Kinabukasan, mas maaliwalas na ang mukha ni John kahit ramdam pa rin niya ang sakit ng katawan. Pinilit niyang bumangon nang maaga, nagluto ng almusal, at inihain sa mesa bago pa magising si Shayne. Nagsuot pa siya ng apron, kahit medyo nakakatawa dahil halatang hindi siya sanay.
Paglabas ni Shayne mula sa kuwarto, nanlaki ang mga mata nito.
“John? Ano’ng ginagawa mo diyan?”
Ngumiti si John, hawak ang kawali na may itlog at hotdog.
“Good morning, sunshine. Surprise breakfast. Hindi pwedeng ako lang lagi ang inaalagaan mo. Ngayon, ako naman.”
Natawa si Shayne, ngunit agad ding lumapit at inalalayan siya
. “Sira, sugatan ka pa. Baka mamaya matapilok ka pa sa pagluluto.”
“Shhh…” tumawa rin si John at saka kinindatan siya.
“Relax ka lang. Kaya ko ‘to. Gusto kong ipakita sa iyo na mag
