Tatlumpong segundo.
Mabilis akong umatras nang tangkain akong hablutin ng tila hari ng arena, pero mas mabilis ang reflexes ko. Malaki siya, kaya nagawa kong lumusot sa ilalim ng kanyang braso, nakaiwas sa marahas niyang hawak.
Dalawampu’t lima.
Hindi siya nagpatinag. Muling sumugod, at para kaming pusa’t daga sa loob ng kwartong ito. Pilit niya akong hinabol, pero patuloy akong nakakaiwas. Nang makita kong papalapit kami sa pader, bigla akong huminto at humarap sa kanya. Muli akong lumusot sa ilalim ng kanyang braso.
Akala ko’y babangga siya sa pader. Pero hindi. Sa halip, isang matinding hapdi ang gumapang sa anit ko—mahigpit niyang hinatak ang buhok ko. Napasinghap ako sa sakit, napasigaw, pero hindi ako maaaring bumigay.
Gusto ko lang umiwas, pero ngayon, wala na akong ibang pagpi
