Maliwanag na sikat ng araw ang unang gumising kay Shayne. Dama niya ang init ng liwanag sa kanyang balat. Ngunit higit sa lahat ay dama niya ang init ng bisig na mahigpit na nakayakap sa kanya. Nakahilig siya sa dibdib ni John, maririnig ang banayad na t***k ng puso nito.
Dahan-dahan siyang ngumiti, hinaplos ang pisngi ng binata. Bago magaan itong hinalikan. Napamulat si John at agad na ngumiti.
“Good morning, my sunshine.”
“Good morning, my baby boy,” tugon ni Shayne. Hindi niya naiwasang mapula ang pisngi habang naaalala ang mga nangyari kagabi.
Hinila siya ni John papalapit at mas mahigpit. Na para bang ayaw na siyang pakawalan.
“Salamat sa pag-stay, Shayne Gusto ko lang na malaman mong hindi ka na muling mag-iisa. Habang may John ka, walang Edgar o kahit sinong tao ang makakakuha
