ไอ้ชานนมันแย่งหนูผึ้งของลุงไป

1413 Words

ชานนจ้องภาพผู้หญิงสวยหวานบนจอทีวี เขาย้ำกับตัวเองว่าเป็นแค่ความรักฉาบฉวย ผู้ชายเกือบทุกคนเห็นผู้หญิงสาวสวยก็ต้องมีหวั่นไหวเป็นธรรมดา เขาควรเก็บนุชไว้ในใจ หลังแต่งงานคงไม่ได้เจอกันอีก ถึงตอนนั้นเขาคงลืมนุชไปแล้วมั้ง อีกสิบปีข้างหน้าเวลาย้อนคิดถึงอดีต เขาอาจมีความทรงจำลางเลือนว่าเคยรักผู้หญิงคนหนึ่งก่อนแต่งงาน แต่จำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อด้วยซ้ำ มันแค่ความประทับใจที่ผ่านมาและผ่านไป ชานนกดรีโมทปิดภาพบนจอทีวี ไม่เอาอีกแล้ว วันคืนที่ต้องอาศัยในห้องเช่าคับแคบ เสียงพ่อกับแม่ทะเลาะกันทุกวันเรื่องเงิน เขาซึ่งยังเรียนประถมกอดพี่ชายแน่นเพราะความกลัว เจ้าหนี้ตามมาทวงเงินถึงบ้านจนพ่อเครียด วันที่ไม่ได้ไปเรียนเพราะไม่มีแม้แต่ค่ารถเมล์ ........................................... ผึ้งกระแทกเท้าปึงปังมานั่งข้างคนขับรถ บอกแล้วว่าไม่ต้องรอ จะรอทำไม คุณชานนอุตสาห์ชวนเธอนอนค้าง โอกาสแบบนี้หายากจะตาย พอผึ้งนั่งเรียบร้อย เอนกจึงขับรถออกจากคอนโดของชานน ผึ้งนั่งกอดอกหน้าบูดบึ้ง สักพักพอใจเย็นลงจึงหันไปปรึกษากับลูกน้องมือขวาของพ่อ “ลุงคะ เวลามีอะไรกัน ผู้ชายคิดถึงคนอื่นนี่ปกติไหมคะ” “ถ้าคิดถึงผู้หญิงอื่นปกติครับ ถ้าคิดถึงผู้ชายอื่นไม่ปกติ” “ลุงน่ะ คิดถึงผู้หญิงคนอื่นสิคะ คุณชานนไม่ใช่เกย์นะ” ผึ้งปิดปากหัวเราะคิก ลุงเอนกทำให้เธอคลายเครียดได้เสมอ “การคิดถึงผู้หญิงอื่นตอนมีเซ็กส์ไม่ได้แปลว่านอกใจครับ แค่เปลี่ยนบรรยากาศหรือจินตนาการสร้างอารมณ์เท่านั้น ผมคิดว่าเหมือนผู้ชายเวลาช่วยตัวเองก็จินตนาการถึงดารานางแบบหรือนางเอกหนังโป๊” “จริงนะคะ ปกติแน่นะ” ผึ้งถามย้ำ “เชื่อผมเถอะครับ หนูผึ้งก็รู้ว่าผมไม่ถูกกับชานน ผมไม่จำเป็นต้องพูดแก้ตัวแทนเขา” “ค่ะ” ผึ้งพยักหน้ารับ “ผู้หญิงคนนั้นสวยไหมครับ” “สวยค่ะ สวยมาก สวยกว่าผึ้งเยอะเลย” “งั้นยิ่งปกติเข้าไปใหญ่ที่ผู้ชายจะจินตนาการถึงผู้หญิงสาวสวยระหว่างมีเซ็กส์ แต่ผมว่าหนูผึ้งสวยกว่าเยอะ” “ผู้หญิงคนนั้นสวยกว่าผึ้งค่ะ ลุงเอนกก็รู้จัก คุณนุชที่ดูแลพิธีแต่งงานไงคะ” “หนูผึ้งครับ งั้นยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่เลยที่ชานนจะนอกใจเพราะผู้หญิงคนนั้น เอามาจินตนาการว่ามีเซ็กส์กันเพราะความสวยน่ะไม่ใช่แค่ชานนหรอกครับ สวยขนาดนั้นใครก็คิดครับ สารภาพตามตรงว่าขนาดผมยังเคยเอามาใช้ตอนช่วยตัวเองเลย แต่ถ้าจะให้รักผู้หญิงแบบนั้นเนี่ย ผมขอผ่าน” เอนกทำหน้าสยอง “นั่นสิคะ ผึ้งก็คิดมากเกินไป” ผึ้งหัวเราะแฮะ แฮะ อย่าว่าแต่ลุงเอนก ลูกน้องผู้ชายของพ่อเห็นคุณนุชเล่นเอาเพ้อกันใหญ่ ชมเปาะว่าทั้งสวยทั้งหวานจิตใจดีอย่างงั้นอย่างงี้ พอเจอความเยอะของคุณนุชเข้าไป เผ่นหนีกันหมด คิดถูกจริงที่ปรึกษาลุงเอนก ความเสียใจและหวาดระแวงหายเป็นปลิดทิ้ง ........................................... ผึ้งสังเกตว่าลุงเอนกขับรถออกนอกเส้นทาง “ลุงจะไปไหนหรือคะ” “ขอแวะดูธุรกิจของผมหน่อยครับ ไม่นานหรอก” เอนกคว้าเสื้อแจ็กเก็ตคลุมหัวผึ้ง เธอก้มหัวและดึงสาบเสื้อลงมาบังไม่ให้เห็นหน้า นอกจากเป็นมือขวาของชูวับแล้ว เอนกมีธุรกิจของตัวเองแยกจากเจ้านาย ธุรกิจสีเทาขนาดเล็กกระจายหลายแห่ง พวกโรงแรมม่านรูดในซอกซอย ร้านเหล้าตึกแถวห้องเดียว ร้านคาราโอเกะสไตล์ลูกทุ่ง จับกลุ่มลูกค้าตลาดล่าง ต่างจากผึ้งที่มีธุรกิจส่วนตัวเช่นกัน แต่เป็นพวกกิ๊ฟช็อป ร้านเสื้อผ้าออนไลน์ ร้านกาแฟ ร้านอาหารบรรยากาศดีสไตล์ยุโรป เอนกจอดรถเข้าซองม่านรูด พนักงานต้อนรับรีบวิ่งมาปิดม่านเพราะจำเจ้านายได้ ผึ้งนั่งรอในรถเพราะคิดว่าลุงเอนกจะออกไปติดต่องานสักพักก็กลับ แต่ลุงเอนกยังนั่งที่เดิม “ลุงไม่ไปทำธุระหรือคะ” “ผึ้งช่วยอะไรลุงหน่อย” หนุ่มใหญ่เอามือลูบเป้ากางเกง ตอนผึ้งเข้าไปหาไอ้ชานน เขาช่วยตัวเองตั้งสองรอบยังแข็งได้อีกหรือวะ เอนกรูดซิปกางเกงควักอวัยวะอันเบ้อเริ่มสีคล้ำออกมา มันสีน้ำตาลคล้ำเข้มกว่าสีผิวส่วนอื่นของเอนก เส้นเลือดปูนโปนจนน่ากลัวจะปริแตก “ผึ้งอมตรงนี้ให้ลุงที” เอนกขอร้องเสียงแหบพร่า “ลุงอย่าค่ะ ผึ้งจะแต่งงานแล้วนะคะ” ผึ้งผงะขดตัวหนีจนติดประตูรถฝั่งตรงข้าม เอนกไม่สนใจ โถมตัวเข้าหาผึ้งซึ่งนั่งข้างคนขับ มือข้างหนึ่งกำอวัยวะขนาดใหญ่ในอุ้งมือ อีกข้างคว้าตัวผึ้งมากอดรัดฟัดเหวี่ยง ผึ้งเอามือผลักไสแต่ร่างใหญ่หนาตันด้วยกล้ามเนื้อของลุงไม่สะเทือนเลย เธอเบี่ยงหน้าหนีลุงเอนกที่พยายามปล้ำจูบเธอ กลิ่นเหงื่อผู้ชายปนบุหรี่อบอวลจนผึ้งต้องย่นจมูก แตกต่างจากคุณชานนที่มีกลิ่นหอมสะอาดเสมอ เขาปล่อยมือจากร่างกายตัวเอง เอื้อมมาลูบต้นขาเนียนแทน มือใหญ่ลูบสูงขึ้นเรื่อย ดันชายกระโปรงขึ้นจนเห็นเส้นขนที่ปกคลุมสิ่งสงวนของผู้หญิง เอนกเขี่ยนิ้วลูบเส้นขน เขาแหย่ปลายนิ้วลากไปตามร่อง มันฉ่ำชื้นขึ้นเรื่อยๆ เอนกกระตุกยิ้มมุมปาก