Chapter 10
1992 Words
Celestine POV.
Papalubog na ang araw nang marating namin ang Blackwood Forest. Habang papalalim kami sa gubat, lalong nagiging makapal ang hamog at mas tahimik ang paligid. Tanging ang huni ng mga ibon at ang tunog ng mga dahong natatapakan namin ang maririnig.
Ilang minuto pa kaming naglakad hanggang sa huminto sa unahan si Vale.
"Everyone, stop."
Agad kaming tumigil.
Sa pagitan ng matatayog na puno ay unti-unting lumitaw ang isang malaking kahoy na kuta. Napapalibutan ito ng matataas na bakod na yari sa matutulis na troso. Sa magkabilang gilid ng tarangkahan ay may dalawang armadong bantay na paikot-ikot ang pagroronda.
Hindi kalayuan sa kanila ay may ilang kabayong nakatali, habang sa loob ng bakuran ay makikitang abala ang iba pang tulisan.
"So this is their hideout huh..." mahinang bulong ni Nathaniel.
Tahimik na tumango si Vale.
"Stay low."
Isa-isa kaming yumuko sa likod ng makakapal na palumpong habang pinagmamasdan ang galaw ng mga bantay.
Lumapit ang captain ng royal knights kay Vale.
"Your Highness, there are more guards than we expected."
"How many?"
"Roughly twenty outside. We still don't know how many are inside."
Ilang sandaling pinagmasdan ni Vale ang buong kuta bago siya nagsalita.
"The women are most likely being held inside."
Napakuyom ako ng kamao.
"We can't charge in recklessly," sabi ni Nathaniel.
"Exactly," sagot ni Vale. "If they notice us too soon, they might use the captives as hostages."
Tahimik na tumango ang lahat.
Ilang sandali pa ay nagsalita muli si Vale.
"Kaelion, Amanda, Lilian, at Kyler."
"Yes?"
"Kayo ang pumalibot sa likod ng kuta. Siguraduhing walang makakatakas."
"Understood."
"Alistair, Calix, Alfea, maorine, at ang captain kasama ang royal knights, manatili kayo sa paligid. Huwag kayong gagalaw hangga't wala ang hudyat."
Tumango silang lahat.
Pagkatapos ay tumingin siya sa amin.
"Celestine, Celine, Nathaniel, sasamahan ninyo ako sa loob."
"What's the signal?" tanong ko.
Inilabas ni Vale ang kanyang espada at bahagyang ngumiti.
"Kapag narinig ninyo ang sipol ko..."
"...that's when we attack."
Lahat kami ay tumango.
Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa kuta.
It's time to end this.
Celine POV.
Tahimik kaming gumapang palapit sa kuta, sinasamantala ang papalubog na araw at ang mga aninong nalilikha ng matatayog na puno.
Sa bawat hakbang ay mas lalo naming naririnig ang tawanan ng mga tulisan sa loob.
Mukhang wala silang ideyang may paparating na panganib.
Huminto si Vale at sumilip sa pagitan ng mga troso.
"Two guards."
Tumango si Kaelion.
"I'll take the one on the left."
"The other one's mine," mahinang sabi ni Alistair.
Sa isang senyas ni Vale, sabay silang kumilos.
Mabilis nilang tinakpan ang bibig ng dalawang bantay bago pa ito makasigaw. Isang malakas na suntok sa batok ang nagpawalang-malay sa mga ito.
Dahan-dahan nilang inilapag ang mga katawan sa damuhan.
"Clear," bulong ni Kaelion.
Binuksan ni Calix ang maliit na tarangkahan mula sa loob.
Isa-isa kaming pumasok.
Tahimik ang buong bakuran. Sa gitna ay may malaking bonfire kung saan nakaupo ang ilang tulisan, abala sa pag-inom at pagsusugal.
"Eight outside," mahinang bilang ni Nathaniel.
"Mas marami sa loob," dagdag ni Vale.
Biglang may mahinang hikbi na umalingawngaw.
