Beyaz elbisesinin kırmızı eteğine bakarken nefesleri hızlanmıştı. ‘’Selim!’’ dedi korkuyla.
‘’Efendim.’’ Selim uykusundan hiç zorlanmadan gözlerini açtı.
Nefesleriyle göğsü orantısız bir hızda inip kalkıyordu. Karnındaki artan ağrı düşünmesine engel oluyordu. ‘’Bebek.’’ dedi.
‘’Ne olmuş bebeğe?’’ Selim yattığı yerden doğruldu. ‘’Kabus mu gördün?’’ dediği anda Arzu’nun kıyafetini fark etti. Paniklemeden, soğukkanlılığıyla yataktan kalkıp eline aldığı kıyafetlerini hızlıca üzerine geçirdi.
Arzu’nun valizinden temiz kıyafet alıp yanına geldi. ‘’Sakin ol, panikleme.’’ Elbiseyi hızlıca üzerinden çıkarıp temiz kıyafetlerini giydirdi ama kanamasının devam ettiğinin farkındaydı.
‘’Selim, bebek!’’ dedi bir kez daha Arzu. Kocasının soğukkanlılığının aksine donup kalmıştı. Zihni çalışmayı durdur
