IN THE BACHELOR’S BED-SSPG

Chapter 11

"I mean, look at her bag. It’s obviously a knock-off Crocodile Birkin. The scaling is way too uniform, and her posture? Sweety, you can’t carry Hermès with a spine that curved. Mukha siyang nagpapasan ng semento sa pier," tamad at mariing komento ni Annie habang dahan-dahang humihigop ng kaniyang Bollinger champagne.

"Right? At ang sapatos niya, please. Isang maling tapak lang sa cobblestone, sigurado akong luluwa ang takong niyan. It’s so sad how people try so hard to fit into our circle," dugtong naman ni Sheena, bago marangyang inayos ang kaniyang dambuhalang diamond ring sa kaniyang daliri.

Nandito kami ngayon sa isang pinakamahal, eksklusibo, at sikat na French fine dining restaurant sa city. Ang disenyo ng lugar ay pinaliligiran ng mga gintong pinto, kristal na chandelier, at mga velvet na upuan na tanging ang mayayaman at sikat lamang sa bansa ang kayang mag-book ng table. Kasama ko ang aking dalawang matatalik na kaibigan na sina Annie at Sheena—pareho silang spoiled, anak ng mga bilyonaryo, at tulad ko, may natural na talento sa pagiging maldita at pagpuna sa lahat ng kapintasan ng ibang tao.

Ngunit maging ang aking paboritong truffle pasta at ang pinakamamahaling champagne ay tila ba nawalan ng lasa ngayong gabi.

Nakasandal ako sa aking velvet na silya, ang aking mukha ay malamig at blangko habang ang aking mga mata ay nakapako sa kabilang bahagi ng restaurant, partikular na sa glass-walled VIP area na matatagpuan sa itaas na palapag.

Doon, sa gitna ng madilim ngunit eleganteng silid, ay nakaupo ang isang pamilyar na lalaki na lalong nagpainis sa ‘kin.

Vittorio Farinelli.

Napakunot ang noo ko. Ang aking mga daliri ay marahas na humigpit sa hawakan ng aking crystal glass. He was wearing a midnight blue Tom Ford suit na tila ba binuo para lamang sa kaniyang dambuhala at maskuladong pangangatawan. Kasama niya si Luca at ang apat pang lalaking naka-suit na mukhang mga mamamatay-tao mula sa Europe kahit na may mga itsura naman. Masyadong seryoso ang kanilang pinag-uusapan. Nakikita ko ang bawat paggalaw ng kaniyang matigas na panga at ang kaniyang madidilim na mga mata na may dalang kakaiba at nakatatakot na awtoridad habang may hawak siyang isang makapal na dokumento.

Ano ang ginagawa ng mafioso na 'to rito? Isip ko. Akala ko ba ay busy siya sa pagpapalawak ng kaniyang maruruming negosyo sa west? Ngunit bago ko pa man matapos ang aking pag-iisip, biglang bumukas ang pinto ng VIP area at isang babae ang pumasok.

Napatigil ang pag-ikot ng aking champagne sa baso.

The woman was tall, probably around 5'10", may mahaba at kulay-blonde na buhok, at may suot na isang napaka-revealing na pulang silk dress na hapit na hapit sa kaniyang napakaseksing katawan. She was undeniably hot, flawless, at may mukhang tila ba isang European supermodel. Dahan-dahan siyang lumapit sa pwesto ni Vittorio, at nang humalik ito sa pisngi ng aking fiancée bilang bati, nakita kong bahagyang gumalaw ang mga labi ni Vittorio upang magpakita ng isang banayad na ngisi. This jerk!

Sa isang pitik ng segundo, naramdaman ko ang isang pamilyar at nakatutunaw na init sa aking dibdib. Isang matinding inis at... insecurity?

The hell? Insecure? Ako? Ang isang Lindsay Andrada?

