KUMAR BÖLÜM 35
BEKTAŞ:
Merdivenin ilk basamağında, kucağımda Maral’ın inceden titreyen varlığıyla yukarı çıkmaya başladım; her adımda onun hafifliğini değil, içimde yarattığı ağırlığı hissediyordum, çünkü taşıdığım sadece bedeni değildi, kırılmışlığıydı, suskunluğuydu, gözlerime bakmaktan kaçınan o yaralı hâliydi. Günlerdir hayalini kurduğum bir andı bu, geceleri uykumu bölen, zihnimde defalarca kurduğum, her detayını ezbere bildiğimi sandığım bir andı; ama hayallerimde hiç yer vermediğim bir şey vardı: Maral’ın bu kadar kırılmış, bu kadar içine çekilmiş olması. Kolları boynuma dolanmıştı, bana tutunuyordu ama yine de aramızda görünmez bir mesafe vardı; gözlerini kaçırıyordu, bakışlarını benden saklıyordu, sanki göz göze gelsek içindeki her şey dökülecekmiş gibi.
Yine de kendi istemişti
