Korhan gayet sakin ve neşeli ses tonuyla "Benim Karan , Korhan, biraz geç oldu ama anca gelebildim. Aç kapıyı !"diyerek seslendi.
Bu cümle ile içeride bulunan herkes telaş içinde birbirlerine bakmaya başladılar. Dördü de aslında kapıdakinin Korhan değil de iblisin ta kendi olduğunu çok iyi biliyorlardı.
Uzunca süren sessizliğin ardından kapı arkasında bekleyen iblis sıkılmış olacak ki kapı birden kendiliğinden açıldı ve hızla açılan kapı yatsınamayacak bir gürültüyle duvara çarptı. Korhan'ın bedeni içindeki iblis kapı önünde dururken yüzüne yerleştirdiği garip ve de alaycı gülüşüyle onlara tek tek bakmaya başladı.
Alay ve kibir dolu bakışlarıyla tek tek hepsine baktıktan sonra bakışlarının son durağı, diğerlerine göre daha da korku içinde bekleyen Eliz oldu.