Imposible. Perpekto ang mukha ko, sikat ako sa buong mundo, at walang sinumang babae ang may karapatang magparamdam sa akin ng ganoong emosyon. Pero habang pinapanood ko kung paano umupo ang babaeng 'yon sa tabi ni Vittorio at kung paano ito sumandal nang bahagya sa kaniyang malapad na balikat, I can feel my blood boil like literal na kumukulo sa matinding galit.

Habang ako ay kasalukuyang gustong pumatay ng tao gamit ang aking steak knife, hindi ko napansin na ang atensyon ng dalawa kong kaibigan ay napadako na rin pala sa direksyon ng VIP area.

"Oh... My... God. Lindsay, look at that man upstairs," biglang bulong ni Annie, ang kaniyang boses na kanina ay puno ng kamalditahan ay biglang napalitan ng isang malanding tono. Napahawak pa siya sa kaniyang pisngi habang nangingisay sa kilig.

"Who is that god-like creature in the blue suit? Is he an international actor? Ang ganda ng katawan niya! Swissshh! Pakiramdam ko, isang hawak niya lang sa baywang ko, mababali na ang buto ko pero okay lang!"

"True!" sagot naman ni Sheena, habang mabilis na inilalabas ang kaniyang iPhone upang patagong kunan ng litrato ang pwesto ni Vittorio.

“Ang gwapo ng mukha, gurl! Sobrang matikas! Mukha siyang isang mapanganib na foreign billionaire na handang bilhin ang buong bansa para lang sa kaniyang kasiyahan! At ang panga niya, shocks! Pwedeng gamiting pangkudkod ng yelo sa tindi ng kanto!"

Napatitig ako sa kanila, ang aking kanang kilay ay halos umabot na sa aking hairline sa tindi ng inis. Masyado silang kinikilig habang pinupuri ang lalaking gabi-gabi akong sinasaktan at pinaiiyak sa loob ng kaniyang penthouse. Walang alam ang dalawang 'to. Like the hell! They were praising him as if he was a saint from heaven, hindi nila alam na ang lalaking 'yon ay ang demonyo mismo ng underworld.

"Look, Annie! May kasama siyang babaeng nakapula," saad muli ni Sheena, habang pinalalaki ang screen ng kaniyang phone.

"Bagay sila, ha? Parehong mukhang mga high-society royalty mula sa Europa. Bagay sa lalaking 'yan ang mga ganyang klase ng hot at wild na babae, hindi 'yong mga pabebe."

Anong sabi niya? Bagay sila? Sira na yata ang mata ng dalawang ‘to.

Crack.

Halos mabasag ang aking baso nang marahas ko itong ibinaba sa ibabaw ng lamesa. Ang matalim na tunog niyon ay sapat na para maputol ang malanding pag-uusap nina Annie at Sheena, at pareho silang napatingin sa akin nang may malaking pagtataka sa kanilang mga mukha.

"Lindsay, okay ka lang?" tanong ni Annie, pinupunasan ang kaniyang labi. "Bakit biglang nagbago ang mukha mo? Mukha kang handang pumatay ng designer sa tindi ng sulyap mo."

"Oo nga, Lindsay," dugtong ni Sheena. "Kanina pa kami nag-uusap dito tungkol sa napakagwapong lalaking iyon sa taas, pero parang wala ka man lang pakialam. Hindi mo ba nakikita kung gaano siya ka-hot? O baka naman sadyang mataas na naman 'yang standards mo kaya kahit mukhang diyos ay tinatanggihan mo pa rin?"

Humarap ako sa kanila, ang aking barbie-like face ay nabalutan ng isang napakalamig at nakatutunaw na aura. Iniikot ko ang aking mga mata nang napakahaba at napakatindi bago ako sumandal nang marahas sa aking silya.

"Can you two just shut up about that giant intruder?" asik ko, ang boses ko ay matalim na parang labaha. "Nandito tayo para mag-hapunan at mag-usap tungkol sa susunod kong magazine cover, hindi para pag-usapan ang isang lalaking mukha namang kriminal na nagtatago sa batas."

