Ang interrogation room ng Veracruz mansion—isang naka-soundproof na silid na dating wine cellar—ay malamig, mahangin, at puno ng mga anino ng mga nakaraang desisyon. Dito, sa harap ng isang simpleng mesa, nakaupo si Salve. Ang kanyang mga kamay ay nakaposisyon sa harap niya, ang mga mata ay nakatuon sa mga hibla ng kahoy na mesa, na parang doon niya hahanapin ang mga sagot.
Sa kabilang bahagi ng mesa, nakaupo si Jessica at Jayden. Wala silang dalang mga kasulatan o kung anong pisikal na ebidensya. Ang kanilang pinakamatalim na sandata ay ang katahimikan, at ang katotohanang alam na nila ang halos lahat.
“Nandito ang kapatid mo, Salve,” simula ni Jessica, ang boses ay patag, walang halong pagmamakaawa o pananakot. Isang pahayag lamang. “Si Melanie, di ba? Dalawang taon mong hindi nakita.
