Vicious Love

Otcho

#SlightSPG

"H-hindi ako g-gaya ng iniisip m-mo Tristan..." Nanginig niyang saad sa binata.

"Really?!" He snorted. "Hindi ganun ang nakikita ko..." Bumulong ito sa kaniyang punong tainga na ikinatayo ng kaniyang mga balahibo.

Amoy alak ito at tantiya niya ay lasing ang na binata. Sinubukan niyang makawala sa bisig nito pero mas lalo lang nito hinigpitan ang pagkakahawak sa kaniya. "Huwag mong subukang tumakas," mahina lamang iyon pero naroon ang ma-otoridad na pagkakasabi. Hinaplos nito ang kaniyang balikat papunta sa kaniyang braso. "Hmmm... Ang kinis... Kaya ka siguro inampon ng walanghiya kong ama!"

"T-tristan, p-pakiusap bitwan mo na ako," pakiusap niya rito, "huwag mong pagsabihan ng ganiyan si Papa... Hindi ganun! Mali ka ng iniisip..." Hindi na niya napigilan ang pagpatak ng kaniyang luha.

"Shut up!" Anas nito at inamoy nito ang kaniyang buhok na para manyak. Nilapit nito ang mukha sa kaniyang pisngi, dinadama ang kaniyang kakinisan. "Huwag..." Nanginig niyang bulong.

"Ssshhh...quiet..." Nagsimulang lunikot ang isa nitong kamay. "So...hmmm... Smooth..." Hinaplos nito ang kaniyang kanang binti pataas sa hanggang naabot nito ang dulo ng kaniyang suot na palda. "T-trsistan huwag..." Pumiyok ang kaniyang boses, pero mistulang bingi ang binata at hindi ito tumigil.

Dahan-dahan nitong itinaas ang tela ng kaniyang palda hanggan sa natagpuan nito ang lace ng kaniyang underwear. Pinilit niyang paalisin ang kamay nito dun, pero hinila naman nito ang kaniyang buhok gamit ang isang kamay. "Ah..Aray...T-tristan na-nasasaktan ako... Pakiusap huwag." Hinawakan niya ang kamay nitong mahigpit na nakahawak sa kaniyang buhok.

"Sshhh..." Ngumisi laman ito at ipinasok ang kanang kamay sa loob ng kaniyang panty.

"Huwag!" Naalarma siya sa ginawa nito. Walang sino mang lalake ang nakawak sa kaniya duon. Hinaplos at dinama iyon ni Tristan, parang minamasahe. "T-tristan..." Anas niya sa pangalan nito. Bakit ganun ang pagtawag niya sa pangalan nito? Bakit parang... Nagugustuhan niya ang ginagawa nito.

"Nice fvcking wet pussy..." Dinilaan siya nito sa mukha. Ang init ng dila nito! Pero bakit parang di siya nandidiri sa ginagawa nito sa kaniya.

"No... Please..."

Mariin siyan napakagat labi, this is definitelt a strange feeling for her! Pilit niyang inaalis ang kamay nito sa kaniya pero sa kabilang banda... Traydor ang kaniyang katawan, at aminin man niya o hinde nagugustuhan niya ang ginagawa ng binata sa kaniya.

"Ah!" Paimpit nitong ungol at tuluyang bumagsak sa lupa. Maging siya man ay nagulat, narinig niya ang pagbasag ng isang medium size na bangga sa ulo nito.

Walang malay itong bumagsak sa lupa! Ganun na lamang ang pagkagimbal niya. Napatingin siya sa gulat ding si Miyang. Hindi ito makaalis sa kinatatayuan nito at hinihingal.

"Miyang!" Nahintatakutan niyang anas ng pangalan nito.

"Na...na- napatay ko a-ata... N-nadia!" Nauutal nitong sabi at tagaktak ng pawis ang mukha ng kasambahay. Mariin nitong kinagat ang hinlalaki dahil sa nerbiyos at takot.

"Ba-bakit mo yun ginawa?" nagkandaugaga niyang sabi, takot man ay nilapitan niya ang binatang walang malay.

"Pulsuhan mo bilis!" Bahagyang lumapit si Miyang.

Sinunod niya ang sinabi ni Miyang, pinulsuhan niya si Tristan sa may leeg, at tsinek ang paghinga nito. Ay buhay pa!

Nakahinga sila ng maluwag nang sinuri nilang wala itong sugat sa ulo maliban na lamang sa isang bukol. "Masamang damo nga!" Bulong ni Miyang.

"Tse! Buti nga di mo napatay! Sana sumigaw ka na lang o humingi ng tulong!" Pinagalitan niya ito.

"Ano ka? Muntikan ka ngang ma-rape! Tatawag pa talaga ako?! Eh sa kung ako ang ma-rape ng gwapong animal na yan!" Dinotdot pa ni Miyang ang noo nito. "Sayang guwapo sana! Pero kampon ni satanas!"

"Tumahimik ka na nga! Tulungan mo na lang akong dalhin siya sa kwarto!" Pilit niyang hinila ang mabigat nitong katawan.

Nagmistulang sako ng bigas ang binatang si Tristan habang hila-hila siya nina Nadia at Miyang. Bagama't nahihirapan ay nagawa rin nilang dalhin at ihiga ito sa kama. Maingat silang kumilos sa loob upang hindi makagawa ng ingay, mahirap na at baka may makakapansin sa kanila.

"Ah!" Lumunok ng laway si Miyang habang hinahabol ang hininga. "Letseng gwapo ka! Ang bigat mo!" Samantalang nanghihina namang napahiga sa sahig si Nadia, hinahabol rin ang kaniyang hininga. Siguro tantiya niya ay inabot sila ng trenta minutos para lang madala ang binata sa loob. "Ssshh..." Humingal niyang saway. "Umalis na tayo baka mabuking pa tayo dito... Ipagdasal na lang natin na wala siyang maalala."

