Perusal

Feedbacks

Chapter 24: Feedbacks

Makita ko lang ang tipid na ngiti sa mga labi nila, tingin ko ay sapat na. May mga sumabay Oo, meron ding umiiling at hindi nagustuhan ang ginawa ko. May mga tipid namang ngumiti at umalis matapos ang kanta. Kahit walang pumalakpak nakahinga na rin ako ng konti. They are to hard to impress.

Hindi maiiwasan ang mga negative comments like, attention seeker, and a lot more. Naisip ko ng maaaring ganoon ang reaksyon nila. Kadalasan talaga ay mga walang pakialam. Hindi na lamang ako nagsalita at nakialam. Ngumiti ako ng malapad tila ba masarap sa tainga ang sinabi nito. Matapos ang pangatlong kanta ay tumigil na kami, sakto ring oras na para sa next subject ko.

"Ayos, good job?" Saad ni Red kaya umakto akong nagpunas ng dumi sa balikat. Saka nagyabang ng konti.

"Thank you, sana hindi tayo ma suspend." Sabay kaming natawa sa sinabi ko. Napahigh five na lamang kami, hindi namin alam kung huling kanta na iyon.

"Ano? Tuloy pa ba ito?" Tanong niya sa akin.

"Tuloy, walang titigil hanggat walang nasususpend." Napafist bomb na lamang ito sa akin sa mangha. Akala niya ay titigil ako, dahil hindi ko naman talaga gusto ang attensyon noon.

"Kaw bahala," saad niya at tumago ito bilang paalam na aalis na ito. Hindi na ako sumagot at ngumiti na lamang kaya tumalikod na siya para umalis.

Kahit ang totoo ay ang init na ng pakiramdam ko dahil sa hiya, at itong pawis ko, pawis na malamig, iyong pawis ng kahihiyan, hindi sa pagod.

Fake is 'till you make it.

Matapos kong ligpitin ang gamit ko ay pumasok ako sa susunod kong subject. Bago ko pa man maabot ang room ay may humarang na naman sa aking demonya. Iba na naman ang alipores.

"Attention seeker of the year," pumalakpak sila habang naglalakad ako papalapit sa pwesto nila dahil doon ang daan ko. Taliwas sa inaasahan nila ngumiti ako ng malapad, tila ba papuri ang salitang binitawan nila.

"Thank you, thank you see you next time, same spot, same time. Kung gusto nyo pwede rin kayong magrequest ng kanta." And their eye balls turned 360 degree. And ibang estudyante na man ay tuloy tuloy lang na dumadaan walang pakialam.

"Do you really think, everyone loves it? First, you sounds like angry gorilla-"

"Correction, gorgeous evolved ape, yes. That's the right term." Lalo itong naisip sa sagot ko. Kahit anong pangbabato mo kaya kong sagutin.

"Second, we don't care if you sing. Wala namang may pakialam, nagsasayang ka lang ng oras, you can never gain their interest. Hindi kami cheap kagaya mo, we would rather stay in a classroom ang learn something than listening to your voice."

"And third?" Nagsalubong ang kilay nito sa sinabi ko.

"Gusto mo bang tagalogin ko para maintindihan mo?" Tumaas na rin ang boses niya, halatang mas naiinis pa kaysa sa akin.

"Don't worry, I get it. Can you get out of my way? Late na kasi ako." Bumagsak ang expresyon niya at akmang kakalbuhin ako. Kaso may biglang dumating na isang professor.

"Miss,Veil. " Tawag nito sa akin. Ngumiti naman ng malapad si Hell at nag-ayos ng sarili.

"Mr. Guidance Counselor what brings you here." At pasimple akong inirapan. Alam kong sinadya niyang idiin ang Guidance Counselor para takutin ako.

"To my office, Miss Veil." Lihim akong natawa sa sinabi ng GC, hindi nito binigyang pansin si Hell. Napahiya ito ng husto at wala itong nagawa. Sumunod ako kay Sir pero nilingon ko saglit si Hell at binigyan ng mapang-asar na ngiti.

Nadatnan namin sa office si Red. Mukang napatrouble na talaga kami sa ginawa ko. Saglit na may kausap si Sir sa telephono.

"Handa ka ng mag community service?" Bulong ko kay Red na hindi natutuwa. Magkatabi kaming nakaupo sa isang maliit na sofa na nakaharap sa lamesa ni Sir Guerrero.

"Sana nga community service lang." Makahulugan nitong sagot, I know it's a serious matters, kailangang kong malaman ano nga ba ang kinakatakutan nila.

"Ako bahala sayo, chill ka lang." But actually, I have nothing in my sleeve. Binaba ni Sir ang telepono at tiningnan kami ng diretso.

"One minute to explain yourself, why did you do such thing." Iyon lamang ang sinabi nito at tumayo agad ako.

"Sir, you obviously know that I'm new. I just think that students are too focus on discovering things and forget to enjoy life. Life is short so don't spend your whole life with frown expression. I believe that they should have a little escape too, a little break or a little loosen." Sagot ko agad hindi nagbago ang muka nito.

"They don't, they are doing really good, and functioning very well. I don't think your mini concert is a good idea. " Halos manlumo ako sa naging sagot nito.

"Then just let me sing for myself, nahohome sick lang ako." I don't know if aabot ako hanggang iyakan, maabswelto lang dito.

"Your disturbing your schoolmates."That's it, I think there's no way to change his mind.

"Okay, I will stop then. Kung my punishment man, ako na lang tatagap, nadamay lang po si Red."

"Hindi, " tiningnan ako ng masama ni Red." We'll both accept the punishment. " Saad nito at hinila ako ni Red paupo.

"Red is an excellent student, I believe he can't do that unless you forced him so, Red you can go now." Pinal na decision ni Sir Guerrero.

"Sir-" alma ni Red ngunit tumahimik na lamang ito noong nagtinginan sila. Napalitan itong tumayo at nag-aalala akong tiningnan bago umalis. Pagsata ng pinto ay tahimik ang paligid.

"State your real name," utos nito sa akin.

"Vale Amadeus. " Tinype niya ang pangalan ko at nakita niya lahat ng personal information ko. Binalik nito ang tingin sa akin ngunit sa pagkakataong ito wala na ang inosente kong ekspresyon at napalitan ito ng malamig na tingin.

"Vale..AMADEUS." Pag-uulit niya sa pangalan ko at dahan dahan na napangiti.

"Nandito ka na pala," he dangerously spoke that brought chills on my spine.

"Yeah, " I confidently answered. Tumayo ito at inayos ang damit saka nag-abot ng kamay.

"Giovanni Fernandez, " pagpapakilala nito sa akin. Nanagkompirma sa haka-haka ko, napansin kong may konti itong hawig kay Gavin.

"Vale Amadeus, it's nice to meet the father of my good friend." Napatango ito habang nakangiti at nagkamayan kami.

"My son is very friendly especially girls. By the way, it's been a long time since I have seen an Amadeus." Saad nito at umupo sa upuan niya, ganoon na rin ako.

"We're elusive naturally." Sagot ko at kumuha ng wine sa side table.

"How did you get in?" Nagtaka ako sa tanong niya, anong ibig nitong sabihin.

"Normal way to get in, may iba pa bang paraan? May naghatid sa akin dito, gate keeper's driver."

"Well, I mean how did you get in without us knowing your background. We usually notified once a student got in. Everyone is clueless that your here."

" 'Cause I want it that way," simpleng sagot ko.

"Soriano and Maddox did that, right?"