A STRANGER AT MY CONDO

CHAPTER 19

Kahit tulog na si Yesha ay may tumulo parin na luha sa mata nito at dahil doon ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. dahan-dahan kong hinawakan ang balikat nito at hinatak papalapit sa akin kasabay ng mahigpit na yakap habang ang braso ko ang nagsilbi nitong unan.

“Just this moment Yesha, just this moment I wanna make you feel you're not alone, I wanna make you feel you're safe, I don't know what it is that you are facing right now but I want you to know I'm here for you, just stay with me, from now on my arms belong to you, this is wide open if you need somebody to lean on.”Pabulong kong saad habang yakap-yakap ito. Hindi ko alam kung bakit nasasabi ko ang mga bagay na ito ngayon, dala lang ba ito ng kalasingan o ito talaga ang tunay kong nararamdaman?

“W-What is this feeling?” Takang tanong ko sa aking sarili dahil sa hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko habang yakap si Yesha. Ang sarap sa pakiramdam ibang iba kumpara sa nararamdaman ko noon kapag kayakap ko si Kayle.

Gusto kong iparamdam sa kaniya na safe siya pero bakit ganoon? bakit parang ako ang nakakaramdam nito? Hindi ko maintindihan.

“Sana hindi na matapos ang gabi ito.”Wika ko sa aking isip.

“Sana dito ka nalang palagi.” Dugtong ko pa dahil sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay nakaramdam ako ng takot, takot na baka isang araw paggising ko ay wala na ito.

Biglang may kung anong kumalabog sa dibdib ko noong maramdaman ko ang pagyakap ni Yesha sa akin pabalik dahilan upang maslalong humigpit ang pagkakayakap ko dito.

“Could it be? No no no, impossible pero kung totoo man ay handa na ba ulit akong sumugal?.” Muling wika ko sa aking isip noong may mapagtanto sa aking sarili habang dahan-dahang nahuhulog sa pagkakatulog.

Kinaumagahan ay napabuklos ako dahil sa gulat noong makita ko si Yesha na nakangiti habang titig sa akin.

“W-what the h*ck are you doing? You scared me to de*th you weirdo!”Pasigaw kong saad sabay tumayo, tumawa lang ang tukmol noong makita ang reaksyon ko.

“Pft. At tinawag mo nanaman akong weirdo samantalang kagabi ksksks.” Pangising saad nito at mukhang alam ko na kung ano ang ibig nitong sabihin.

“W-wait what? Ano kagabi? Anong nangyare kagabi?”Painosenteng tanong ko pero ang totoo ay natatandaan ko lahat ng nangyare at mga sinabi ko kagabi habang tulog ang tukmol na ito.

“Ako dapat ang nagtatanong sa iyo niyan dahil Ikaw ang huling natulog kagabi.”Wika nito habang nakaupo at kunwareng nagiisip(eh wala namang isip).

“Ano nga ba nangyare? Hmm at bakit nga ba dito ka natulog sa tabi ko? at bakit kaya paggising ko ay nakayaka—”

Hindi ko na ito pinatapos sa pagsasalita at“Wala! Tulog tayo pareho yun lang, huwag kanang mag-isip wala ka nun.”Pagdepensa ko dito habang inaayos ang higaan.

“Ah talaga ba Mr. Pervert?”Pang-asar na Tanong nito.

“What's with that smirks huh?” Inis na saad ko.

“Gutom na ako.”Saad nito at biglang ngomoso nanaman na parang bata.

“Hayst childish freak.” Pabulong kong saad sabay naglakad palabas ng kwarto.

“What?”Tanong nito dahil hindi naintindihan ang sinabi ko.

“Whattawat, I'm gonna go prepare some breakfast.”Muling asar kong saad sabay isinarado ng malakas ang pinto subalit palihim na nakangiti matapos ko maalala ang nangyare kagabi.

“Wait?? Narinig niya kaya ako kagabi? Pero imposible naman kasi tulog na tulog na siya noong mga oras na iyon.” Tanong ko sa aking sarili, pero sana hindi talaga niya narinig dahil kung magkataon ay katakot-takot na pang-aasar nanaman ang aabutin ko sa tukmol na ito.

Pagkatapos mag agahan ay nagpaalam ito na lalabas at may pupuntahan daw siya.

“Hays salamat mawawala ang ingay at makakapagfocus na rin ako sa pag-gawa ng script.”saad ko sa aking sarili pagkalabas nito ng pinto.

