Meryem Hanım kontrol etmek için kızının odasına girdiğinde karşılaştığı boşlukla kalakaldı. Bir kez daha kızı yerine bıraktığı mektubu bulmuştu. Yazanları okuduğunda, “Özkan!” diyerek bağırdı.
Özkan Bey, karısının sesiyle koşarak geldi. “Ne oldu?” Uzatılan mektubu okuduğunda elinde buruşturup öfkeyle yere attı. Evden nasıl çıktığını anlamak için kilitlediği kapıya bakmaya gitti. Kilit yerindeki bozukluğu gördü.
“Ne yapacağız?” diyen karısı yanına geldi.
“Ben ona söyleyeceğimi söylemiştim. Seçimini yaptı evden gitti. Bu saatten sonra benim Arzu diye kızım yok.”
Meryem Hanım gözyaşlarına boğulmuştu. “İyileşebilirim yazmış!”
“Yirmi yıldır iyileştiremediğimiz kızımız elin adamının yanında mı iyileşecek? Ben bu yaşına kadar evladım için yapacağım her şeyi yaptım ama o annesini babasını üç
