Hindi nakatulog si Selena agad.
Alam ko kahit hindi siya nagsasalita, kahit sinasabi niyang “okay lang ako,” dahil naririnig ko ang maliit na tunog ng paggalaw niya sa kama. Yung tipong pilit siyang pumipikit pero ang katawan niya ayaw mag-relax. Parang may nagla-lock sa dibdib niya.
Tahimik ang bahay, pero ang isip ko maingay.
Bumukas ako ng phone at tiningnan ulit ang video.
Hindi siya cinematic. Hindi siya dramatic. Pero malinaw: si Jairo, si ate girl na senior, dalawang outsider, at yung moment na sumugod sila sa akin bago ako sumigaw. Rinig din yung boses ko, “Help! Extortion! Seniors with outsiders!”
Proof.
Evidence.
Parang simple.
Pero alam ko ang mga taong ganito.
They don’t stop because you caught them once. They stop when the system squeezes them until they can’t move.