Napalingon kaming lahat.
Mula sa isang lumang gusali sa pinakadulo ng kuta, may narinig kaming mahinang iyak ng babae.
"Nandoon sila," bulong ko.
Tumango si Vale.
"Celestine, Celine, Maorine. Hanapin ninyo ang mga bihag."
"Understood."
"Ako na ang bahala sa leader," dagdag niya.
Tahimik kaming tumakbo papunta sa gusali habang ang iba ay nanatiling nakatago, naghihintay ng tamang sandali.
agad namin tumango dito..
celestine POV.
Paglapit namin sa pintuan, may dalawang armadong tulisan na nakabantay.
Isa sa kanila ang biglang humikab.
"Ang tahimik ng gabi..."
Bago pa siya makapagsalita muli—
Mabilis kong pinatama ang hawakan ng espada ko sa batok niya.
Kasabay noon, pinatumba ni Nathaniel ang isa pang bantay gamit ang isang malinis na sipa.
Pareho silang bumagsak sa lupa nang hindi man lang nakagawa ng ingay.
Lumapit si Celine sa pintuan at dahan-dahang pinihit ang seradura.
Unti-unti naming itinulak ang pinto.
Sa loob ng madilim na silid, bumungad sa amin ang ilang kababaihang nakatali ang mga kamay at halatang nanghihina.
Nanlaki ang mga mata nila nang makita kami.
"Shh..." mahinang sabi ko habang inilalagay ang daliri sa aking labi.
"We're here to rescue you."
Isa-isa silang napaluha.
"T-Thank you..."
Lumapit si Celine sa isang babaeng halatang nanghihina.
"Can you walk?"
Tumango ito nang mahina.
"Good. Stay behind us."
Habang pinalalaya namin ang mga bihag, may biglang narinig na yabag sa labas.
Napatingin kaming tatlo sa pintuan.
"Bakit ang tagal n'yo riyan?" sigaw ng isang tulisan mula sa labas. "Ano'ng ginagawa ninyo?"
Napatingin si Nathaniel kay Vale na nasa labas pa.
Mukhang wala na kaming oras.
Biglang bumukas ang pinto.
"Ano'ng—"
Hindi na niya natapos ang sasabihin.
Mabilis kong pinatama ang hawakan ng espada ko sa kanyang batok dahilan upang mawalan siya ng malay.
Ngunit huli na.
"May kalaban!"
Agad na umalingawngaw ang sigaw sa buong kuta.
Kasunod noon ay ang matinis na sipol ni Vale.
Today 7:31 PM
Screenshot_2026-08-01-19-28-13-31_bb897b6e6956832bfceb3df10c6a8dc8.jpg
anong pwede isunod
Screenshot_2026-08-01-20-19-56-98_bb897b6e6956832bfceb3df10c6a8dc8.jpg
ang tinutokoy ng male lead ay yong pakiramdam n may nag mamasid sa kanila kanina
Pwede mong simulan ang eksena nang may tensyon habang palihim silang papalapit sa kuta.
Papalubog na ang araw nang marating namin ang Blackwood Forest. Habang papalalim kami sa gubat, lalong nagiging makapal ang hamog at mas tahimik ang paligid. Tanging ang huni ng mga ibon at ang tunog ng mga dahong natatapakan namin ang maririnig.
Ilang minuto pa kaming naglakad hanggang sa huminto sa unahan si Vale.
"Everyone, stop."
Agad kaming tumigil.
Sa pagitan ng matatayog na puno ay unti-unting lumitaw ang isang malaking kahoy na kuta. Napapalibutan ito ng matataas na bakod na yari sa matutulis na troso. Sa magkabilang gilid ng tarangkahan ay may dalawang armadong bantay na paikot-ikot ang pagroronda.
Hindi kalayuan sa kanila ay may ilang kabayong nakatali, habang sa loob ng bakuran ay makikitang abala ang iba pang tulisan.
