ผมมันร้าย.. NC+18 ( ฮาเร็ม )

ผมมันร้าย 5 ทำไมไม่ไปหาผัวของเธอ!

หลังจากที่สลบไปหนึ่งวันเต็มๆ ประภพก็ตื่นขึ้นมาในห้องทำงาน เขานั้นถูกพันแผลไว้ให้อย่างดีอย่างกับพึ่งไปโรงพยาบาลมา ประภพลุกขึ้นนั่งเขาจับไปที่แผลตัวเองอยากเจ็บปวด

"เฮียตื่นแล้วหรอคะ...อย่าขยับมากสิเดี๋ยวแผลก็อักเสบหรอกค่ะ" หญิงสาวที่เอ่ยขึ้นคือออร์กี้นั่นเอง เธอเดินเข้ามาพร้อมกลับถ้วยโจ๊กและนํ้าดื่ม

"เธอมาทำไม?....ทำไมไม่ไปอยู่กับผัวของเธอ!" ประภพเอ่ยและมองหญิงสาวด่วยสายตานิ่งๆ ออร์กี้ไม่สนใจเธอว่างถ้วยโจ๊กไว้ตรงหน้าประภพและเอ่ยขึ้น

"กินโจ๊กก่อนเถอะค่ะจะได้กินยา"

"ฉันถามไม่ได้ยินหรอ!!.....เธอต้องการอะไร!" ประภพถามอีกครั้งเขาไม่เข้าใจว่าหญิงสาวคนนี้ต้องการอะไร จากนั้นประภพก็กำแขนของหญิงสาวไว้แน่นและเอ่ย "หรือเธอติดใจฉัน!...ขอโทษด้วยวันนี้ฉันบาดเจ็บคงสนองให้เธอไม่ได้!"

ออร์กี้ยังคงกัดฟันแน่นและพูดขึ้น "กินโจ๊กก่อนเถอะค่ะ.....เฮียจะได้กินยาเรื่องอื่นไว้ค่อยคุยกัน"

เพล้ง!!! ประภพปัดถ้วยโจ๊กจนแตกกระจาย และเอ่ยอย่างเย็นชา "ออกไป!!!!.....แล้วอย่าให้ฉันเห็นหน้าของเธออีก!!!"

ออร์กี้กำหมัดแน่นและเม้มปากอย่างโมโหเธอจ้องชายหนุ่มด้วยดวงตาที่แดงกลํ่ามีนํ้าคลอที่เบ้านิดๆ เธอเองก็ไม่รู้ว่าจะมาดูแลประภพทำไมเขามันใจร้ายที่สุด!

จริงๆแล้วตั้งแต่วันนั้นธันแฟนหนุ่มของเธอก็ไม่มาเจอเธออีกเลย แต่เธอก็กลับไม่สนใจเพราะว่าเธอคิดถึงแต่เรื่องราวของเธอกับประภพ เธอรู้สึกว่าตัวเองไร้ยางอายมากๆ

ไม่นานบอลก็เข้ามาเมื่อเห็นว่าถ้วยโจ๊กแตกกระจายนองเต็มพื้นบอลก็เอ่ยขึ้น " ลูกพี่เธออุสาเฝ้าลูกพี่ทั้งคืนเลยนะครับ!! "

"กูบอกให้ทำหรอห๊ะ!" ประภพตอบกลับอย่างหงุดหงิด ทางด้านออร์กี้เธอนั่งลงและเก็บกวาดเศษถ้วยที่แตกกระจายเต็มพื้น เธอไม่เข้าใจตัวเองว่าจะอยู่ที่นี่ต่อทำไม หรือว่าเธอชอบชายหนุ่มที่ดุร้ายราวกับปีศาจคนนี้เข้าแล้ว

หลังจากเก็บเศษถ้วยเสร็จออร์กี้ก็เอ่ยขึ้น "เดี๋ยวกี้ไปเอาโจ๊กมาให้ใหม่นะคะ"

"เหอะ!.......นี่เธออย่าบอกนะว่าเธอชอบฉัน!" ประภพมองหญิงสาวอย่างเย้ยหยัน สำหรับเขาแล้วผู้หญิงนั้นหาง่ายยิ่งกว่าปืนซะอีกเขาไม่สนอยู่แล้วเรื่องรักๆใคร่ๆ

ออร์กี้ไม่ได้ตอบเธอมองประภพอย่างเย็นชาจากนั้นเธอก็เดินออกไป ไม่ถึงสิบนาทีเธอก็เดินเข้ามาพร้อมกับถ้วยโจ๊ก ประภพพอเห็นหญิงสาวเดินเข้ามา เขาก็รู้สึกปวดหัวมากๆ

"นี่เธอจะกวนประสาทฉันหรือไงห๊ะ!!"

