Business Proposal

_Chapter 01_💍💐

### BUSINESS PROPOSAL

*by MS_kaliwete07*

*CHAPTER 1: The Price of Being The Eldest*

*SAPHIRE DEL RIO POV*

Nagising ako hindi dahil sa alarm. Wala na kaming alarm. Nabenta na ni Dad yung alarm clock ko na naka-display lang naman sa Shopee dati for 350 pesos. Nabenta para may pambili kami ng gamot ni Emerald.

Nagising ako dahil sa boses ni Dad na sumisigaw sa baba at sa amoy ng alak na umaakyat hanggang sa third floor studio ko.

"SAPHIRE! BUMABA KA! NGAYON NA!"

Alas-sais pa lang ng umaga. Pero kilala ko si Dad pag ganyan ang boses. Lasing na naman kagabi, tapos ngayon kinakabahan. Ibig sabihin may dumating na naman na sulat galing sa bangko.

Bumangon ako sa banig. Oo, banig na lang ang higaan ko. Yung kama ko, binenta na rin. Lahat ng pwede ibenta sa bahay na to sa Nasugbu, binenta na. Yung 5 yate ng Del Rio Shipping, wala na. Yung resort sa Calatagan, wala na. Yung mga paintings ko na dapat pang-exhibit sa Manila, pinangbayad na rin sa kuryente.

Tumingin ako sa salamin. 26 years old ako, pero parang 30 na. Payat ako, 5'4, mahaba ang itim na buhok na hindi ko na napapaayos sa salon. Naka-oversized white shirt lang ako na butas na sa kili-kili at shorts. Pero kahit ganito itsura ko, kita pa rin yung mata ko na kulay brown na parang laging umiiyak.

Sa leeg ko, yung kwintas kong P. Yung gintong cufflink na nakuha ko isang taon na ang nakalipas sa boathouse. Hindi ko na hinubad simula nun. Parang naging lucky charm ko na siya.

Bumaba ako. Nakita ko si Dad sa sala. Gusgusin. Yung polo niya, lukot. Yung mata niya, maga. Hawak niya ang isang folder na nanginginig.

Si Manang Lita, nasa kusina, umiiyak habang nagtitimpla ng kape na wala namang asukal kasi wala na kaming asukal.

"Ano na naman, Dad?" tanong ko, pagod na.

Inihagis niya sa mesa yung folder. Nagkalat yung mga papel.

FINAL NOTICE - DEL RIO SHIPPING CORP - TOTAL LIABILITIES: PHP 89,450,000.00

NOTICE OF AUCTION - DEL RIO MANSION, NASUGBU, BATANGAS - DATE: SEPT 30, 2026

MEDICAL BILL - EMERALD DEL RIO - URGENT OPEN HEART SURGERY - PHP 2,150,000.00 - DUE IN 60 DAYS

89 Million. 2.1 Million. Auction.

Paulit-ulit. Araw-araw ganito.

"Saphire, may solusyon na," sabi ni Dad, hindi makatingin sa mata ko. "May tutulong sa atin."

"Investor? Sino? Yung kaibigan mo sa Manila? Yung Reyes?"

"Mas malaki pa sa investor. Yung... yung magliligtas sa atin."

"So sino nga?"

Tumingin siya sa akin. At doon ko nakita ang hiya, awa, at kasakiman sa mata niya.

"Magpapakasal ka. Sa isang bilyonaryo."

Parang tumigil ang oras.

"Ano?" bulong ko.

"Ginoong P ang tawag sa kanya. Hindi ko alam ang buong pangalan niya, basta P lang ang sabi ng abogado niya. Bilyonaryo. May-ari ng Pendleton Group. Narinig mo na yun, di ba? Yung may-ari ng lahat ng barko sa Manila Bay, ng airline, ng hotel sa BGC. Matanda na raw. 60 years old. Balo. Walang anak. Gusto ng asawa para may tagapagmana at hindi na magulo ang mana niya."

60 years old. Balo. Bilyonaryo. P.

