Chapter 7
988 Words
“Wala akong maalala.” Halata sa mukha ni Jackson na nagsisingungaling siya.
Kanina pa sila nagtatalo ni Jane tungkol sa nangyari sa kaniya noong nakaraang gabi.
“Hoy, hindi ka marunong magsinungaling! Namumula ang ilong mo!” Inis na sabi ni Jane sabay irap ng mga mata nito. Napakamot naman ng batok si Jackson saka siya huminga ng malalim at napaamin na rin ito.
“E, diba sabi mo umalis ako kung gusto ko? Kaya umalis ako!” sabi pa ni Jackson saka siya napanguso. Halos uminit nang husto ang ulo ni Jane nang marinig niya ang walang kwentang dahilan nito.
“Ilang taon ka na ba? 10 years old? Siyempre, nasabi ko lang iyon kasi naiinis ako sa iyo, ang kulit kulit mo kaya.” ani Jane kay Jackson na nakasimangot parin.
Tumahimik silang saglit at hindi umimik hanggang sa may naalala si Jackson.
“Galing mong gumawa ng kwento kanina ah?” napakunot ang noo ni Jane sa kaniyang narinig at napaharap kay Jackson.
“Huh?”
“Iyong tungkol doon sa suka?” nagdikit ang mga kilay ni Jane at sinabi sa kaniyang sarili na nagsisinungaling nga itong mokong na ito. Naaalala niya ang lahat ng nangyari!
“Sinukahan ka ng katabi mo sa taxi? Hahaha napakagaling!”
“Tsk. I have to do it, para lang hindi magmukhang tanga. Sino ba naman kasi ang maniniwala sa akin, if i tell them na, The Famous Jackson Dela Vega was not totally missing. He is cursed by some witch girl na nilandi niya sa isang bakasyon niya sa Siquijor to become a Mannequin. May maniniwala ba sa akin?” hindi nakasagot si Jackson. May point din naman kasi si Jane sa sinasabi niya.
“I'm sorry.” he apologized, pero hindi gaanong narinig ni Jane kasi sobrang hina ng boses nito ng minutong iyon na akala mo bumubulong.
“What? Did you say something?”
“Ang sabi ko, sorry. Sorry kung pakiramdam mo ay dinagdag mo ako sa dami ng problema mo. Sorry kung nagiging pabigat na ako sa iyo. Sorry.” halata naman na sincere siya sa kaniyang sinasabi at naramdaman naman ito ni Jane.
“Tss. Ano ka ba, sorry din. Stress lang ako kasi feeling ko kahit anong gawin ko, I'm never worth it sa mata ng boss ko o sa ibang tao.”
“Uy, magaling kang magstyle ah!”
“Weh, di nga? Baka naman niloloko mo na naman ako ah?” Sabi ni Jane as she trying to know if Jackson is still playing him around.
“You awesome! Well, kulang ka lang sa tiwala sa sarili pero magaling ka. You dressed me very well.” Namula ang mukha ni Jane sa mga narinig niya kay Jackson. First time na may magsabi sa kaniya ng ganoon. Na magaling siya at maganda ang mga ginagawa niya.
“Baka naman nasasabi mo lang iyan to make me feel better?”
“Bahala ka. Basta para sa akin you're good. At mas gagaling ka pa if magtitiwala ka pa nang husto sa sarili mo!” Jackson is eager to push Jane to be a better version of herself.
“Paano?” Jane asked.
“Be yourself. Don't mind others and mostly, do not think you're not good enough. Your beautiful, talented and most especially you have a good heart.” Halos hindi na makahinga si Jane sa mga naririnig niya mula kay Jackson. Kilig na kilig na siya sa mga salita nito.
“Tang-ina naman nito oh! Mamamatay na ba ako? Eulogy mo na ba ito para sa akin?” halos mangiyak-iyak na si Jane ng minutong iyon.
“Uhm, but before anything else. I'll do something to make you feel better.” He said then he wink infront of Jane. At hindi maintindihan ni Jane kung bakit tila may mga insektong nagwawala sa loob ng kaniyang sikmura.
…
“You fired her? Bakit mo naman ginawa iyon?” Hindi alam ni Jane kung paano ginawa ni Jackson na mawala sa paningin ni Ms. Edna ang terror niyang boss sa Tindahan.
“She doesn't fit sa job and most especially we received so many complaints about her, so yeah i fired her.” ngiting sabi ni Jackson kay Jane pero Upset si Jane sa ginawa ni Jackson at napansin ito ng lalaki.
“Hey, aren't you happy? Wala na ang magpapasira ng araw mo? Mababawasan na ang stress mo?” she gave him a big sighed then she sit on the top of her bed.
“Di kasi ganoon kadali iyon. She's the bread winner sa family nila. Siya lang ang inaasahan ng pamilya niya, sa mga bayarin sa bahay, sa electricity at sa gamot ng Parents niya na may highblood at Cancer. At nagegets ko kung bakit siya ganoon sa amin, dahil importante sa kaniya ang trabaho na iyon, Jackson.”
“I know she's too much sometimes. No, most of the time. She's the worst boss ever Pero, we respect her. She's the most hardworking person na nakilala ko, and by a snap of your finger tinanggal mo ang lahat nang iyon?”
Nagulat si Jackson sa mga narinig niya mula kay Jane and he admitted that he felt what Jane's felt and he's guilty about what he did.
“Uhm, sabi mo kasi napapagod ka na sa kaniya. She's always nagging you. Shouting you infront of everybody. and feel you less as of a person, i did what i did for my employees. And you don't deserved that kind of treatment.” he insisted.
“She didn't deserved that too!” nagtalo na sila tapos napansin ni Jackson na tumutulo ang luha sa gilid ng mga mata ni Jane.
Hindi na kumibo pa si Jackson para hindi na humaba pa ang pagtatalo nila. Ngunit, hindi siya makapaniwala kay Jane na may nakikita parin itong kabutihan sa mga gumagawa ng masama sa kaniya.
He emailed the hr and he explained sa email na bigyan ng malaking backpay si Edna bilang isa sa mga pioneer at loyal na employee ng kanilang kumpanya.
At nakarating kay Jane ang tungkol sa natanggap na pera ni Edna napatingin siya kay Jackson at umiwas naman ng tingin ang binata ngunit napangiti ito nang makita na maaliwalas na ulit ang mukha nito.
- Writer
