Tahimik ang unang oras ng gabi.
Hindi yung tahimik na “payapa,” kundi yung tahimik na parang naghihintay ang hangin na may sumabog. After ng nangyari sa gym—outsider na nahuli, Jairo na na-escort, maraming phones na nag-record—lahat ng tao may bagong pakiramdam: may nangyari, pero hindi pa tapos.
Si Selena, natulog nang maaga. Hindi dahil okay na siya, kundi dahil pagod na pagod na ang katawan niya sa pag-ikot ng takot. Bago siya pumasok sa kwarto, tumingin pa siya sa akin, parang gusto niyang humingi ng assurance.
“Kuya… locked na gate?” she asked.
“Yes,” I answered.
“Windows?” she added.
“Yes.”
“Kuya… promise?” her voice cracked.
I softened my tone. “Promise.”
Selena nodded, then closed the door gently. Click. Lock.
Naiwan ako sa sala, nakaupo sa mesa, phone in hand. Hindi ako
