รับจ้างรักฉบับมาเฟีย

เปิดตัว

ชารัณรู้สึกสนใจขวัญยิหวาขึ้นมาแบบจริงจัง ยิ่งได้เห็นท่าทางสะดีดสะดิ้งคล้ายกับผู้หญิงที่ไม่เคยถูกชายใด แตะเนื้อต้องตัวมาก่อนเลยนั่น มันก็ยิ่งชวนให้เขาสนใจจนกล้าที่จะวางเงินค่าจ้าง เพราะต้องการใช้เธอทำอะไรบางอย่างให้กับตัวเอง

“พูดกันอย่างตรงไปตรงมาก็ได้ว่า ฉันไม่ใช่พวกที่รักสนุกแล้วผูกพัน ที่สำคัญเราเริ่มต้นจากผลประโยชน์ที่ได้ด้วยกันทั้งคู่ เธอแค่ต้องการเงิน เพราะฉะนั้นถือว่าเป็นการร่วมงานที่ถูกต้องและลงตัวที่สุดแล้ว”

ผู้ชายตรงหน้าถ้าไม่พูดถึงเรื่องรูปร่างหน้าตาแล้วเปรียบเรื่องนิสัย ก็ถือได้ว่าเป็นผู้ชายยอดแย่ที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งเธอควรอยู่ให้ห่างจากเขามากที่สุด หากถ้าไม่ใช่ในเวลาทำงาน

“ฉันไม่ขอย้ายมาอยู่ที่นี่นะคะ อันนี้คือกฎของฉัน ” ขวัญยิหวาบอกจุดประสงค์หลักของตัวเองออกไป

เมื่อได้ยินอย่างนั้นเจ้าของร่างใหญ่จึงเลิกคิ้วสูงขึ้นรับ พร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ ดวงตาคมของอีกฝ่ายทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้อง

“มองกันแบบนั้นหมายความว่ายังไงคะ คุณเองก็กลัวไม่ใช่เหรอว่าฉันอาจจะเป็นแค่เด็กใจแตกมาย้อมแมวขาย แล้วการที่ต้องเอาเด็กใจแตกที่เห็นแก่เงินมาเลี้ยงไว้ภายในบ้าน มันอาจจะเป็นปัญหาตามมาทีหลังก็ได้” เธอให้เหตุผลกับเขาโดยเอาความไม่ดีของตัวเองมาอ้างแบบข้าง ๆ คู ๆ

“แต่ฉันอยากดูแลสินค้า ให้อยู่ในสายตาของตัวเองตลอดเวลา”

“ฉันไม่ใช่สินค้า!” เธอว่าเขากลับไปเสียงฉุน "แล้วคุณก็ช่วยเลิกพูดคำว่า ฉันเป็นสินค้าของคุณสักทีได้ไหมคะ?"

“เอาล่ะ...ไม่ใช่สินค้าก็ไม่ใช่สินค้า...ฉันยอมให้เธอกลับไปอยู่ที่เดิมก็ได้ งั้นวันนี้ช่วงค่ำเธอต้องเริ่มงานกับฉันทันที ส่วนเงินที่เหลือ เมื่อไหร่ที่ข้อความในมือถือของเธอเด้งเตือนขึ้นมา นั่นก็หมายความว่า การทำงานของเธอจะต้องเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น ก่อนอื่นเธอควรกินยาที่แม่บ้านเตรียมเอาไว้ให้ จากนั้นก็เข้าไปเลือกเสื้อผ้าที่ควรสวมใส่ในงานเลี้ยงคืนนี้ แล้วอย่าลืมว่าผู้หญิงที่จะยืนอยู่เคียงข้างฉันได้ จะต้องเป็นคนที่ดูดีและสง่างาม...จำไว้”

“ฉันรู้แล้วค่ะ ไม่ต้องมาย้ำเพราะฉันไม่ใช่พวกผู้หญิงปัญญาอ่อนที่จะต้องมาย้ำกันซ้ำซาก” เจ้าตัวว่าขณะลุกขึ้นยืนแล้วกระแทกส้นเท้าเดินออกไป

และเธอก็ได้สังเกตุเห็นว่าคนรับใช้ที่ยืนรออยู่หน้าห้อง จะต้องได้รับอนุญาตจากชารัณเสียก่อน พวกหล่อนจึงจะสามารถกดรหัส เพื่อเปิดหรือปิดประตูทางเข้าและออกได้ มันยิ่งทำให้เธอรู้สึกว่าคฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้ มันคือกรงดักหนูดี ๆ นี่เอง

เมื่อเดินมาถึงห้องด้านข้างซึ่งอยู่เยื้องถัดมาจากทางห้องนั่งเล่น ทำให้หญิงสาวได้เห็นประตูบานกว้าง ที่ถูกเปิดรอให้เธอเดินเข้าไปด้านใน พร้อมกับสาวใช้ที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายกันราวกับถ่ายสำเนากันออกมา

เมื่อเดินเข้าไปถึงด้านในสุด สายตาของขวัญยิหวาก็ไปสะดุดกับชุดราตรี ที่มีพร้อมให้เธอเลือกใส่เป็นจำนวนที่นับไม่ได้ และพวกมันต่างถูกสวมเอาไว้ในหุ่นโชว์ รวมไปถึงเครื่องประดับที่ถูกจัดวางไว้บนโต๊ะด้านข้าง อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย และมีให้เธอเลือกไม่น้อยกว่าห้าชุด

แต่ทว่า...คนที่มีจุดยืนอย่างขวัญยิหวาก็ไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับมันเท่าไหร่ เพราะของนอกกายทั้งหลายเหล่านั้น มันไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวต้องการ...

คฤหาสน์ตระกูลอิทธิวิเชียรกุล

“แน่ใจนะว่าที่แกได้ยินมาทั้งหมดนั่น มันไม่ใช่ข่าวลือ”

ลลิตา ลูกสาวคนเดียวของตระกูลอิทธิวิเชียรกุล ซึ่งครองพื้นที่หากินอีกฝั่ง เอ่ยถามเอากับลูกน้องของเธอที่สั่งให้ไปตามสืบข่าวของชารันมาจากวงใน

ลลิตาเฝ้าคลั่งไคล้ชารัณ และตามติดชีวิตของเขามานานหลายปี เธอทำราวกับว่าชายหนุ่มคือรูปปั้นวีรบุรุษกรีซในสมัยกลางที่มีค่ามากมาย แต่ไม่สามารถจับต้องหรือเป็นเจ้าของมันได้

นอกจากผลประโยชน์ที่ทับซ้อนกัน ลลิตายังต้องการชารัณมาเป็นสามี เนื่องจากเขาเป็นคนที่มีความสามารถจนหาตัวจับได้ยาก ที่สำคัญในแวดวงของผู้มีอิทธิพลไม่มีใครที่ไม่รู้จักเขา

ชารัณเปรียบเหมือนเสือร้ายที่ไม่จำเป็นต้องออกล่าเหยื่อ ในเมื่อมีคนยกเอาไปถวายให้เจ้าตัวเขาถึงในถ้ำ เพราะด้วยอำนาจของพงษ์สวัสดิ์วัชรเสวีที่มีมานาน บวกกับสามารถของชารัณมันจึงเอื้อให้ธุรกิจเหล่านั้น ขยายกว้างออกไปมากจนยากที่จะล้มล้าง

“แน่ใจครับ...เพราะข่าวที่เราได้รับค่อนข้างน่าเชื่อถือ คือว่าวันนี้คุณชารัณจะนำผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้น มาประกาศให้กับทุกคนในงานได้รับรู้”

“ใครกันนะที่กล้ามาล้วงคองูเห่า ฉันชักจะอยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นแล้วสิ ว่ามันเป็นใครมาจากไหน”

“ยากครับ เพราะกว่าเราจะได้ข่าวนี้มาก็ถือว่าลำบากเต็มทน อยู่ ๆ ก็มีคนเห็นว่าผู้หญิงรูปร่างหน้าตาดีคนนั้น นั่งรถออกมาจากห้างสรรพสินค้าพร้อมกับคุณชารัณ และตอนนี้ยังไม่มีใครได้รู้ที่มาที่ไปของเธอเลยสักนิด รู้แค่ว่ามีกองกำลังอารักขาคอยตามติดเธอตลอดเวลา ผมว่างานนี้น่าจะเล่นยากอยู่นะครับ”

“ล้อมหน้าล้อมหลังขนาดนั้นคงหวงกันมากเลยสินะ อยากรู้นักว่าผู้หญิงประเภทไหน ที่สามารถทำให้ชารัณยอมเดินตามหลังมันได้ และคืนนี้ฉันจะต้องได้เห็นมัน!”

ดวงตาวาวโรจน์ด้วยความรู้สึกโกรธจัดฉายชัดอยู่ในดวงตาคู่งาม มือบางสองข้างกำเข้าหากันแน่นอย่างรู้สึกคับแค้นใจ โดยที่ยังไม่ทันได้เห็นใบหน้าว่าที่คู่หมั้นของชารันที่ว่านั่นเลย