"Ma-amnesia sana siya ng todo-todo kamo!" Pangongorekta ni Miyang.

"Oo na...halika na!" Tumayo siya at hinila ang kaibigan palabas sa kwarto nito.

Bago pumasok si Miyang sa maid's quarter ay hinila niya muna ito sa isang tabi. "Huwag na huwag mong sabihin kahit kanino. Okay?"

"Oo! Hindi ko sasabihin!" Tumango-tango pa ito.

"Maskin na kina aling Pet at Aling Rosing o kahit sa nanay o... Kahit kanino basta! Mangako ka!"

"Oo pangako!"

"Lalo na..." Saglit siyang napatigil. For sure nakita rin ni Miyang ang pambabastos ni Tristan sa kaniya. Naramdaman na lang niyang hinawakan siya nito sa kamay.

"Pangako! Huwag kang mag-alala... Kahit kay Don Lorenzo di ko rin sasabihin. Pangako yan."

"Salamat..."

-----

Nagising si Tristan sa mainit na sinag ng araw dumadampi sa kaniyang mukha, gusto niyang bumangon sa kinahihigaan pero ang sakit ng kaniyang ulo. He didn't even mind to open his eyes, gusto parin niyang matulog but the pain bothers him so much!

Damn! How he hates hangovers!

Sinapo niya ang kaniyang ulo! Sh*t! Why does it really hurts?!

He opened his eyes, isang familiar na silid but not his own place. Fvck! He forgot na narito pala siya sa kanilang hacienda.

"I must have drunk to hard!" He heave a deep sigh. Saglit siyang natigilan, paano nga ba siya nakarating sa kaniyang silid?

Ang alam niya ay naroon siya sa garahe pina-park ang kaniyang wrangler. "Tsk!" He hissed, mas lalo lamang sumasakit ang kaniyang ulo sa pilitan niyang pag-alala.

-----

"Good morning Papa!" Nadatnan niyang nagkakape si Don Lorenzo sa mahabang mesa n dining room. May nakahanda ring almusal para sa kanilang tatlo...

Oo nga pala tatlo sila.

"Aalis ka na ba anak?" Tanong nito nang pinasahan siya nito ng tingin, nakabihis na siya ng regular na polo shirt at maong pants na pinares ng royal blue na snickers. Mayroon rin siyang dalang bag at iilang mga gamit na gagamitin sa pagawaan.

"Ah...eh opo..." Napakamot siya ng ulo. "May kailangan po kasi akong tapusin..." Pero ang totoo niyan ay gusto niyang umiwas ang pag-krus ng landas nila ng binata.

"Kumain ka muna anak." Ngumuso ito sa kaniyang silya, indikasyon para siya'y maupo na.

"Ah Papa...kuwan..."

"Kumain ka muna, mahirap ang malipasan ng gutom baka mapasma ka."

Tsk! Ano ba ang magagawa niya? Hindi niya masusuway ang sinasabi ng ama. Tinungo niya ang kaniyang silya at umupo roon.

Ilang segundo lang ay lumabas si Miyang sa mula sa kusina may dalang porcelain na tasa at takuri na may naglalamang kape. Nagtama ang kanilang mata, ngumiti lang ito sa kaniya.

Mukhang hindi pa siguro nagigising si Tristan.

"Good morning Nadia!" Anito at kumindat sa kaniya. Pinandilatan niya ito. "Good morning rin inday badiday!" Marahan niya itong kinurot sa tagilirin na ikinatawa lang nito. Napahagikhik rin siya, para kasing virus ang tawa ni Miyang.

Nakitawa rin ang Don sa kanilang dalawa, "kayo talagang dalawa, mga bata kayo oo!"

"Si Miyang kasi Papa ang landi tumawa parang duwende!"

"Huh?! Di kaya!" Ngumisi ito.

"Am I missing the fun here?!" Isang baritonong boses ang nagsalita, di kalayuan sa kaniya. Parehas silang natahimik, si Tristan!

Namutla ang mukha ni Miyang, pati na rin si Nadia. Lalong lalo na si Nadia...

Ang mga magagandang mata nito ay nakatingin sa kaniya, nakakunot na naman ang guwapo nitong mukha, halatang bagong gising. Kahit saang anggulong tignan napakasuplado talaga ni Tristan... Teka! Hala! Bagong gising?!

Possible kayang naalala nito ang nangyari kagabi?!

"Tristan..." Ang Don ang unang nagsalita. "Come, let's have breakfast." Anyaya ng ama.

Nag-iwas ng tingin si Nadia, yumuko siya at itinuon ang pansin sa kapeng nasa harapan niya, kumuha siya ng pandesal at ngumuya. Samantalang si Miyang naman ay hindi makagalaw sa kinatatayuan nito.

Lumapit si Tristan sa mesa, pero ang mgat mata nito ay nasa kaniya parin. Sinulyapan ito ang ama bago ito tumingin kay Miyang.

"Get me some ice!" Utos nito sa kasambahay.

"Ah..ye-yes! Im-ay este Senyorito!" Natatarantang sabi nito, halos takbuhin ang kusina.

"Para saan ang ice anak?" Tanong ng Don.

"For my aching head!" Suplado nitong sagot at bumaling ng tingin kay Nadia, saktong nag-agat rin siya ng mukhay ay nagtama ang kanilang mata.

Wala na! Mukhang naalala nito ang nangyari kagabi!

Yari sila ni Miyang!