Bilang isang Marasubwa, lumaki ako sa simpleng pamumuhay kasama ang buong pamilya ko. Kuntento at masaya ako noon kaya kahit kailan, hindi ko naramdamang may kulang.
Hanggang sa isang iglap ay naglaho lahat ng mayroon ako – hindi lang simpleng buhay at pamilya kung hindi maging ang buong pagkatao ko. Kahit nagawa kong makaligtas, sa Mariposa ay naranasan kong makita ang ibang mundo. Naranasan kong maiinggit sa saya at kalayaang hawak ng mga taong nagpupunta rito gabi-gabi at napaglilimusan ko.
Pakiramdam ko noon, I was undeserving of even a single penny. Wala akong halaga at mas masahol pa sa basura. Pero kailangan kong manlimos kahit barya para mabuhay. Dahil wala naman akong ibang pagpipilian.
Hindi agad nagbago ang pananaw kong ito kahit noong nakilala ko na si Zavier. Sa totoo lan