"So this is their hideout..." mahinang bulong ni Celine.
Tahimik na tumango si Vale.
"Stay low."
Isa-isa kaming yumuko sa likod ng makakapal na palumpong habang pinagmamasdan ang galaw ng mga bantay.
Lumapit ang captain ng royal knights kay Vale.
"Your Highness, there are more guards than we expected."
"How many?"
"Roughly twenty outside. We still don't know how many are inside."
Ilang sandaling pinagmasdan ni Vale ang buong kuta bago siya nagsalita.
"The women are most likely being held inside."
Napakuyom ako ng kamao.
"We can't charge in recklessly," sabi ni Nathaniel.
"Exactly," sagot ni Vale. "If they notice us too soon, they might use the captives as hostages."
Tahimik na tumango ang lahat.
Ilang sandali pa ay nagsalita muli si Vale.
"Kaelion, Alistair, Calix, at Kyler."
"Yes?"
"Kayo ang palibutan ang likod ng kuta. Siguraduhing walang makakatakas."
"Understood."
"Nathaniel, Amanda, Alfea, Lilian, at ang captain kasama ang mga royal knights, manatili kayo sa paligid. Huwag kayong gagalaw hangga't wala ang hudyat."
Tumango silang lahat.
Pagkatapos ay tumingin siya sa amin.
"Celestine, Celine, Maorine... sasamahan ninyo ako sa loob."
"What's the signal?" tanong ko.
Inilabas ni Vale ang kanyang espada at bahagyang ngumiti.
"Kapag narinig ninyo ang sipol ko..."
"...that's when we attack."
Lahat kami ay tumango.
Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa kuta.
It's time to end this.
next
Pwede mong sundan ito ng stealth infiltration bago magsimula ang labanan.
Tahimik kaming gumapang palapit sa kuta, sinasamantala ang papalubog na araw at ang mga aninong nalilikha ng matatayog na puno.
Sa bawat hakbang ay mas lalo kong naririnig ang tawanan ng mga tulisan sa loob.
Mukhang wala silang ideyang may paparating na panganib.
Huminto si Vale at sumilip sa pagitan ng mga troso.
"Two guards."
Tumango si Kaelion.
"I'll take the one on the left."
"The other one's mine," mahinang sabi ni Alistair.
Sa isang senyas ni Vale, sabay silang kumilos.
Whoosh!
Mabilis nilang tinakpan ang bibig ng dalawang bantay bago pa ito makasigaw. Isang malakas na suntok sa batok ang nagpawalang-malay sa mga ito.
Dahan-dahan nilang inilapag ang mga katawan sa damuhan.
"Clear," bulong ni Kaelion.
Binuksan ni Calix ang maliit na tarangkahan mula sa loob.
Isa-isa kaming pumasok.
Tahimik ang buong bakuran. Sa gitna ay may malaking bonfire kung saan nakaupo ang ilang tulisan, abala sa pag-inom at pagsusugal.
"Eight outside," mahinang bilang ni Nathaniel.
"Mas marami sa loob," dagdag ni Vale.
Biglang may mahinang hikbi na umalingawngaw.
Napalingon kaming lahat.
Mula sa isang lumang gusali sa pinakadulo ng kuta, may narinig kaming mahinang iyak ng babae.
"Nandoon sila," bulong ko.
Tumango si Vale.
"Celestine, Celine, Maorine. Hanapin ninyo ang mga bihag."
"Understood."
"Ako na ang bahala sa leader," dagdag niya.
Tahimik kaming tumakbo papunta sa gusali habang ang iba ay nanatiling nakatago, naghihintay ng tamang sandali.
Paglapit namin sa pintuan, may dalawang armadong tulisan na nakabantay.
Isa sa kanila ang biglang humikab.
"Ang tahimik ng gabi..."
Bago pa siya makapagsalita muli—
Thud!
Mabilis kong pinatama ang hawakan ng espada ko sa batok niya.
Kasabay noon, pinatumba ni Celine ang isa pang bantay gamit ang isang malinis na sipa.
