Perusal

Confession

Chapter 9: Confession

Pagkatapos kong naming kumain ay umalis na ako para pumasok. Habang si Alzia naliligo pa, iniwan ko na lang ang isa kong card.

"Alis na ko! " Paalam ko sa kaniya.

"Okay!" Sagot naman niya. Nakita ko si Annika nakatingin sa gate, kung saan si Radley nakatayo. Habang si Shara naman ay nakaupo sa isang bench nakatingin sa kanilang dalawa. Ngayon ang alis ni Radley, naghihintay na lang si Radley ng masasakyan paalis.

Pinanood ko lang si Annika lumapit kay Radley. Hindi na ako nagulat ng sinampal niya si Rad. Nakita ko kung paano umiyak si Annika sa harap ni Rad habang walang reaksyon ang muka niya.

"Your so heartless! Ganiyan ka desperadong layuan ako? I told you I won't bother you anymore, you don't need to leave! " Sabi niya habang malakas na umaagos ng luha niya.

"Sino ka ba sa inaakala mo? Hindi ikaw ang dahilan ko para umalis. Hindi ako mayaman gaya ninyo, hindi ko kayang bayaran ang halaga ng binabayaran ninyo, hindi na ako isang tagapagmana gaya mo. Walang wala na ako, at hindi tumatanggap ng dukha ang eskwelahang ito. " Walang reaksyon na sabi ni Rad. Alam ko sa loob-loob nito ay nasasaktan na siya.

"Ako, kaya ko, babayaran ko, wag ka lang umalis, please. " Desperadang sagot ni Annika. Sinubukan niyang hawakan ang kamay ni Rad pero umiwas ito.

"Hindi ganon kadali yon para sakin, ano sa tingin mo ang iisipin nila? Napeniperahan kita." May bahid na inis na sabi ni Rad. Hindi makapaniwala sa tinuran ni Annika.

"Bakit kay, Vale? Kay Vale kaya mong tumanggap ng pera, sakin hindi, ano bang meron siya na wala ako." She's jealous, I know. Pero hindi ko na sila pinakialamanan noon pa. Kaya naiilang na ito sa akin.

"Hindi mo alam? Di ba nga tinulungan ka rin niya? Paano ka ba niya tinulungan? Diba walang maraming satsat, wala siyang pinapakitang awa, hindi niya pinaparamdam na maliit ako kumpara sa kaniya. Hindi ko kailangan ng simpatya, kailangan ko supporta." Saad ni Radley pero mas lalo lang nagalit si Annika.

"Ang sabihin mo gusto mo siya, kaya hindi mo makita ang halaga ko! " Galit na sabi ni Annika.

"Ano ngayon?" Malamig na sabi ni Radley. Alam kong hindi yon totoo. Saka nanlumo si Annika.

"I love you, Radley! Ano bang dapat kong gawin para ako ang mahalin mo." Naupo na si Annika sa lupa at niyakap niya ang tuhod ni Rad at umiyak ng husto.

I can see pain lingering on his face , saka nanlambot ang expression niya. Lumuhod siya sa harap ni Annika at pinunasan ang luha nito. Gaya ng inasahan, hinalikan niya si Annika, at nagulat ito ng husto, kahit si Shara nakatingin lang.

"Mahal kita, but you deserve more, at hindi ako yon. "At umalis si Radley ng walang lingunan.

Diretso sa sasakyan na naghihintay sa kaniya at tahimik na umalis. Binaon na lang ni Annika ang muka niya sa tuhod niya at umiyak ng husto.

Lumapit naman si Shara sakaniya para damayan siya. Ako naman pumunta lang sa tambayan ko. Alam ko ng mahal nila ang isa't isa simula palang. Nagkikita sila patago, I mean sinusundan ni Annika si Radley patago. Noon pa man umiiwas na si Radley dahil tingin niya. Hindi siya karapat dapat kay Annika.