Napahawak ako sa kwintas kong P.

"So ibebenta mo ko?" sabi ko, nanginginig na ang boses. "Dad, anak mo ko, hindi titulo ng lupa!"

"Hindi ka binebenta! Inililigtas mo pamilya mo!" sigaw niya. "Anong gusto mo? Mamatay si Emerald? Gusto mo sa kalsada tayo matulog? Saphire, eldest ka! Responsibilidad mo to! Ako naghirap para palakihin kayo, ngayon ikaw naman!"

Umiyak na ako. Kasi alam kong tama siya kahit mali.

Naalala ko si Emerald. 7 years old. Yung kapatid kong ang liit-liit pero ang tapang. Nasa bahay ng Tita ko ngayon sa Lipa kasi hindi na namin kaya bayaran ang private nurse. Nakangiti pa rin kahit hirap huminga. Sabi ng doctor, 60 days na lang. Pag hindi naoperahan, hindi na siya aabot ng 8th birthday niya.

"Isang taon lang daw," dagdag ni Dad, lumuhod sa harap ko. Si Dad na dating kapitan na kinatatakutan ng lahat ng tauhan sa barko, lumuhod sa harap ko. "Isang taon lang na kasal. Contract marriage. After one year, divorce ka na. Bibigyan ka pa ng 10 Million. Saphire, please... para kay Emerald..."

Isang taon na kasal sa matandang hindi ko kilala kapalit ng buhay ng kapatid ko, bahay namin, at kompanya namin.

Wala akong choice.

Pumayag ako habang umiiyak.

"Oo na. Papakasalan ko yung Ginoong P niyo."

Niyakap ako ni Dad. Amoy alak pa rin siya. Pero niyakap niya ako ng mahigpit na parang bata ulit ako.

"Thank you, anak. Thank you."

Pumasok ako sa banyo. Tumingin sa salamin. Yung babaeng nasa salamin, hindi na painter. Hindi na Saphire na nangarap mag-exhibit sa Paris. Isa na siyang... bayad utang.

Naligo ako. Sinabon ang katawan ko na parang gusto kong burahin ang dumi ng kahirapan. Sinuklay ang buhok. Sinuot ang pinakamagandang dress na natira sa closet ko — simpleng white sundress na binili ko pa nung college for 500 pesos sa ukay. Walang makeup. Walang mamahaling sapatos. Tsinelas lang na puti.

Hawak ko pa rin ang P na kwintas. Hinalikan ko.

"Sana nandito ka," bulong ko sa hangin. "Sana totoo ka."

Umalis kami papuntang Manila. Habang nasa bus kami kasi wala na kaming gas para sa kotse, tinitigan ko ang dagat ng Nasugbu na papalayo.

Isang taon lang, Saphire. Isang taon lang.

---

*PHOENIX PENDLETON POV - SAME DAY, 9:00 AM - PENDLETON TOWER, BGC*

"Mr. Pendleton, nandito na po si Ms. Solana Reyes at si Ms. Alexa Cruz. Sino po papasukin ko muna?"

Hindi ako tumingin sa secretary ko na si Ms. Gomez. Nakatayo ako sa harap ng floor-to-ceiling window ng opisina ko sa 45th floor. Kita ko buong Manila Bay. Kita ko lahat ng barko ko. Lahat ng pagmamay-ari ko.

"Both. Papasukin mo sabay para matapos agad," sabi ko habang inaayos ang cufflink ko.

Gold. Letter P. Yung pares nung nawala sa akin isang taon na ang nakalipas sa Nasugbu nung gabing muntik na akong malunod. Hanggang ngayon hinahanap ko pa rin yung isa. Pero wala. Nawala sa dagat.

Well, someone stole it. That girl.

Saphire.

Bumukas ang pinto. Pumasok si Solana, model ng Bench, at si Alexa, anak ng congressman. Parehong 5'9, parehong naka-dress na halos wala nang tela.

"Phoenix baby!" sabay nilang sabi.

