Mekanın önünde durduklarında birer birer içeri girdiler. Dursun yürürken koltuk değnekleriyle hareket ettiği için onun hızına uyum sağlamışlardı. Mekan bugüne özel kapalıydı. Birleştirilmiş masalara oturduklarında baş köşede Arzu ve Selim vardı. Saat henüz üçtü. Öğleni geçmişti ama akşam olmamıştı.
Yemek servisi yapıldığında arkada hafif bir müzik çalıyordu. Herkes kendi arasında gülerek sohbet ediyordu. Arzu yemeğinden bir lokma aldığında sesle beraber ağzında oluşan tatla yüz ifadesi değişti. Birkaç kez daha yemeyi denedi ama yapamadı.
‘’Ne oldu?’’ diye sordu Selim. Yüz ifadesinden bir şeylerin yolunda olmadığını anlamıştı.
‘’Yok bir şey.’’ dedi Arzu memnuniyetsiz görünmemek için.
‘’Söyle!’’ Selim’in sesi emir tonundaydı.
‘’Dördüncü sırada oturan arkadaşının sesinin tadı yemekle bir
