Chapter 66
THIRD–PERSON POV
MASAYANG naglalakad si Jaxx, bitbit ang basket na puno ng mangga, saging, at ilang pirasong apple guava. Medyo mabigat pero hindi siya nagrereklamo. Para kay Mamita niya, kay Doñya Carmelita,kahit mabigat pa ’yan, okay lang. May sakit ang matanda at sigurado siyang sisigla ang ngiti nito kapag nakita siya.
“Good morning, Jaxx!” sigaw ng isa sa mga tauhan sa tubuhan.
“Good morning po! Ingat kayo diyan ha!” masigla niyang sagot, may kasunod pang maliit na wave.
“Uy, pogi ah!” biro ng isa pa.
“Mana po kay Lolo Delfin,” mabilis niyang sagot, sabay kindat. Tawanan ang mga tauhan. Mahal nila ang batang ito, magalang, palabati, at may tapang na hindi bastos.
Pagpasok niya sa bakuran ng mansiyon, biglang bumagal ang lakad niya.
Nakatayo sa harap ng malaking pint