"Kriminal?" napanganga si Annie, bago natawa nang mahina. "Gurl, kung ganyan kagwapo ang kriminal, ako na mismo ang magbubukas ng pinto ng selda ko para sa kaniya! Ang sabihin mo, Lindsay, naiinis ka lang dahil may kasama siyang mas matangkad na babae kaysa sa 'yo!"

"Shut up, Annie! I am the face of the international fashion scene, bakit ako maiinis sa isang babaeng mukha namang ibon na nakasoot ng pulang basahan?" irap ko muli, binuhat ko ang aking tinidor at marahas kong tinuon ang aking truffle pasta na parang si Vittorio ang sinasaksak ko.

Nagtaka ang dalawa kong kaibigan sa bigla kong pagsabog ng galit. Hindi sila sanay na nakikita akong apektado ng ibang tao, lalo na ng isang lalaki na hindi naman namin opisyal na kilala sa paningin nila.

"Masyadong mainit ang ulo mo ngayon, ha," obserba ni Sheena, habang mataman akong tinitingnan. "Parang may kung anong galit ka sa lalaking 'yon. May atraso ba siya sa 'yo?"

"Wala siyang atraso sa akin dahil hindi ko siya kilala!" pagsisinungaling ko, habang ang aking mga mata ay muling patagong sumulyap sa itaas na palapag.

Doon, nakita kong dahan-dahang inilapit ni Vittorio ang kaniyang mukha sa babaeng nakapula upang bumulong, at ang babae naman ay malanding tumawa habang hinahawakan ang braso ng aking fiancée.

Ang aking panga ay nanginig sa matinding poot. Vittorio Farinelli... you absolute piece of trash. Sabi mo sa text mo noong isang araw ay ako lang ang gusto mong makita sa penthouse mo, pero ngayon, may kalong ka nang ibang babae sa harap ng public?

"Lindsay, aalis ka na?" gulat na tanong ni Annie nang bigla akong tumayo mula sa aking upuan, bitbit ang aking mamahaling Chanel bag.

"I’m going to the restroom," malamig kong sagot, hindi ko na sila hinintay na makapagsalita pa at marahas akong naglakad patungo sa hallway ng restaurant.

Ang aking bawat tapak gamit ang aking apat na pulgadang Louboutin ay puno ng galit at awtoridad, na nagpapakita sa lahat ng nakakakita sa akin na ang Ice Queen ay kasalukuyang nasa gitna ng isang napakamatalim na bagyo. This piece of s**t!

Ngunit imbis na pumasok sa restroom, nakita ko ang aking sarili na dahan-dahang umaakyat sa pribadong hagdanan patungo sa ikalawang palapag kung saan matatagpuan ang VIP lounge. Hindi ko alam kung bakit ko ito ginagawa. Ang aking pride ay sumisigaw na bumalik na lang sa lamesa ko at huwag bigyan ng importansya ang lalaking 'yon, pero ang aking kamalditahan at ang kakaibang kuryente sa puso ko ay nag-uutos sa aking harapin siya.

Nang makarating ako sa madilim at eksklusibong hallway ng VIP area, hinarangan agad ako ng dalawa sa mga armadong bodyguards ni Vittorio. Nakilala naman nila ako agad.

"Signorina Andrada, bawal po ang pumasok—"

"Get out of my way before I tell your boss to cut your salaries!" asik ko sa dalawang lalaki, ang aking matatalim na mata ay sapat na para mapaurong silang dalawa dahil alam nilang ako ang babaeng pag-aari ng kanilang amo.

Bago ko pa man mahawakan ang doorknob ng VIP room, biglang bumukas ang pinto at lumabas doon ang babaeng nakapula, may hawak na isang baso ng cocktail. Nang makita niya ako, napatigil siya at tinaasan ako ng kilay nang may halong kayabangan.

"Look who we have here... the little Filipino model," saad ng babae sa wikang English, ang kaniyang boses ay may accent ng French at puno ng pang-uuyam. "Are you lost, sweetie? Ang pwesto ng mga batang tulad mo ay roon sa ibaba."