Tumayo ako at humarap. Alam ko itsura ko. 28 years old. 6'1. Black hair na naka-gel paatras, gray eyes na sabi nila parang kayang mang-hypnotize, jawline na matulis, katawan na nag-gym 2 hours araw-araw. Naka-tailored Armani suit na 300k ang presyo.

Guapo ako. Alam ko. At ginagamit ko.

"Good morning, ladies. An hour each. My driver will take you shopping after. Limit is 200k each. Don't go beyond," sabi ko, malamig, walang ngiti.

Nagkatinginan sila. Sanay na sila. Ganito ako.

Ako si Phoenix Pendleton. CEO ng Pendleton Group. 89 Billion net worth. Youngest billionaire in the Philippines. Pero sa Manila, kilala ako bilang The Heartbreaker. Arogante, babaero, walang puso.

Tama naman sila. Wala talaga akong puso simula nung gabing yun sa Nasugbu.

"Phoenix, akala ko dinner tayo tonight? Anniversary natin—" sabi ni Solana.

"Anniversary of what? One week of s*x? Solana, we talked about this. No dinner. No anniversary. No feelings. You get bags, you get trips, I get what I want. That's the deal. If you want love, get a dog."

Umalis si Solana na umiiyak. Si Alexa naman, sinubukan pang lumuhod at hawakan ang legs ko.

"Phoenix, please, mahal kita—"

Tinawag ko si Ms. Gomez sa intercom. "Ms. Gomez, please escort Ms. Cruz out. And cancel all my female appointments for today. I'm done."

Lumabas si Alexa na sumisigaw.

Umupo ako sa leather chair ko. Ininom ang black coffee.

Pagod na ako. Pagod na ako sa mga babaeng pera lang habol. Pagod na ako sa mga model na akala mo mahal ako pero yung bank account ko lang pala.

Isang taon na ang nakalipas mula nung gabing muntik na akong mamatay sa Nasugbu. Isang taon mula nung sinagip ako ng isang babae na hindi ko man lang nakita ng maayos ang mukha dahil sa ulan. Pero naalala ko ang kamay niya. Mainit. At ang labi niya na humalik sa akin para lang mabuhay ako.

At yung cufflink ko na nawala. Yung P. Yung bigay pa ng Lola ko bago siya namatay. Yung nag-iisang gamit na may sentimental value sa akin.

Kailangan kong bawiin yun.

Kaya pinahanap ko siya. Pinahanap ko yung babaeng sumagip sa akin. At nalaman ko, si Saphire Del Rio pala. Yung anak ng naluluging shipping company na may utang na 89 Million sa bangko ko pala mismo. Yung bangko na pagmamay-ari ko.

Perfect.

"Ms. Gomez, tawagan mo si Atty. Ramirez. Sabihin mo tuloy ang plano. Pakakasalan ko yung Del Rio girl. Isang taon na contract. 89 Million debts paid, 2 Million for sister's operation, plus 10 Million after divorce. And make sure na yung tawag sa akin sa pamilya nila is Ginoong P lang. Wag mong sasabihin na ako yung 28 years old. Sabihin mo 60. Para matakot siya at pumayag agad."

"Yes, Sir Phoenix. Pero Sir, bakit niyo po siya papakasalan? Pwede niyo naman po bayaran lang utang nila kung gusto niyo tulungan?"

Ngumiti ako. Pero malamig.

"Because I want to see her face when she realizes na yung matandang akala niyang pakakasalan niya, ako pala yung lalaking hinalikan niya sa dagat. At gusto kong makita kung hanggang saan ang kaya niyang tiisin para sa pera."

"And Sir, what about the cufflink?"

"She's wearing it. As a necklace. Nakita ko sa i********: ng pinsan niya. So I have to marry her to get it back. And to make her pay for stealing it."

Pinatay ko ang intercom.

Tumingin ulit ako sa Manila Bay. Sa malayo, parang tanaw ko ang Nasugbu.