ถึงปากจะปฏิเสธแต่ร่างกายผึ้งตอบสนองเขาเช่นเคย พอหนีไม่พ้น แถมร่างกายยังตอบสนองต่อสิ่งเร้า ผึ้งจึงปล่อยเลยตามเลย เธอหลับตาพริ้ม แยกขาออกนิดหน่อยให้นิ้วของลุงเอนกลูบไล้หว่างขาตามใจปรารถนา เอนกใช้นิ้วลูบไล้ภายนอกจนทำให้ผึ้งถึงเกิดอารมณ์ได้ เขารู้ดีว่าตรงไหนคือจุดอ่อนของผึ้งตามประสาวัวเคยขาม้าเคยขี่ ผึ้งครางเสียงหวาน มือที่ผลักไสเปลี่ยนเป็นบีบแขนล่ำสันที่กำลังล่วงล้ำร่างกายเธอ “อ๊ะ ลุง... อ้าาาา” ผึ้งเกร็งมือตะปบจิกบนแขนของลุงเอนก เธอปลดปล่อยน้ำหวานออกมาไหลเยิ้มตามนิ้วมือที่นวดคลึงกลีบดอกไม้ เอนกดึงมือออกจากตรงนั้น เขามองน้ำหวานที่ติดปลายนิ้วมา จากนั้นจึงเริ่มดูดเลียอย่างหิวกระหาย ผึ้งอับอายที่เผลอปล่อยตัวปล่อยใจ เธอคิดถึงหน้าชานนขณะมือเรียวดึงกระโปรงลงปิดของสงวน “ผึ้ง ผึ้งช่วยลุงหน่อยนะ อมให้ลุงหน่อย” เอนกอ้อนอีกครั้ง “พอเถอะค่ะลุง ผึ้งขอร้อง ถ้าคุณชานนรู้เข้าผึ้งจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” ผึ้งเริ่มสะอื้น “อย่าเอ่ยชื่อมันให้ได้ยินอีก ลุงเกลียดมัน ไอ้ชานนมันแย่งหนูผึ้งของลุงไป” “ไม่มีใครแย่งผึ้งไปทั้งนั้นค่ะ ผึ้งกับลุงไม่ได้เป็นอะไรกัน ผึ้งแค่...ผึ้ง...” เธอหน้าร้อนผ่าวเมื่อลุงเอนกดึงมือเธอไปกอบกุมอวัยวะสีคล้ำขนาดใหญ่ เขากำมือทาบทับมือขาวเนียน เขย่ารัวเร็วอย่างเมามันส์พลางครวญครางไปด้วย “ลุงเสียวจังเลย ผึ้งดูดของลุงหน่อยสิ” “ผึ้งขอล่ะค่ะ ลุงอย่าทำอย่างนี้เลย” “ลุงอยากแตกในปากผึ้งจังเลย” เอนกเอ่ยข้างหูของลูกสาวเจ้านาย เธอพยายามดึงมือกลับและผลักไสลุงเอนกอีกครั้ง จึงเกิดยื้อยุดฉุดกันขึ้น การดิ้นรนของผึ้งกลับเพิ่มความเสียวซ่านให้หนุ่มใหญ่จนเขาแตกโพล๊ะ พ่นน้ำกามสีขาวกระเด็นเต็ม กระเด็นเปื้อนต้นขาและเสื้อผ้าของผึ้งบางส่วน ผึ้งสะบัดมือหนี เอนกปล่อยมือผึ้งอย่างง่ายดาย “แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก” เอนกกลับไปนั่งที่เดิม พอพายุอารมณ์ผ่านไป เอนกก้มมองสภาพร่างกายตัวเองที่เละเทะ เหลือบตามองผู้หญิงที่ตัวเองรักนั่งขดติดประตูรถ ผึ้งเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความกลัว “ผมขอโทษ” เอนกเปลี่ยนคำเรียกตัวเองกลับมาเป็น ‘ผม’ “ค่ะ” ผึ้งรับคำ เธอเริ่มใจชื้นขึ้นที่ลุงเอนกกลับมาเป็นคุณลุงใจดีเหมือนเดิมแล้ว ...........................................

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more