“Ouch!.”
Sigaw ko ng simulan ko na ang pagtayo sa bakal. Pakiramdam ko ay nagka-ihi ako sa sakit. Pero hindi ako pwedeng sumuko.
“Sir, pwede naman po na ihinto kapag hindi kaya.”
Sabi ng doktor na nagbabantay sa akin. Katabi nito ang dalawang therapist. Si Eva ay kalmado na nakaupo lang sa tabi at nakatitig sa akin. Hindi ako makabanaag ng takot o kaba sa mga mata nito. Para bang sinasabi na, kaya ko ‘to. Na malaki ang tiwala niya na kaya ko.
“No, its okay. Kaya ko naman.”
Sabi ko sa mga kasamahan ko. Mabagal na tinuwid ko ang aking tuhod. Ilang linggo na ako magba-back-out hindi naman pwede na palagi na lang hindi ko kaya.
“Woah!.”
Mahinang sigaw ko ng maituwid ko ang aking tuhod. Paglingon ko kay Eva nakangiti ito at nakataas ang isang kilay. Parang sinabi na, “Oh diba kaya mo