One year, Saphire Del Rio. One year you will be my wife. And I will make you regret saving me.

Pero deep inside, may parte sa akin na...

Na-excite makita ulit yung babaeng mainit ang kamay.

Tangina. Phoenix, umayos ka. Babaero ka, hindi marupok.

---

Ah boo ito yung karugtong nung naputol na POV ni Phoenix! Dito siya medyo nagiging marupok na HAHA!

Karugtong nito:

---

*PHOENIX PENDLETON POV (Karugtong)*

At arogante. Babaero. Basura. Lahat ng pangit na salita, sinabi na sa akin ng mga babae sa Manila. Pero wala akong pakialam.

Kasi lahat sila pare-pareho. Gusto lang pera ko.

Maliban sa isa.

Yung babaeng sumagip sa akin sa Nasugbu isang taon na ang nakalipas.

Hindi ko alam pangalan niya dati. Basta naalala ko lang, mainit ang kamay, mabango buhok kahit basa sa ulan, at may white dress na kita ko bra niya pero hindi ko tinitigan kasi halos mamatay na ako.

Pero yung labi niya... naalala ko yung labi niya na humalik sa akin para bigyan ako ng hangin. Yun ang unang halik na hindi dahil sa pera ko.

Pag gising ko sa boathouse, nawala na siya. At nawala din yung cufflink ko na letter P. Yung bigay ng Lola ko bago siya namatay. Yung nag-iisang gamit na may sentimental value sa akin.

Akala ko ninakaw niya.

Kaya pinahanap ko siya. At nalaman ko — Saphire Del Rio. 26. Painter. Anak ng Del Rio Shipping na nalulugi at may utang na 89 Million sa bangko ko. At may kapatid na may sakit sa puso na kailangan ng 2 Million.

Perfect.

"Ms. Gomez!" sigaw ko sa intercom.

"Yes, Sir Phoenix?"

"Tawagan mo si Atty. Ramirez. Ituloy ang plano. Pakakasalan ko si Saphire Del Rio. Contract marriage. One year. Bayaran lahat ng utang, bayaran operasyon ng kapatid. After one year, divorce at bigyan ng 10 Million."

"Copy, Sir. Pero Sir, tanong lang... bakit niyo po siya papakasalan? Pwede niyo naman po i-donate na lang yung pera kung gusto niyo tulungan dahil sinagip niya kayo?"

Tumayo ako at tiningnan ulit ang Manila Bay.

"Because, Ms. Gomez... gusto kong makita ang mukha niya pag nalaman niyang yung Ginoong P na akala niyang 60 years old, ako pala. Yung lalaking sinagip niya. Gusto kong makita kung magkano ang halaga ng kabaitan niya."

At gusto kong bawiin ang cufflink ko na suot-suot niya pa sa leeg hanggang ngayon. Nakita ko sa i********: ng pinsan niya. Ginawa niyang kwintas. Akin yun.

"And one more thing, Ms. Gomez. Sabihin mo sa pamilya Del Rio, Ginoong P lang ang itawag sa akin. Wag mong sasabihin na 28 lang ako. Sabihin mong 60, balo, at masungit. Para matakot at pumayag agad si Saphire."

"Yes, Sir."

Pagkaalis ni Ms. Gomez, kinuha ko ang isang lumang panyo sa drawer ko. May bahid ng dugo. Dugo ko nung gabing yun. At may amoy pa rin... amoy ng buhok ni Saphire. Amoy sampaguita kahit basa.

Isang taon, Saphire Del Rio. Isang taon kang magiging asawa ng isang Pendleton. At sisiguraduhin kong pagsisisihan mong sinagip mo ko.

Pero habang hawak ko yung panyo, ewan ko ba... bumilis ang t***k ng puso ko.

Tangina, Phoenix. Arogante ka, hindi marupok. Ayos-ayusin mo.

---

PLAGIARISM IS A CRIME

COPYRIGHTS2025_Wattywriters07©

AUTHOR: MS_KALIWETE07

2025®|Nov.2025