Tipid na ngumiti si Li Wei bago bumaling kay Pietro. “How are you?” kaswal ang kanyang tono, parang magkaibigan lang sila. Pero may kutob akong palabas lang ito—ganito rin siya kapag kaharap si Zavier.
“Never better,” malamig na sagot ni Pietro, taliwas sa kanyang sagot.
Kung mahirap nang basahin sina Zavier at Pietro, hindi ko inasahang mas mahirap pa si Li Wei. Binalingan niya ako ng tingin, tinitigan saglit na para bang may gustong sabihin, bago bumalik ang tingin kay Pietro. Ngumisi siya, pero may kung anong bahid ng panunuya. “Looks like you’ve been busy.”
“We were hunting.”
Nanigas ako sa kinatatayuan. Ngunit para akong nabagsakan ng mabigat na bagay.
Vera.
Nanghina ang tuhod ko. Muntik na ‘kong matumba kung hindi agad nakabawi. Sinubukan akong tulungan ni Pietro, pero hinawi
