Pia's POV
Natulala ako at natigilan ng nilapitan sila ni Doreen. Si Maleah ay natigilan din ng makita kami. Wala akong maaninag na expression o reaction sa mukha ni Bryan. Sobra akong napako sa aking tinatayuan. Para akong namumutla nang si Bryan mismo ang lumapit sa akin. The way siyang tumingin sa akin nag-expect ako na pagalitan niya ako. Pero bigla niya akong hinawakan sa siko at hinila paalis.
"Let's go home." 'Sin lamig ng yelo ang kanyang boses. Blangko pa rin ang expression nito. Andami kong gustong itanong sa kanya, pero mismo ang presensiya niya nakakaintimidate na, kaya mismo bibig ko hindi ko na maibuka. Hindi na talaga siya ang Bryan na warm and loving. Hindi ako nakapagpaalam kay Doreen. Alam ko na ang hitsura niya ngayon. Hindi na ito maipinta. At aabangan ko nalang ang