Umupo ako sa kung saan ako laging nakaupo. Ilang sandali ay naramdaman kong may yumakap sa likod ko.

"I'm sorry " bulong niya at ramdam ko ang luha sa balikat ko

"It's fine, this is for the better." Saad ko para maibsan ng konti ang lungkot niya.

"Let him fix himself, bago ka niya mahalin. Magiging magulo lang lahat kapag pinagpatuloy nyo ang relasyon nyo dito. Hindintayin mo lang, darating ang panahon ma maayos na lahat, makikita mo siya, maayos na, hindi singgulo ngayon. Nahihirapan pa siya sa sitwasyon, nawalan siya ng kinabukasan ng putol siyang tatay niya ng pangalan. Biglang lumabo ang posibleng mangyari, hayaan natin siyang maghilom bago sumugal ulit." Sabi ko at naramdaman kong tumango siya.

"Your the queen, you mustn't show your weakness, you should look invincible. " Dagdag ko pa.

"Tama, hindi umiiyak ang reyna, nakawala yon poise, tingnan mo muka ka ng tsaka, mukang sinabunutan ng breeze, sinabunutan ng sampung kamay." Habang inaayos ang buhok ni Annika. Nagulat na lang kami ng nakarinig kami ng flash ng camera. Nakita namin si Alzia may hawak na camera, nakangiting nakatingin samin.

"The three idiots." Sabi niya habang tinitingnan ang kuha niya samin.

Binigay niya pa samin ang photocopy. Ako walang reaksyon si Annika namumula ang muka dahil sa kakaiyak si Shara nakanganga dahil nagtatalak. Napapakamot na lang ako sa ulo, sa bago niyang camera.

"Hey! How dare you! " Galit na sabi ni Annika

"Anak ka ng nanay mo! " Galit rin na sabi ni Shara at hinabol nila si Alzia. Tawang tawa naman ang bata habang hinahabol. Tumakbo siya sakin, at yumakap.

"Sino yang bubwit na yan Vale? " Inis na sabi ni Shara

"She looks like.....Gavin? " Nagdadalawang isip na sabi ni Annika habang nasisinghot pa sa sipon niya.

"And you look like witch." Pang-aasar ni Alzia kay Annika. Nanlaki ang mata niya at kinuha niya sakin si Alzia, kinandong niya sa hita niya saka kiniliti nila ni Shara.

"Vale! " Hirap na sabi ni Zia dahil sa kiliti. Napapangiti ako habang pinapanood sila.

"Vale tulonggggg!" Sigaw ni Zia at sumunod ang malalakas natawa nilang tatlo.

"Tama na," sabi ko saka lang sila tumigil, hingal na hingal ang bata kakatawa.

"Anong sabi mo? Witch ako? " Tanong ni Annika sa kanya. Nanghihina paring lumipat si Alzia sakin.

"She's Alzia anak siya ni Gavin." Pakilala ko kay Zia sa kanila.

"Oh my goodness!" Gulat na saad ni Shara. Tumango naman si Annika bilang pagsang-ayon.

"Ganda naman ng anak niya." I was caught off guard, I thought magagalit siya. Like she'll freak out but instead, she complimented Zia.

"Hi there, b***h. Annika your queen. " Mataray na saad ni Alzia at nag-abot ng kamay kay Zia.

"Alzia, bitcher majesty. " Saad ni Zia at tinanggap ang kamay ni Annika at nagpalitan sila ng demonyang ngiti. Same feathers flocks together indeed.

"Ako naman si Ate Shara." Pakilala rin ni Shara.

"I know." Sagot ni Zia. Umaktong nasaktan si Shara at napahawak sa puso.

"Suplada tong batang to, san ba to pinaglihi? " Reklamo ni Shara sa akin.

"Yeah, I like her." Nakangiting sabi ni Annika.

"Three bitches from random class, cuting classes." Sabi niya sa cellphone niya at tumakbo.

"s**t! Sinumbong pa tayo gagi." Taranta ni Shara habang si Annika tamlay na tumayo at nag-ayos ang damit. Member ng school official si Shara kaya may reputasyon siyang inaalagaan. Tumayo narin ako para pumasok.

Biglang nagring ang cellphone ko. Nakita kong number ng secretary ni dad.

"Yes?"

"Miss Amadeus," Hindi siya normal na tumatawag sakin kaya may importante talaga siyang sasabihin.

"Una na kami." paalam ni Shara kaya tumango na lang ako.

"Speaking," saad ko at hinintay ang sagot niya. Hindi ko alam, kinakabahan ako.

"Your father needs you." Hindi ko na pinansin kong ano pang sinasabi niya. Tumakbo ako agad sa dorm ko para kunin ang susi ng kotse ko. Nakita ko si Alzia nag-aalalang tumingin sakin.

"I need to go, I'll be quick." Sabi ko at tinakbo ko na ang school garage.

"Sasama ako," natigil ako dahil sumunod pala ito. Tumango na lang ako. Alam kong natawagan na nila ang naka-assign sa security kaya alam kong hahayaan nila akong umalis. Dinikitan ng sticker ang kotse ko, bago ako makalabas ng school. May tracking device yon, para malaman nila kong nasaan ako. It's also an ultimatum na kailangan kong bumalik sa school before 5 pm. Kapag di ako nakabalik susunduin nila ako.

Ilang oras ang nakalipas, naaninag ko na ang mansyon namin. Pinagbuksan naman ako agad ng gate at lumabas ako ng kotse hingis ko ang susi sa butler ni dad. Tumakbo ako papasok ng bahay. Sinalubong ako ni Aling Gina

"Si Dad?" Agad na tanong ko.

"Sa kwarto niya po ma'am." Kwarto? What is seriously up!? My dad is workaholic, he normally in his office in this hours. Dumiretso ako sa kwarto niya. Nakita ko doon si Dad nakahiga sa kama niya.

"Dad?" Hindi makapaniwalang makita siya sa ganitong tagpu. Mahina niyang binuksan ang mata niya nandon din pala ang secretary niya sa couch.

"Anak," mahina niyang sabi. And gave me a weak smile. Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko. My father use to be a typical guy, I strong, authoritive, brave, a guy who never show his weakness. I never saw him like this before. He looks helpless. Sininyasan niya akong lumapit kaya agad akong lumapit sa kanya.

"Dad, what's going on?"

"Wala ito, lagnat lang." Sagot niya pero halatang nagsisinungaling. Kumirot ang puso ko sa paos na boses niya. Mahahalata mong hindi siya maayos.

"Dad," biglang may nagbukas ng pinto.

"Miss Amadeus, can we have a moment ?" Tanong ng doktor bago ko pa man maitanong ang buong katutuhanan.

"Yeah," tumayo ako at sumunod sa kaniya. Huminto siya living room namin.

"Anong sakit ni dad." Walang paligoy ligoy na tanong ko.

"Wala siyang sakit."

"Bakit siya nakaratay sa kama kong ganon? " Naiinis na tanong ko.

"Your father was shoot few days ago..........with a poisonous bullet. Nakuha na ang bala pero naiwan ang lason, na patuloy kumakalat sa katawan niya." Paliwanag nito kaya kumulo agad ang dugo ko.

"Then what are you doing, bakit di mo siya gamutin?" Tumaas na ang boses ko.

"The poisonous is unknown, at hindi na namin maagapan ang lason, kumakalat na sa iba't ibang parte ng katawan niya." I can sense annoyance in his voice.

"Anong ibig mong sabihin?"

"Too late, hindi nila dinala agad sa doctor ang dad mo, akala nila simpleng bala lang yon, isang medic lang ang nag-alis ng bala. Ngayon lang nalaman na may lason dahil umipekto na." Hearing that kind of news makes me doutb his credibility.

"May iba pang paraan para maligtas ang si dad is diba? "