Chapter (42) Pasakit

1572 Words

Kinabukasan, pag-gising ko, ay wala na naman si Glenn. Maaga pa naman; alas-sais pa, dapat sa oras na ito ay naliligo pa siya, ngunit wala nang bakas nito. Kahit hindi man kami nagkausap kagabi dahil natulog siya kaagad, paano ko naman siya kakausapin eh lagi na lang siya umalis nang maaga." Hindi puwede ito; kailangan ko siyang makausap ng masinsinan, parang may mali eh. Wika ko sa aking isipan. Bumaba ako ng kama at pumunta sa banyo para maligo. Pagkalipas ng isang oras, nandito na ako sa kusina. Lumapit ako kay Manang. "Manang, good morning! Anong oras po umalis si Glenn?" tanong ko kay Manang habang naghahain ng pagkain at nilagay sa Tupperware. "Magandang umaga, hija. Mga alas-singko pa kaninang madaling araw. Gissell, iwan ko nga ba 'dyan sa asawa mo? Bakit aga-aga umalis." "G

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD