Twenty Nine

1671 Words

           Ilang minuto na akong palakad lakad and to be honest sobrang kinakabahan ako dahil hindi ko na mahanap yung dinaanan ko kanina. Madilim ang buong paligid. Walang ilaw, tanging puno lang ang nakikita ko. Tanging flashlight lang ng cellphone ko ang nagbibigay liwanag sa akin. I'm totally lost. Wala na yung maliit na path na sinundan ko kanina. Hindi ko siguro napansin na lumihis na ako sa sobrang takot ko. I tried to contact Miggy pero walang signal yung phone ko!! Bwesit diba?            I'm so f*****g tired at kumakalam na yung sikmura ko so I decided na umupo muna doon sa ilalim ng puno. Yeah. I'm dumb. Pinagsisisihan kong lumabas pa ako. The wind's really cold and I'm only wearing a really tiny dress. Bwesit. I hate how stupid I am.            I was just sitting there thinki

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD