Eliz’in bu sözleriyle Karan ve Almira’nın gözleri saniyeler içinde birbirini buldu. Karan hâlâ inanmak istemese de bu sefer Almira’ya büyük bir kuşkuyla bakmaya başlamıştı. Çünkü bu kadar garip olay ve peş peşe gelen felaketler zinciri, asla bir tesadüf gibi görünmüyordu.
Karan’ın kuşku dolu bakışlarını gören Almira, önce büyük bir panikle kekeleyerek, "Be... Ben cadı değilim," dedi. Fakat tüm bu yaşananların basit birer rastlantı olamayacak kadar gerçek olduğunu kendisi de çok iyi bildiği için, başını umutsuzca yere eğerek fısıldadı: "Yani bilemiyorum, emin değilim. Kafam çok karışık."
Söylediklerine anlam veremeyen Karan gözlerini kısıp Almira’ya bakarak, "Bu da ne demek Almira?" diyerek sordu. Almira, çaresiz bakışlarını yere eğdiği yerden kaldırıp onun gözlerinin içine dikti:
"Ben d