Pareho silang bumagsak sa lupa nang hindi man lang nakagawa ng ingay.
Lumapit si Maorine sa pintuan at dahan-dahang pinihit ang seradura.
Click.
Unti-unti naming itinulak ang pinto.
Sa loob ng madilim na silid, bumungad sa amin ang ilang kababaihang nakatali ang mga kamay at halatang nanghihina.
Nanlaki ang mga mata nila nang makita kami.
"Shh..." mahinang sabi ko habang inilalagay ang daliri sa aking labi.
"We're here to rescue you."
next
Pwede mong ipagpatuloy nang ganito. Dahil sinabi mong hindi naman sobrang hirap ang mission, mabilis lang din ang rescue at ang labanan.
Nanlaki ang mga mata ng mga kababaihan nang makita kami.
"Shh..." mahinahon kong sabi habang pinuputol ang mga lubid na nakatali sa kanilang mga kamay. "We're here to rescue you."
Isa-isa silang napaluha.
"T-Thank you..."
Lumapit si Celine sa isang babaeng halatang nanghihina.
"Can you walk?"
Tumango ito nang mahina.
"Good. Stay behind us."
Habang pinalalaya namin ang mga bihag, may biglang narinig na yabag sa labas.
Tap... tap... tap...
Napatingin kaming tatlo sa pintuan.
"Bakit ang tagal n'yo riyan?" sigaw ng isang tulisan mula sa labas. "Ano'ng ginagawa ninyo?"
Napatingin si Maorine kay Vale na nasa labas pa.
Mukhang wala na kaming oras.
Biglang bumukas ang pinto.
"Ano'ng—"
Hindi na niya natapos ang sasabihin.
Thud!
Mabilis kong pinatama ang hawakan ng espada ko sa kanyang batok dahilan upang mawalan siya ng malay.
Ngunit huli na.
"May kalaban!"
Agad na umalingawngaw ang sigaw sa buong kuta.
Kasunod noon ay ang matinis na sipol ni Vale.
"Iyan na ang hudyat!" sigaw ni Kaelion.
Mula sa iba't ibang bahagi ng kuta ay sabay-sabay lumabas ang mga royal knights.
"Royal Knights! Surround the hideout!"
Nagkagulo ang mga tulisan.
"May sumalakay sa atin!"
"Huwag silang hayaang makatakas!"
Nagbunutan ng espada ang magkabilang panig.
Habang abala ang knights at iba sa pakikipaglaban, inilabas namin ang mga kababaihan sa gusali.
"Maorine! Amanda!" tawag ko.
Narinig nila ako at agad silang lumapit.
"Kayo na ang bahala sa kanila."
"Leave it to us," sagot ni maorine habang inalalayan ang mga bihag.
Tumango ako bago muling lumingon sa gitna ng bakuran.
Naroon si Vale, nakatayo sa harap ng pinuno ng mga tulisan.
"Is this the end of your road?" malamig niyang tanong.
Ngumisi ang leader habang dahan-dahang binubunot ang kanyang malaking espada.
"You think a prince can defeat me?"
Hindi sumagot si Vale. Tahimik lamang niyang inilabas ang sarili niyang espada.
"Come."
Sa isang iglap, sumugod ang leader.
Nagsalpukan ang kanilang mga espada.
Tinangka pa ng leader na magpakawala ng sunod-sunod na atake, ngunit bawat isa ay madaling naisalag ni Vale.
"Impossible..."
Bago pa siya makabawi, mabilis na umikot si Vale at isang malinis na hampas ang pinakawalan.
Lumipad ang espada ng leader at bumagsak sa lupa.
Hindi pa man ito makapulot muli ng sandata, naitapat na ni Vale ang dulo ng kanyang espada sa leeg nito.
"It's over."
Nanigas ang leader.
Agad na lumapit ang dalawang royal knight at pinosasan siya.
"The leader has been captured!"
- Writer
