนั้นยูจะเอาเสื้อผ้าของกรไปซักให้ด้วยเลย ยูเอาผ้าขนหนูพันเอว เดินเปลือยช่วงบน เปิดประตูเข้าห้องกรโดยไม่ขออนุญาต ปิดแผ่วเบา เดินผ่านเตียงไปที่ห้องแต่งตัว ห้องนี้มีพื้นที่ใช้สอยค่อนข้างมาก ระหว่างเดินผ่านห้องน้ำ ยูผวาตัวโยน แล้วเวรกรรม ทั้งที่ตั้งใจเข้ามาทำความดี ไม่คิดเรื่องชั่วช้า แต่กลับลื่นน้ำอะไรไม่รู้ ล้มตึง! “โอ๊ย!” ยูล้มตรงหน้าประตูห้องน้ำพอดี มองเข้าไปในห้องน้ำ เงาตะคุ่มที่คิดว่าผี คือกร กำลังเดินโซเซออกจากโซนอาบน้ำ เนื้อตัวเปียกโชก “ผม...” ยูตะลึงความใหญ่โต ก่อนรีบหันหน้าไปทางอื่น “จะเอาเสื้อผ้าอาไปซักให้” “กูไม่ใช่อามึง!” กรโต้เสียงดุ ก้าวข้ามขาเล็กไปที่เตียง ด้วยความเมา กรเกือบล้มทับยู ยูเอามือยันไว้ ทว่าดันไปโดนเจ้าแท่งสีเนื้อ ขนาดมหึมานุ่มนิ่ม ความอุ่นติดอยู่บนฝ่ามือ แม้จะเอามือออกมาแล้วก็ตาม กรหลุบตาต่ำมองค้อน “ผมไม่ได้ตั้งใจ” ยูก้มหน้า กรที่ขาข้างหนึ่งข้ามขาเรียว เหยียบอยู่บนพื้น หมุนตัวเข้าหาเขา เมื่อยูเงยหน้า สายตาก็ประสานกับแท่งเนื้อ มันยับย่น คล้ายงวงช้าง ขนาดหดอยู่ยังใหญ่ ถ้ามันพอง คงใหญ่โต อหังการงานสร้าง การมีน้องชายใหญ่ๆ เป็นเรื่องที่น่าอิจฉา ในหมู่ผู้ชายด้วยกันอยู่แล้ว ยูริษยาจนอยากกัด ไม่สิ...ตัดมันทิ้งต่างหาก ยูผละถอยหลัง เมื่อคนเมาขยับขึ้นหน้าหนึ่งก้าว แท่งเนื้อแผ่ไออุ่นสัมผัสกลีบปาก ยูพลันหายใจติดขัด ลมหายใจ เมื่อพัดออกไป ก็ไร้ทางไป ตีกลับมาที่ใบหน้า สองมือที่ค้ำพื้นด้านหลัง ไม่รู้ควรทำยังไง กำแน่น เล็บขูดแผ่นไม้ ซึ่งถูกขัดจนเงา อากาศในห้องลดฮวบ ร้อนระอุ ทั้งที่เครื่องปรับอากาศกำลังทำงาน แต่หน้าผาก กลับมีเหงื่อผุดออกมาเต็ม ยูหอบหายใจ เขาไม่ได้เป็นโรคหอบ แต่ราวกำลังกำเริบ เขายกมือขึ้น ทำให้หลังที่เอนอยู่ยืดตรง ใบหน้า ริมฝีปากแนบชิดแท่งเนื้อ “ถะ ถอยไป” ยูผลักอีกฝ่าย และสัมผัสได้ว่าแท่งเนื้อกระตุกหนึ่งครั้ง หยดน้ำที่เกาะอยู่บนเจ้าดุ้นนี้ แตกบนกลีบปากที่เม้มเป็นเส้นตรง กลิ้ง และไหลไปที่มุมปาก หยดลงพื้น น้ำบนพื้นมีเยอะกว่าที่ยูคิด ส่วนหนึ่งมาจากในห้องน้ำ อาจเพราะกรอาบน้ำโดยไม่ปิดประตู น้ำจึงกระเด็นออก และอีกส่วนคือบนตัวคนตัวสูง ไหลลงมาจากเส้นผม กล้ามเนื้อมัดใหญ่ตรงแผ่นอก ท่อนแขนกล้ามแปดลูกและวีไลน์ ยูออกแรงที่แขน ผลักอีกฝ่ายอีกครั้ง ทว่ากรยังยืนเฉย “คุณกร” “กูจับได้ว่ามันมีชู้ มึงเองก็รู้เห็นเป็นใจใช่ปะ ถึงได้ไม่ยอมบอกกู!” กรสอดมือเข้าไปในเส้นผม ทรงยอดฮิต ที่ย้อมสีน้ำตาลเทาหม่น ดึงแผ่วเบา “คงจะแรดร่านไม่ต่างกับน้าของมึง มา! คันนักกูจะเกาให้” กรลากแขนยูไปที่เตียง ผ้าขนหนูหลุดตั้งแต่หน้าห้องน้ำ เมื่อมาถึงเตียง ก็ถูกกรเขวี้ยงขึ้นไปฟุบหน้าบนที่นอน ไม่ทันตั้งตัว ขาสองข้างก็ถูกกรจับแยกกลางอากาศ ลากลงมานอนหมิ่นเหม่ขอบเตียง รูที่แค่มองก็รู้ว่านุ่มมาก แถมยังขาวจั๊วะ แท่งเอ็นสีชมพูพาดอยู่บนพ่วงสวรรค์ที่ตื่นตัวจนหดตึง... . . “ไม่เอา อย่ามายุ่งกับผม อึก อืออ” ยูบิดเกร็งส่วนล่าง นิ้วหยาบกร้านลูบวนช่องทางหลัง สะกิดรูที่รอบด้านยับย่น ตรงกลางนุ่มลื่นกว่าที่คิด อืมม... 🥵 🥵

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more