Astrid's POV
Nang matapos kaming mag usap ni shantal ay ibinaba ko na rin ang phone ko, pinunasan ko ang pisngi ko dahil sobrang basa na ang mukha ko dahil sa luha ko, hindi ko na nga kinaya pa at tumawag na ako kay shantal dahil kapag wala akong pinagsabihan ng sama ng loob ko kay baka tuluyan na akong sumabog at mawala sa sarili ko, ang bigat na kasi. Wala naman akong ibang mapagsabihan at siya lang.
Sabi pa niya magkikita kami, at gusto niya na umalis nalang ako dito sa mansyon at sa kanyang condo nalang ako tutuloy, pero hindi naman kasi madali ang gusto niya.
Alas diyes na nga ng gabi pero hindi parin ako natutulog, kahit mabigat na ang talukap ng mata ko ay pinipilit ko parin ang hindi matulog, simula din ng makita ko iyon kanina ay di na ako muling lumabas pa ng kwarto. Pinuntah
