Costiño Series 4: Tagpuan

Kabanata 3

Kabanata 3

Titig

The air blown so much in my face. The sky is very clear with the beautiful clouds and sun. The birds fly so high and I couldn't even touch it with my fingers. And the smell of his car is making me heardy.

Hindi ko kayang tumingin sa kanya dahil bumibilis ang t***k ng puso sa tuwing lumalapat ang aming mga mata. His eyes were tender and soft. The way he look at me makes my body shivers. He is damn good looking.

Katulad ngayon hindi ko kayang makipagtagisan sa mga mata niya. Nalalasing talaga ako at nanghihina, hindi kaya ng sistema ko na makipagtitigan sa kanya. It says everything! Parang may pinapahiwatig ang mga mata niya at nakakapanghina talaga ng katawan.

Kanina pa kami bumibiyahe at hindi ko alam kung saan ang tungo namin. He didn't say a word, or place that where going to. He just held me inside and sit beside me. Saan nga ba kami pupunta?

Inalala ko ang suot niya ngayon. He is wearing his uniform, and bag on his back. According to what I saw, their uniform is a white polo shirt and and navy blue slacks. There was a logo in the pocket above his chest, the logo of their school. Wait...it's look familiar! The logo looks familiar.

Saan ko nga ba nakita iyon? I'm sure it was one the best school in town. I should have known that!

May suot din pala siyang wristwatch na kulay itim at sobrang bagay sa kanya dahil sakto lang sa kulay ng balat niya. His hair was a bit messy and hot even he's just only wearing his uniform. He is dashing.

Lumunok ako at huminga ng malalim. Dati paulit-ulit kong sinasabi sa sarili na hindi muna ako magkakagusto o iibig lalo pat bata pa ako. Ayokong magmahal sa ganitong sitwasyon ko, ayokong masaktan ng maaga. Sa tuwing naiisip ko ang pag-ibig, palaging pumapasok sa isipan ko si mama at ang ginawa niya sa amin. I always end up thinking about her leaving us and go with her first love.

Hindi ba talaga kami kontento para sa kanya? Kulang ba kami ni daddy para iwan niya? Hindi ba siya pwedeng manatili para sa akin? Those questions running my mind always and I couldn't think properly. Ang palaging umuukit sa isip ko ay ang galit. Galit sa ginawa niya. Galit at iniwan niya kami.

Kaya noon pa man pinangako ko na sa sarili na hindi muna ako papasok sa mga ganyang bagay. Falling in love means devastation.

Pero ano ba itong nararamdaman ko ngayon? Bakit kumakabog ng malakas ang puso ko? Sa tuwing nararamdaman ko siya, parang nauubusan ako ng hangin at kailangan ko pang umiwas para makalanghap ng panibago. Is this normal?

He is not in my age and he's already old for me. Ano na nga ba siya? Grade seven? Grade eight? Samantalang grade six palang ako. I don't think he will like me, lalo pat magkalayo ang edad namin. We are both far from each other and thinking it makes me insane.

Damn it, isang beses palang naman kami nagkita ah! Bakit ganito na ang epekto niya sa akin? Bakit parang nakuha na niya agad ang atensyon ng puso ko? Seriously? Mary Glenda papatol ba yan sayo? You will like his little sister.

Naputol ang iniisip ko ng maramdaman ang mainit niyang kamay na sumanggi sa braso ko. Iyon ang naging sanhi kung bakit napatingin ako sa kanya. Hindi ko alam kung pinaghandaan niya ba ang pagkakatitig namin pero nang bumaling ako sa kanya, nasa akin na lahat ng atensyon niya...at naramdaman ko na naman ang tambol sa puso ko.

Teka nga...bakit ba ako sumama sa kanya? Bakit ako sumakay at nagpatangay sa kanya? Paano yung driver namin? Si daddy? Baka mag-aalala iyon kapag malamang wala pa ako sa bahay at ibalita ni kuya Arlon na wala na ako sa school. It may give him stress and I will feel guilty.

Sana bago ako sumakay, tinanong ko muna siya kung saan ba kami pupunta? Kung malayo ba sa lugar namin? This is all my fault. I should have ask first before coming with him. Ngayon mag-aalala na naman si daddy at mada-dagdagan na naman ang isipin niya.

He let a heavy sighed while still looking at me. I can't ignore his stare lalo pat malalim iyon.

