The One That Got Away

CHAPTER 1: WHERE IT ALL STARTED Nakapikit si Sophie habang dinadama ang preskong simoy ng hangin na dumadampi sa mukha nya. Kasalukuyan syang nagmamaneho patungo sa lugar kung saan sya lumaki at nagkamalay. As a Marketing Manager, she was assigned to oversee the opening of their branch in Sto. Domingo. It has been 7 years to be exact since she left this place. At para sa kanya, sariwa pa ang mga ala-alang naiwan dito. “Heto ang Inn, at ito ang susi. Tawagan mo nalang ako kung may kailangan ka. Nawa magustuhan mo ang lugar na to.”, nakatinging wika ng caretaker ng transient house kung saan sya mananatili. “Maraming salamat po Aling Bety.”, sagot nya rito. May mga kamag-anak pa naman si Sophie sa lugar na bayang ito, ngunit walang signal doon, kaya napilitan syang manatili na lamang sa transient house na malapit sa bayan. Two months ang target nyang manatili dito hanggang sa opening ng branch nila sa lungsod. Pagkatapos nya ayusin ang mga gamit nya ay agad syang nagbihis upang pumunta sa lumang bahay nila sa Sitio Canlawilao. Binansagang Litte Baguio ang lugar nila dahil sa natural na lamig ng lugar na ito. Parang Baguio talaga eto dahil sagana din dito sa mga gulay at mga punong kahoy. Pagkatapos ng halos tatlumpong minuto, nararating na nya ang kanilang lumang bahay. Agad na napansin ng kanyang Tita na nagliligpit ng sinampay ang kanyang kotse at matiim etong tinitigan hanggang sa bumaba sya. Bakas ang pagkagulat sa mukha neto ng makitang sya ang bumaba sa naturang kotse. “Tita, kamusta po?”, sabik nyang bati dito. “Sophie, ikaw na ba yan?”, gulat nyang wika dito. “Opo Tita mano po, hehe nasan po si Papa?”, hanap nya sa ama nya. “Pauwi na rin iyon, halika pumasok ka. Ang laki mo ng bata ka!”, yaya ng Tita neto. “Sige po Tita, kunin ko ang po sa kotse yung mga pasalubong ko.”, wika nya. Mga bata pa lamang ng maghiwalay ang kanyang mga magulang. Sa Manila na nagpatuloy ng pag-aaral si Sophie simula High School. Mas piniling manatili ng kanyang Ama dito sa probinsya dahil dito na ito lumaki at dito na rin daw mamatay. At hindi rin ito sanay na mamuhay sa syudad kaya hindi na rin nya eto pinilit pang sumama sa kanila. May sariling bahay sila, at kapitbahay nila ang kanyang mga Tita na kapatid ng kanyang Ama kaya kahit papano ay kampante na rin syang iwanan ang kanyang ama dito. “Ang sarap po talaga ng luto niyo Tyang,” papuri nya sa Tita. “Sus naku, nambola ka pa. Kumaen ka pa at ng magkalaman ka naman. Siguro ay nagda diet kang bata ka ano?”, puna ng Tita nya. “Hindi naman po Tita, talagang busy lang po sa trabaho.”, palusot nya dito. Panganay na kapatid ng Ama nya si Tita Glory nya, malalaki na rin ang mga anak neto na pawang may mga trabaho at pamilya na rin. Dalawang apo nalang ang kanilang kasama dito na syang nakakatulong nila. “Anak, hanggang kelan ka pala dito? Ipapaayos ko na yung kwarto,” tanong ng kanyang ama habang kumakaen sila. “ Two months siguro Pa, kung walang magiging problema yung Grand Opening ng branch namen sa lungsod. Tsaka twing Sabado at Linggo lang din po ako dito, dahil kumuha po ako ng transient house sa bayan. Alam nyo naman pong walang signal dito kaya mahihirapan din po ako.” Paliwanag nya sa kanyang Ama. “Ah ganun ba, sabagay tama ka. Ewan ko ba kung baket hindi pa rin dinagdagan ang mga cell site tower dito banda sa atin. Kaya hanggang ngayon eh mahirap pa rin makasagap ng signal dito. Kailangan mo ba ng makakasama doon sa transient house?”, tanong neto sa kanya. “Okay lang ako Pa, tsaka mas makakapag concentrate ako kung ako lang mag-isa.”, sagot nya dito. “Sya nga pala Sophie, wala ka pa rin bang boyfriend ngayon?”, usisa ng kanyang Tito Joe. “Wala pa po Tito eh, wala pa pong nagkakamali haha,” pabirong sagot nya dito. “Naku, malamang nakapila ang mga manliligaw mo Anak, tama iyan, piliin mong mabuti ang lalaki, yung iba eh sa una lang yan magagaling,” payo ng kanyang Tita Glory. Matapos nilang kumaen ay kinailangan nyang ng magpaalam sa mga ito dahil may biglaang meeting sya. Meron naming mahinang signal ang cellphone sa kanilang lugar ngunit hindi na kaya pag internet na. It is already past 8pm when the meeting ended, and today is Friday. She remembers no one knows from her circle of friends that she’s already back. Way before she left, she got a large circle of friends, not only friends but true friends. Natural na kasi kay Sophie ang pagiging friendly nya and it seems that she attracts people to be with her. Naisipan nyang tawagan ang kanyang best friend na si Mary upang ibalita na nakarating na sya dito. “Hello Bes, nasan ka?”, tanong nya rito. “Beshy, andito kame sa Osmena Peak, nagyaya kasi sila Tin na mag camping daw. Baket ka napatawag?” tanong neto sa kanya. “Uhmm, Can I join you?”, pilya nyang tanong dito. “Of course, sakay kang walis tambo para makarating ka dito ng mabilis. Lukaret ka. Haha akala mo naman talaga makakasama ka.”, asar na sagot sa kanya ng kaibagan. “What if kaya ko? Anong prize ko?”, panghahamon nya rito. “Magpapa outing ako bukas na bukas din. Pero duhhh, alam kong hindi mo kaya, kaya di bale nalang.”, sagot neto sa kanya. She smiles mischievously with the idea that she’s thinking. “Okay Bes, sabi mo yan ha! Be ready!”, hamon nya dito sabay patay nya sa telepono nya. Nagmadali syang naghanda ng gamit na kakailanganin nya para sa camping at umalis. Since she knows that they are probably drinking, she bought barbecue and chips along the way. Sophie memorizes the place by heart since. Dito sya lumaki at nag-aral, dito rin sya natutong magmahal at masakatan. Osmena Peak is the famous tourist spot in their place na talagang dinadayo ng mga turista. Habang nag-aaral palang sya, sisiw lang sa kanila ang pagpunta sa lugar na eto. Ngayong ngang mas nakilala pa ang lugar na eto ay mas nadevelop na rin eto. Kung dati ay day hike lang ang pwedeng gawin, ngayon ay meron na ring camping site. After just 15 minutes’ drive, she was already at the bottom. Tanaw nya na ang camping site na kung saan mga 10 minutes pa ang kanyang lalakarin. Hindi delikado ang trail na eto dahil ginagawan na rin ng maayos na pailaw ng mga LGU para sa mga turista. Marami rin pala ang nag camp ngayon dito, hindi lang ang kanyang mga kaibigan. Meron din mga taga ibang lugar at napansin nya na mukhang meron ding mga foreigners. Sa bandang dulo ay nakilala nya agad ang kanyang mga kaibigan na masayang nagkakantahan at nagtatawanan. Lalapit na sana sya sa mga ito ng mapansin nya ang isang pamilyar na lalaki na kabilang sa grupo. No this can’t be happening!