Isang napakamatalim at mapang-abusong ngiti ang gumuhit sa aking mga labi. Hakbang ako palapit sa kaniya, itinataas ko ang aking mukha upang mapantayan ang kaniyang taas kahit mas matangkad siya sa akin ng ilang pulgada.

"Listen to me, you French bird," bulong ko, ang boses ko ay puno ng kamandag ng isang tunay na Andrada. "Ang pwesto ko ay kahit saan ko gustong pumunta. At ang lalaking nasa loob ng silid na 'yan? He belongs to me. So, bago ko tuluyang sabihin sa kaniya na itapon ka sa labas ng restaurant na 'to nang walang kahit isang pirasong damit, mas mabuting umalis ka na sa harap ko habang may natitira ka pang natitirang dignidad."

Namilog ang mga mata ng babae sa gulat at galit, hindi niya inaasahan ang tindi ng kamalditahan ko. Akma pa sana siyang magsalita nang isang baritono at napakabigat na boses ang narinig mula sa loob ng silid.

"Let her in, Amalie. And leave us."

Si Vittorio.

Mabilis na umalis ang babaeng nagngangalang Amalie, halatang natatakot sa awtoridad ng kaniyang boss. Pumasok ako sa loob ng malawak na VIP room at marahas kong isinarado ang pinto sa likod ko.

Nakatayo si Vittorio sa tabi ng bintana, may hawak na isang baso ng whisky, at ang kaniyang suit jacket ay kasalukuyan nang nakasabit sa likod ng kaniyang upuan, ipinapakita ang kaniyang dambuhala at malapad na dibdib sa ilalim ng kaniyang puting polo. Isang mapanganib at nakalilibang na ngisi ang gumuhit sa kaniyang mukha habang tinitingnan ang aking nanginginig sa galit na katawan.

"You look beautiful when you're jealous, piccola," bulong niya, dahan-dahan siyang humakbang patungo sa direksyon ko na parang isang leon na papalapit sa kaniyang biktima.

"Jealous? The hell I care, Vittorio!" sigaw ko, itinulak ko ang kaniyang dibdib nang marahas ngunit hindi man lang siya nagulat o naurong kahit isang sentimetro.

“Sabi mo ay sa susunod na linggo pa tayo magkikita sa penthouse mo! Pero ngayon, nakikita kita rito na may kalong na ibang babae habang ang mga kaibigan ko ay pinupuri ang katawan mo sa ibaba! Napakababaw ng panlasa mo!"

Hindi siya sumagot. Imbis na magalit, marahas niyang hinawakan ang aking baywang gamit ang kaniyang dambuhalang kamay at inilapit ang buong katawan ko sa kaniyang matigas na dibdib, dahilan para mapasinghap ako sa gulat at maramdaman ko muli ang kaniyang nakalulunod na amoy ng mamahaling tabako at whisky.

"Si Amalie ay isa lamang sa mga foreign investors ng pamilya ko, Lindsay. Wala akong pakialam sa kaniya," bulong niya nang malapit sa aking tainga, ang kaniyang mainit na hininga ay nagpadala ng kuryente sa buong katawan ko.

“At tungkol sa mga kaibigan mo sa ibaba... hayaan mo silang purihin ako. Pero ikaw lang ang tanging babaeng may karapatang humawak at sumira sa kontrol ko ngayong gabi."

"B-Bitiwan mo ako, Vittorio!" pilit kong pag-protesta, ngunit ang aking boses ay unt-unti nang nawawalan ng lakas dahil sa kaniyang mapang-angking hawak.

"Hindi kita bibitiwan, aking masungit na fiancée," ngiti niya nang malalim bago niya marahas na sinakop ang aking mga labi nang may matinding pagnanasa, sinisira ang lahat ng aking kamalditahan at dinadala ako sa isang mundo kung saan siya lang ang tanging batas na kailangan kong sundin.