THERESE'S POV
NAGSIMULA NA kaming kumain. Tahimik lang ako dahil ganoon din naman si Ross. Hindi ko alam kung paano akong iimik dahil marami sana akong gustong itanong sa kaniya pero hindi ko magawa dahil nasa harapan kami ng pagkainan ngayon. Hindi ko alam kung masyado ba siyang maka-Diyos o may respetong tao dahil baka ayaw niya ng may nagsasalita habang kumakain o masyado lang siyang nag-eenjoy sa almusal na kinakain.
"Just eat your food and stop staring at me."
Halos malaglag ako sa kinauupuan ko nang magsalita siya dahil sa gulat. Hayop na lalaking 'to. Bakit ba bigla-bigla na lang kung magsalita? Alam niyang pwede akong atakihin sa puso anumang oras dahil sa panggugulat niya?
Siya ang overreacted niya, ah. Hindi ko naman siya tinititigan. Tinitingnan ko lang siya, panakaw pa nga
