Continuously Loving my EX

Chapter 10 - Moving on from the pain :(

Simula nung araw na yun, di na ko nagpakita sa kanya. At ganun din naman siya. Nawalan na ko ng balita tungkol sa kanya. Naging focus ako lalo sa studies and work ko. Minsan pag nagyaya yung mga classmates ko sumasama ako. Pero pag pupunta na sa bahay bahay ng mga classmates ko ay nagbaback out na ko. Di ko din alam yung reason pero nakasanayan ko na. Alam ni Jason yung nangyari samin ng pinsan niya and hanggat maaari nilalayo niya ko sa pinsan niya at sa mga bagay na makakapag paalala sakin ng lahat. Lalo na sa bahay nila Damon kung san kami gumagawa ng mga projects and thesis namin.

~~~~ * * * * Flashback is real * * * * ~~~~

Nasa kalagitnaan ng discussion ng i-announce ng prof namin na kailangan namin maghanap ng group namin for our new project which is our thesis. Dahil lagi naman kami magkakasama nila Jason at sanay na kami sa kabaliwan ng bawat isa kaya kami na lang ang nagsama sama as group. And dahil mas may space sa place nila Jason dun na din namin napag pasyahan na gumawa ng thesis namin. Na ikinatuwa naman ni Damon dahil mas makakasama daw niya ko. Nandito kami ngayon sa bahay nila Jason at nagaayos na para makapag start na sa thesis namin.

‘Insan, buti naisipan niyo na dito na lang kayo gumawa ng project niyo. Tsaka if may kailangan kayong tulong andito lang ako. Hahaha! Feeling ko nga magiging groupmates niyo ko sa thesis, diba bi?.’

“Oo bi, basta wag ka masyado makulit para makapag focus kami sa mga kailangan naming gawin.” Sagot ko at ngumiti lang naman siya.

*All girls are incharge with the preparation of food during thesis except me and Alyrah which is incharge with all the papers/documents needed for our project.

Then All boys are incharge with the processing / making the website. Ganyan yung naging set up namin as a group. May cooperation naman lahat. And si Damon, ayun lagi nandito hindi para manggulo kundi para tumulong. Medyo magaling kasi siya when it comes to computer chuchu...

~~~ * * * * End of flashback * * * * ~~~

Halos apat na buwan ang nakalipas, and yes nakamove on na ko sa mga nangyare samin. Naging madali naman sakin ang lahat dahil sapul nung araw na yun pinutol ko na lahat ng connections na meron kami and dahil na rin siguro sa tuluyan niyang pag kawala. At sa pagkawala din niya may ilan ilan na naman na gusto daw manligaw sakin. Pumayag naman ako dahil ok naman na din ako. Lagi din kasi niya ko kinukulit at inaasar pag nakikita niya ko. nagkaroon pa ko ng P.A dahil taga dala ko siya lagi ng gamit ko. Siya si Dylan, ang tawag niya sakin ay pancit canton dahil sa kulot kong buhok. Oo nagpakulot ako ng buhok para maiba naman. New look, new me and new life.