Akmang magsisimula na ako magsulat ng bigla itong bumalik.

“Oh?”takang tanong ko pagkapasok nito.

“I forgot my key ksks.”Pangising saad nito.

“Tsk.”Oo nga pala may sariling kotse si Yesha kaya mas nahihiwagaan ako dahil kung iisipin mukhang wala naman itong trabahong ginagawa o baka naman spoiled lang talaga kaya ganito.

“Pero sabi niya kagabi?— hayst!”Naalala ko bigla ang mga sinabi niya kagabi. Possible kayang mayaman talaga ang pamilya nito? Kung sabagay halata naman sa mukha nito at sa kilos ni hindi nga marunong sa mga gawaing bahay noong unang lipat niya dito..spoiled tsk.

“See yah, oh by the way baka gabihin na ako sa pag-uwi, I'll text you nalang bye.”Saad nito bago lumabas ng pinto.

“Hayst just go ang ingay mo!”Inis kong saad.

“Wait you forget something.”Saad pa nito. Tinignan ko lang ito habang iniisip kung ano ba iyong nakalimutan ko.

“My kiss? HAHAHA.”Saad nito sabay ngomoso.

“What the fvc—!!”

“Okay okay bye HAHAHA.”Nag-aasar na saad nito bago tuloyang lumabas ng pinto.

Maghapon akong nakakulong sa condo at dahil doon ay natapos ko ang script na pinapagawa sa akin. Mabuti nalang at nagawa ko dahil bukas magkikita na kami ni Mr. Yoo at ibibigay ko ito sa kaniya.

Alas sais na ng gabi at wala pa rin ang weirdo, wala rin akong natatanggap na text galing dito.

“Ano na kaya ang ginagawa ng tukmol na iyon?” Tanong ko sa aking sarili na may halong pag-aalala.

“Hayst bakit ba ako nag-alala eh matanda na iyon.”Inis na saad ko at ibinalang nalang sa pagpatugtug ng mga paborito kong Kanata ang sarili. as usual una sa listahan ang "I want it that way" ng backstreet boys.

~You are my fire

The one desire

Believe when I say

I want it that way

But we are two worlds apart

Can't reach to your heart

When you say

That I want it that way

Tell me why

Ain't nothing but a heartache

Tell me why

Ain't nothing but a mistake

Tell me why

I never wanna hear you say

I want it that way~

Sumasabay ako sa lyrics ng kanta sa malakas na boses total wala naman dito ang tukmol kaya lulubos-lubosin ko na. Ilang saglit pa ay may na receive akong text galing kay Yesha na kaagad namang ikinagaan ng loob ko.

“I'm on my way, prepare ka dinner gutom na ako:<”Text nito at kaagad ko namang nireply. “Okay.”

Kaagad akong naghanda ng mga lulutoin ng biglan nalang may nagdoorbell at kaagad kong pinatay ang music sa pag-aakalang si Yesha na iyon.

“Ang bilis naman kakatext lang niya ah.”saad ko sa aking sarili kaya nagmadaling buksan ang pinto.

“Oh hi Good evening.”Pagbati ko noong makita ang isa sa mga staff ng condo ang nasa labas ng pinto.

“Ahm Good evening pinapaalam lang po sa lahat na huwag muna lalabas dahil may nangyareng hindi maganda sa parking area, subalit kaagad naman po itong inaayos at inform po namin kayo pag okay na ang lahat.” saad nito na ikinagulat ko.

“What happened?” Takang tanong ko dito.

“Sorry sir hindi ko po pwedeng sagutin iyan.” tugon nito.

Hindi na ako nagdalawang isip at kaagad lumabas at sumakay ng elevator papunta sa parking area pagka-baba ko ay agad akong tumakbo at hinanap si Yesha baka sakaling naandito na ito.

Nagulintang ako ng makita ang isang lalaki at isang babae ang nakahandusay sa sahig ang bumungad sa akin kaya maslalong tumindi ang kabang nararamdaman ko sa mga oras na iyon. Tinawagan ko ang number ni Yesha at kaagad naman itong sumagot.

“L-luca na saan ka? N-Natatakot ako.” Nanginginig nitong boses at halatang umiiyak ito dahilan upang maalarma ako.

“Yesha relax! na saan pupuntahan kita.”Kabadong saad ko subalit pilit na pinapakalma ang sarili.

“D-Dito sa parking area a-at sa harap ko ay may babae at lalaking na nakahandusay at sa tingin ko ay wala na itong buhay.” Mas lalong lumalakas ang bawat hikbi nito kasabay ng bilis ng t***k ng puso ko dahil sa pag-aalala.

“Okay okay I'll be right there, just calm yourself okay?” hindi na ako nag aksaya ng oras at kaagad na hinanap ang kotse ni Yesha.

“What the fvck! where are you Yesha!”Galit na saad ko sa aking isip.

Nagpalinga-linga ako at nakita ang kotse ni Yesha mismong harap ng dalawang nakahandusay akmang lalapit na sana ako subalit kaagad akong pinigilan ng mga pulis dahil hindi daw doon safe at hindi pa clear ang area.

Hindi ko ito pinansin at nagtungo sa kung saan ang kotse ni Yesha, kaagad kong kinatuk ang windshield ng kotse nito upang malaman niyang dumating na ako.

Pagkabukas niya ng pinto ng kotse ay nakita ko ang takot sa mukha nito. Kaagad ko itong niyakap upang pakalmahin.

“I'm here now, you're safe don't worry.”saad ko habang yakap-yakap ito.

Kumalma naman ito at biglang lumapit sa amin ang isang pulis at pinapaalis na kami doon dahil possibleng nasa paligid pa ang salarin. At kaagad ko namang iniuwi si Yesha sa unit ko.

“Everything is fine now Yesha.”nakangiting saad ko sabay abut ng isang basong tubig.

“I'm hungry.” nakangosong wika nito at napatanga nalang ako dahil doon.

“What happened down there Yesha ??” kyusryus kong saad subalit bakas parin sa tinig ko ang pag-aalala.

“I saw it with my two eyes.” Mahina at nanginginig na saad nito.

Ilang sandali pa ay muling tumunog ang doorbell at kaagad ko itong binuksan at baka babalitaan kami sa sitwasyon.

“I'm sorry for the inconvenience sir. Everything is clear now at nahuli na po ang salarin sa pagp*tay, Good have a good night.”

Nakahinga ako ng maluwag noong marinig iyon, agad akong nagtungo sa sala upang sabihin kay Yesha ang magandang Balita subalit nakita kong nakatulog na pala ito.

Hindi maalis sa isip ko ang mukha ni Yesha kanina, takut na takut ito at para bang may kung anong tumusok sa puso ko noong makita siyang nasa ganoong kalagayan. Naupo ako sa sahig habang nakasandal sa sofa kung saan nakatulog si Yesha.

I really can't understand this feeling, ayoko nang makitang muli na natatakot si Yesha. Tahimik lang akong pinagmamasdan si Yesha habang natutulog at ang weird lang dahil sa ganitong sitwasyon ay napapangiti parin ako habang nakatitig sa mukha nito.

“Hayst!” Pinok-pok ko ang ulo ko at tumayo at binuhat si Yesha papasok sa kwarto.

Pagkahatid ko sa kaniya ay muli akong lumabas at naupo sa sofa, at sa hindi ko malamang dahilan ay bigla akong nakaramdam ng pagkalungkot, kumuha ako ng beer dahil gusto kong uminom, ganito ako sa tuwing nakakaramdam ng lungkot, alak ang magsisilbing gamot.

Naalala ko nanaman ang sinabi ni Yesha kagabi, kung ganoon ay wala na pala siyang nanay at sa tingin ko ay masmasakit pa iyon kesa iiwan para sumama sa ibang lalaki.

“Wala kang kwentang anak! Kasalanan mo kung bakit ako naghihirap ngayon! Alam mo kung ako papipiliin hah? Sana noong nasa sinapupunan pa lamang kita ay pinay*y na kita!!” mga salita ni mama na tumatak na sa isip ko mula pagkabata, at hanggang ay dumodurog parin sa puso ko sa tuwing naalala iyon. At iyon din ang huling mga salitang narinig ko mula sa kaniya bago niya ako iiwang mag-isa.

At simula noong araw na iyon ay kinailangan kong matotong mamuhay ng mag-isa, naging palaboy sa daan at natotong magmalimos para lang may makain, marami ring pagkakataon na nawalan ako ng malay at nagkasakit dahil sa gutom at pagod. Pero lahat ng iyon ay nag iba noong makilala ko si Hugo, at doon sa kanila kahit hindi ko sila kaano-ano ay itinuring ako nitong parang tunay na pamilya noong una ay naiinggit ako kay Hugo dahil sa kung anong meron ito, pero ipinagpapasalamat ko rin dahil hindi niya nararanasan ang mga naranasan ko...