Chapter 9:
837 Words
CONTINUATION
"B-baby?" Patanong na tawag ko sa kanya.
"Let's break up" Walang buhay niyang ani at uminom pa ng tubig.
Para akong nilamon ng kadiliman sa sinabi niya. Bigla akong nabingi. I can't believe him na maririnig ko yun sakanya. Galing mismo sa kanya.
"I have something to say" putol niya.
"I have a fiancee. And I want you to stay away" walang ganang dugtong niya at lumingon sakin. Still emotionless.
Napatulo ang luha kong kanina kopa pinipigilan.
Ang hina ko talaga pagdating sakanya.
Ang sakit...
Ang sakit sakit...
Para lang siyang walang paki sa mararamdaman ko. Na para bang wala kaming masasayang nakaraan.
"I don't want to hurt her. And i already loved her" walang ganang dugtong niya ulit.
Please.... Stop....
"I want you to respect my decision. And besides, walang-wala ka sa pamilya ko. You don't even know them"
Totou ang sinabe niya. Tumagal kami na halos wala akong alam sa pamilya niya. Kung ano ang pangalan ng mother at father niya. Kung may kapatid ba siya. Kung ilan sila. Ni hindi panga ako naka punta sa bahay nila kung sang lupalop man sa pilipinas ang bahay nila.
Nag tagal kaming minahal ko lang siya habang walang alam kahit na katiting na kaalaman ng pamilya niya.
Hindi ako nag tanong about sa family niya kasi baka ayaw niyang pag usapan. At ni re-respito ko yun.
Dumongo ako at mahinang humikbi. Baka maawa pa siya sakin. Baka bawiin niya ang sinabi niya. Baka mahal pa niya ako.
Pero ang lahat ng BAKA ay biglang nag laho nang biglang may tumawag sa pangalan niya. A very angelic voice. At dahil curious ako. Tinaas ko ang mukha ko kahit hindi pa pinapahiran ang luha sa pisngi ko.
I saw pity on her face when she look at my direction. Pero bigla ding nag laho at hinalikan sa pisngi si Hanzo.
"Let's go home? It's already late. May flight pa tayu Tomorrow." Malambing na ani niya. Napatulala ako sa ganda niya. She have a sky blue wavy hair and a blue eyeball. A perfect shape of kissable pinky lips. Perfect line of brow. And a angelic Face. Subrang puti niya rin at ang kinis pa ng balat. Mahihiya pa ata si Anne Curtis sa subrang kinis ng balat niya.
Bigla akong nan liit. Galit ako.
Nagagalit ako.
Subrang galit ako.
Hinintay ko siya kahit gaano katagal. Inintindi ko siya kahit gaanu siya ka busy. Tiniis ko siya kahit gaano ko siya ka miss. Minahal ko siya kahit gaanu ako nasaktan.
"She is Hezellie. MY FIANCEE" Walang buhay na pakilala niya sa bago niya.
Pinahiran ko ang luha ko at matapang na sinalubong ang walang emosyun niyang mata.
Tumaas pa ang kilay niya dahil sa inakto ko.
At pinilit na baliwalain ang pag ngiti nong babae saakin. Parang gusto niya makipag kamay pero parang alam niya nang wala akong balak makipag kamayan sakanya.
May dimple din siya katulad ni Hanzo. Sa left kay Hanzo. Sa right naman ang sa kanya. They looked like siblings. Pero hindi.
They are a perfect couple.
"I think, it's already late in the midnight. So yeah, i gotta go!" Naka ngiti kong ani at tumayo.
"I hope you have a good and healthy relationship. And congrats!" Naka ngiti ako. Pero walang buhay naman ang mata at mukha ko. Nawalan na ako ng buhay simula kanina pa. Kaya aaraw-arawin kona. Simula ngayun. I will always acted like this.
Like, wala na akong paki sa paligid. Pagiging emotionless at cold nalang.
Tumalikod na ako at kinuha ang wallet ko sa gilid ng mesa. Aalis na sana ako nang may bigla akong naalala.
"And by the way. Happy 6th anniversary.... And f**k. You! " Sinampal ko si Hanzo, natabingi pa ang mukha. Lumingon ako sa babae na gulat at di makapaniwala.
"f**k you ka daii! Mukha kang manika na kulang sa chemical. At yang buhok mo? Nag mu-mukha kang gorilya na nag pa kulot! Cheee!" Pasigaw kong ani na ikina igtad niya at ikinagulat. Hinawi kopa siya at binangga sa balikat . Magkasing tangkad kami, kaya abut ko. Kaya nong mabangga ko siya, malapit pa siyang mapatihaya.
Nagmamadali akong umalis kasi baka mahabol ako nong dalawa.
Nagalit kasi ako. Kaya nong napunta na ako sa kalsada ay nag mamadali akong lumiko sa kabilang gilid ng kalsada.
At sa pag takbo ko ay ang biglang pag busina ng isang paparating na kotse.
Sa gulat ko ay napaluhod ako. At hinanda ang pag bangga ng kotse. Pero hinintay ko ang pag bangga. Pero wala parin ako naramdaman
Hanngang sa may sumigaw sa harapan ko mismo.
"Putainang Bruha ka! Ang hayup mo! Kung gusto mong mamatay! Sana sinabi mo sakin at nang ma fully speed ko yung kotse ko! Tainang bruha naman oh!!! Litseng buhay to!" Sigaw niya. Ang Tinis pa ng boses
Lumingon ako sa pinarorounan ng sigaw. At don ko nakita itong babaeng may itim na may mahabang buhok at naka pameywang.
Don ko nakilala ang kaibigan kong si jessa.
Jessa the loud speaker!
................... .
to be continued.....
- Writer
