"Hana, neden ağladığını sorabilir miyim?"
Burnumu çekerek kafamı iki yana salladım. Ağlamak benim de hoşuma giden bir şey değildi ama hem canımın acısı hem de sinirlerimin bozulmuş olması beni buna itiyordu.
Parmağıma dikiş atılmıştı ve ben yaklaşık onbeş gün sol elimi kullanamayacaktım. Üstelik hepsi patavatsız Yoongi yüzünden olmuştu.
Bir de kalkmış neden ağladığımı merak ediyordu. Normalde çok sakin bir insandım ama bu tavırları beni çileden çıkarmaya başlamıştı.
Hem öküz hem patavatsız.
"Bak birazdan eve varacağız ve dedem seni ağlarken görürse yanlış anlayabilir."
Zaten ağladığım için falan üzülmezdi. Tek derdi dedesinin ona mirasını bırakmamasıydı. Para göz öküz.
"Ne yapabilirim. Elimde değil akıyor." Ağlamaklı bir sesle konuşup gözümde ki yaşı sildim. Sürekli akıp giden göz y