ออร์กี้กัดฟันแล้วเดินไปนั่งข้างๆชายหนุ่มจากนั้นเธอก็ตักโจ๊กไปจ่อที่ปากเขาและเอ่ย " ถ้าเฮียยอมกิน กี้สัญญาว่าจะไม่มายุ่งกับเฮียอีก"

"เหอะ!!!....ก็ได้!!" ประภพดึงถ้วยโจ๊กมากินเองอย่างรวดเร็ว ไม่นานโจ๊กก็หมดถ้วย ปึง! ประภพกระแทกถ้วยลงบนโต๊ะและมองหญิงสาวด้วยแววตาดุร้าย "ตอนนี้เธอไปได้แล้ว!!"

"ค่ะ.........อย่าลืมกินยาด้วยนะคะ" ออร์กี้ตอบกลับอย่างเฉยเมย เธอวางยาไว้ให้ชายหนุ่มจากนั้นก็เดินออกไปทันที

เมื่อหญิงสาวไปแล้วประภพก็ถอนหายใจออกมาดังๆ เขาไม่เข้าใจเลยว่าผู้หญิงคนนี้ต้องการอะไร เธอเป็นโรคประสาทหรือเปล่าประภพแอบคิดอยู่ในใจ

.......................

ผ่านไปเกือบสามวันออร์กี้มาดูแลประภพตลอด วันนี้ก็เป็นอีกวันออร์กี้มาในชุดเดรสน่ารักๆ และเธอยังทำเหมือนอย่างที่เคยทำเตรียมข้าวเตรียมยามาให้ประภพ แต่เมื่อเธอกำลังจะเปิดประตูเข้าไปเสียงจากข้างในก็เล็ดลอดออกมา

"อ๊าส์⁓ เสียวจังเลยค่ะเฮียภพ⁓ "

"อ๊าส์⁓ อื้อออออ⁓ "

"อ๊าส์⁓ เจนจะเสร็จแล้วค่ะ⁓ อ๊าาาาาาาาส์⁓"

ออร์กี้ยืนกัดปากตัวเองมือไม้ของเธอนั้นสั่นไปหมดจนแถบจะถือสำรับอาหารไม่ไหว เธอยอมรับแล้วว่าเธอชอบประภพ การมาเห็นคนที่เธอชอบกำลังมีอะไรกับคนอื่นมันทำให้เธอเจ็บปวดเป็นอย่างมาก ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออกจากทางด้านในหญิงสาวหน้าสวยงามเดินออกมา เธอมองออร์กี้ด้วยหางตาพร้อมยกยิ้มมุมปาก

ออร์กี้เดินถือสำรับเข้าไป เธอมองประภพที่อยู่ในสภาพเปลือยท่อนบนด้วยสายตาเศร้าๆ ประภพนั่งดื่มวิสกี้และสูบบุหรี่อย่างสบายใจ ออร์กี้วางสำรับลงอย่างช้าๆและเอ่ย "กินข้าวเสร็จอย่าลืมกินยาด้วยนะคะ"

ฟรึบ!! อ๊ะ!!! ออร์กี้สบทออกมาเพราะชายหนุ่มนั้นดึงเธอเข้าไปหาและกดเธอลงบนโซฟา "ปล่อย!!" ออร์กี้กัดฟังและเอ่ยด้วยท่าทีก้าวร้าวและพยายามขัดขืน แต่มือน้อยๆของเธอนั้นโดนชายหนุ่มกดไว้

"ท่าทีแบบนี้มันคืออะไร....เธอไม่อยากจะเอากับฉันแล้วหรือยังไง!..ที่ทำมาทั้งหมดก็เพราะสิ่งนี้ไม่ใช่หรอห๊ะ!!" ประภพเอ่ยขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มร้ายๆ

"กี้ไม่ต้องการ!!......เฮียปล่อยกี้เถอะค่ะ!!" ออร์กี้จ้องมองชายหนุ่มและเอ่ยกระแทกทั้น ดวงตาคู่งามเริ่มมีนํ้าใสๆไหลออกมา เธอไม่เข้าใจว่าทำไมเธอต้องมาชอบคนแบบนี้ เธอนี่มันใจง่ายจริงๆแม้แต่ผู้ชายที่เลวขนาดนี้เธอก็ยังชอบเขาลง

"เหอะ! เธอไม่ต้องการแต่ฉันต้องการ!!" ประภพเอ่ยจบก็เริ่มซุกไซร้พวงแก้มนุ่มๆของหญิงสาว จากนั้นก็ประทับจูบลูบไล้ไปทั่วซอกคอขาวๆของเธอ ยิ่งได้กลิ่นกายของหญิงสาวคนนี้ก็ยิ่งทำให้เขาไฟในตัวของประภพฮึกเหิม .....................