Gözlerimi ovuşturdum ve geriye doğru kollarımı esnettim. Sandalyede oturmaktan popom ağırmaya başlamıştı. Bakışlarım yoongi'ye kaydığında sessizce gülümsedim.
Uykusu varsa uykum var demesi gerekiyordu, kafasını masanın üzerine koyup uyuması değil.
"Yoongi? Yoongi?" Sessizce sesleniyordum çünkü korkmasını istemiyordum ama o beni pek duyuyor gibi değildi. Bıkkın bir nefes verip omuzlarımı düşürdüm, ben bu adamı nasıl uyandıracaktım şimdi?
Kafamı iki yana sallayıp son sınav kağıdına da notu yazdıktan sonra kağıtları topladım. Neredeyse sabah olmak üzereydi ve en azından iki saat uyumamam gerekiyordu. Tabi önce Yoongi'yi uyandırmam gerekiyordu.
"Yoongi, lütfen uyanır mısın?" Elimi omuzuna koyup yavaşça dürtmeye başladığım an gözlerini hafifçe araladı. Şu an ne kadar sevimli gözüktüğünü anl