"You look tensed." He said seriously.

Hindi ako tumingin sa kanya dahil alam kong hindi ako makakapagsalita. Sa klase palang ng titig niya, nakakahumaling na. Nakita ko naman na sila ng kambal niya, pero sa kanilang dalawa siya yung may pinaka maamong mukha. His feature were soft but there was still a cold and stoic in it. Yung parang kahit alam mong mabait pero may sama at dilim parin sa loob niya.

Hermes Gaddiel was very different to him. Sa mukha palang ni Hermes alam mo nang masama at siraulo na. Sa mukha palang niya makikita munang pareho siya sa papa niya. Pero si Gavino, he is soft and discreet but the devil side was obviously present inside.

There were very different. Both handsome but different apanage. And of course, their temperament is very peculiar.

I hem hard.

"I-i'm not.." I curtsied said.

Narinig ko ang maliliit niyang tawa. Parang nagustuhan ang pagkakautal ko. Ano naman ang nakakatawa sa pagiging utal?

He breathe profoundly.

"Really? Honestly, you look really tensed." He said profound.

Lumunok ako ng napakarami. Ano ba ang ibig niyang sabihin? Tensed ako dahil sa kanya? Totoo naman eh pero hindi ko pinapahalata kasi nahihiya ako.

"Saan ba kasi tayo pupunta? My father will look for me now." I said apprehensively.

Narinig ko ang paghinga niya bago ko maramdaman ang unti-unti niyang paglapit sa akin. Hindi parin ako tumitingin sa kanya lalo pat lumalapit na siya sa akin. Ayoko ko kasing malunod sa mata niyang malalim.

Nang tuluyan ko ng maramdaman ang braso niya sa akin, doon ko na nasabing nasa tabi ko na siya. Bakit ba siya tumabi sa akin?

"Where going to our rendezvous..." He said in very deep voice.

Hindi na ako nakapagsalita ng huminto ang sasakyan niya at nauna siyang lumabas sa akin. Nagulat pa ako ng buksan niya ang pinto ko at hawakan ang palapulsuhan ko. Mas lalo akong hindi nakapagsalita ng maramdaman ang napaka init niyang kamay. I swallowed very hard.

Nakita ko ang bungad ng bahay nila. Maganda iyon tignan lalo pat hapon palang at naaaninag ang magandang desisyon ng bahay nila. Pero teka...bakit kami nandito sa bahay nila?

Hindi ako nakapagsalita ng hilahin na niya ako papasok ng bahay nila, nagulat pa kami ng palabas din pala ang magulang niya. Nagulat pa yata ang mama niya ng makita kami.

"Gavino why is she here?" His mom said.

Napatingin ako sa papa niya, malamig itong nakatingin sa akin at para bang hinuhukay ang kaloob-looban ko.

Naramdaman ko ang paghigpit ng pagkakahawak niya sa palapulsuhan ko. Para bang hindi ako pinapagsalita.

"Mom where just seeing the sunset in our backyard." Gavino said with emphatic voice.

His mom look at me with curiosity. Para bang may mali sa amin. Pati ngarin ako hindi ko alam kung bakit nandito ako e!

"Gavino Archimedes I warn you!" His father cold voice echoed.

Napalunok ako. Nakakatakot ang papa niya, para bang galit iyon at hindi sang-ayon sa nangyayari.

I heard Gavino curses.

"You are out of this pa! What I want, I will do." He said murky.

Umigting ang panga ng papa niya at nakipagsukatan ng titig sa anak niya. Gavino on the other hand, looking at his father the same eyes. Parehong madilim ang mata.

Hindi ako nagsalita dahil natatakot akong mautal sa harap nila. Nakakatakot palang makita ang ganitong eksena nila, para kang nasa gitna at nilalagutan ng hininga. Yumuko ako at hindi kinayang makita ang nangyayari.

"We'll talk later son." His father finality.

Napataas ako ng tingin at saktong nasa akin pala ang mata ng mama niya. Punong-puno iyon ng pag-aalala sa akin. Ano bang problema nila? Bakit parang mas ramdam ko dito ang tensyon. Bakit ba sila nagkakaganito? As if naman may mangyayaring masama sa amin.

