Küçük Bir Yardım

38

Dağhan o sabah tuhaf bir rüya gördüğünü düşünerek erkenden uyansa da ne gördüğünü hatırlayamadı. Yine de uykusu açılmıştı ve saatin çok erken olduğunu bilmesine rağmen geri uyumak istemedi.

Kalkıp valizinden eşofmanlarını çıkardı. Sessizce hazırlandı ve çok kısa bir an yeni yeni doğmaya başlayan günü izlemek için odasının penceresini açıp bekledi.

Bu semtte koşmak her zaman hoşuna gitmişti, büyük ihtimalle havanın soğuğuna rağmen bu ona iyi gelecekti.

Evdeki herkesin uyuduğunu sanıyordu çünkü üst katta en ufak bir gürültü bile duymamıştı ama gözü bahçeyi bulduğunda hırkasına sıkı sıkı sarılan zayıf bir figür fark etti. Dalgalı açık kahverengi bukleler başının ve omzunun etrafını çevreliyordu ama saçlarını görmeseydi bile gördüğü kişinin Erna olduğunu anlardı herhâlde.

Ne yapıyordu acab