To be honest, I don't like being here. Kung iniisip nilang dito ako kakain o tutuloy, aba'y malaking kamalian 'yon. May pagkain kami at may pera, hindi naman kami naghihirap kaya baka iniisip nilang nandito ako dahil kailangan ko ng pera.

Hindi na sumagot si Gavino at hinila na ako papasok ng bahay nila. Gulong-gulo ako kung bakit kami nandito pero nakuha ko ang ibig sabihin ng lahat na ito nung papunta kami sa burol. Nakita ko ang inupuan ko noong pumunta kami dito ni daddy. Yung upuan na may puno sa gilid. Pero bakit kami pumunta dito?

Nang makarating kami sa upuan, huminto siya at tumingin sa akin. Gulong-gulo na ako sa mga ginagawa niya.

"Bakit tayo pumunta dito?" I said in perplexed tone.

He look at me with serious eyes. I swallowed hard.

"I just want you to sit beside me. Let's watch the sunset." He said cool.

Umiling ako at umatras palayo sa kanya. Dumilim ang mata niya at umigting ang panga. Nahawakan niya ang palapulsuhan ko at mahigpit na hinawakan. Hinila niya pa ako paupo sa tabi niya at kinulong sa mga mabigat niyang braso.

"Kailangan ko nang umuwi, hinahanap na ako ni daddy." Pagpupumilit kong makaalis sa kanya.

Mas lalong naging bakal ang braso niya at hindi ako pinakinggan. Libo-libong tahip ng kaba ang nararamdaman ko. Pakiramdam ko tumigil ang mundo ko sa ginawa niya. Hindi ko alam kung bakit pero dinadala na ako ng takot at kaba sa nangyayari.

"Let's just watch the sunset baby.." he whispered softly.

Huminto ako at tumingin sa kanya. Nangilid ang luha ko habang pinipilit na hindi matakot sa kanya. Sa totoo lang, kahit kinakabahan ako sumasabay ang pagtayo ng mga balahibo ko sa lapit namin.

Lumambot ang mukha niya at huminga ng malalim. Tinanggal niya ang mga brasong nagkukulong sa akin. Guminhawa ng kaunti ang pakiramdam ko pero nandoon parin ang kaba sa presensya niya.

Nagkatitigan kami at doon na tumulo ang luha ko. Sa hindi ko malamang dahilan, napahikbi ako habang nakatingin sa kanya. Napatigil siya at hindi inalis sa akin ang malalim niyang mata.

He wiped my tears while sighing heavily. Sabay sa pagpupunas niya ng luha ko ay pagbaba ng araw sa kanluran. Hindi namin iyon nakita dahil magkatitigan kami.

"I mean no harm to you Mary Glenda...just let me doing this damn," he said controlling his voice.

Tumigil ako sa pag-iyak at kinalma ang sarili. Unti-unti ding nawala ang kaba at takot ko sa kanya. Gumaan ang loob at nakita ang mga mata niyang mapupungay.

Napalunok ako at napatitig pa sa mukha niya. He look so handsome with his uniform. Kahit ganito palang ang katawan niya, maganda na tignan at bagay na bagay sa kanya.

Mas lalong pumungay ang mata niya kaya nawala ako sa sarili at nahulog sa malalim niyang titig. He is damn deep.

Parang huminto talaga ang mundo ko nang makipag titigan sa kanya. I got lost...so lost in his eyes!

Hindi ako nakagalaw ng lumapit siya sa akin at dumampi ang malambot niyang labi sa akin. Nanlaki ang mata ko at napahinto. Gulat na gulat sa ginawa niya. He's kiss remain for almost second and when he let go my lips, he smile so sweetly.

"Sorry...I can't just resist your young lips f**k," he said heady.

Hindi na ako nakagalaw at natuod na talaga sa nangyari. What did he just do? He...kiss me on my lips. He f*****g kiss me on my lips.

Hindi ako nakatulog ng dumating ang gabi. Dala ng alaala kanina, bumabalik-balik sa utak ko ang halik niya...sa labi niyang malambot at sa malalim niyang halik.

Bakit...bakit niya ako hinalikan? Bakit niya kinuha ang una kong halik? s**t I am just only a ten year old and what he did is very wrong. He shouldn't kiss me.

I can't accept it. Nawala ang unang halik ko sa murang edad. Sa napakabatang puso. At sa labing walang kamuhang-muang.

--

Alexxtott