7. Bölüm
639 Words
Sonunda prens saraydan ayrılmıştı gitmeden önce benimle yatmayı ihmal etmemiş giderken beni tembihlemeyi unutmamıştı
Şimdi gecenin bir yarısı Lea ile bahçede oturuyordum
"Yüzünde yara olan o adam kimdi"
"Kralın gayrimeşru çocuğu ve sarayda ki en kıdemli komutan hanımım"
"Yüzünde ki yara izinin nasıl olduğunu şimdi anladım piç damgası yediğine göre hayatı kolay olmamıştır"
"Hemde hiç kolay olmamış duyduğuma göre annesinden çocuk yaşta koparılıp saray'a getirilmiş prens Lucas gününü gün ederken o sürekli savaşta orda burdaymış"
Kolu kanadı kırılmış bir kuş daha..
Hunter
Onu her gün bahçede görmek tuhafıma gidiyordu ve bende fazlasıyla merak uyandırıyordu o kızı merak ediyordum sanki zorla burda tutuluyormuş gibi genellikle kızlar Lucas'ın kucağına girmek için can atıyordu ama o farklı gibiydi
Gece geç saatlerde uyuyamayınca bahçeye çıktım yine orda oturmuş etrafı seyrediyordu yanında sürekli olan bir kız vardı iyice yakınlaşmışlardı anlaşılan arkalarından yaklaşıp konuşulanlara kulak misafiri oldum
Beni merak etmesi nedense hoşuma gitmişti
Onunla normal şartlar altında tanışsaydık kesinlikle evlenebileceğim bir kızdı ama maalesef prens Lucas'ın metresi olmuştu prens Lucas onu bırakmazsa kimse onu elinden alamazdı Kral hariç oda böyle birşeye karışmazdı oğlu onun için değerliydi nede olsa veliaht prensti
"İyi geceler hanımlar"
İkisi de irkilip bana döndü
Maria'nın yüzünde morluklar görünce kaşlarım çatıldı bu kızı dövüyor muydu pislik
"İyi geceler"
"Müsaitsen oturabilir miyim"
Maria sağına soluna etrafına bakıp
"Elbette buyrun"
"Gecenin bu saatinde seni uyutmayan şey nedir"
"Gece dışarıya çıkıp yıldızları seyretmeyi seviyorum ya siz neden uyuyamadınız"
"Uyku tutmadı"
Maria'ya morlukları sormak istemedim makyajla biraz kapatmış ama yinede belli oluyordu benden korkmasını istemiyordum
"Prens evleneceği için üzülüyor musun Maria"
"Yok neden üzüleyim ben kimim ki"
"Bilemiyorum kadınlar duygusal varlıklar"
"Benim için sorun yok evlenebilir"
Böyle demesi tuhaftı normal bir kadın olsa kıskanırdı
"Anlıyorum"
"Neyse çok geç oldu komutan benim uyumam gerek size iyi geceler"
"İyi geceler Maria"
Başını sallayıp yürümeye başladı gidişini bir süre izledim gözlerinin içinde ki hüznü okumak zor değildi ya bir derdi vardı yada tek derdi Lucas'tı
***
Lucas'ın gitmesinin üzerinden bir hafta geçmişti bugün sarayda yoğun bir mesai olduğu için geleceğini anlamak zor değildi bugün bahçeye de çıkamayacaktım
Tüm günü odamda geçirdim arada pencereden dışarıyı seyrettim uzaktan bir kalabalık gördüm gelmişti pislik bir hafta çok güzel geçmişti onsuz
Şimdi yine korkularım beni bulmuştu ondan kurtulmak için herşeyimi verirdim
Korkuyla yatağa girdim Lea artık geceleri odamda kalmıyordu benim yüzümden kimsenin yorulmasını istemiyordum Lea çok iyi bir kızdı onunla iyice yakınlaşmıştık ne merak ediyorsam ona soruyordum sıkılmadan sevgiyle cevap veriyordu ve durumumu en iyi o biliyordu ben ne zaman ağlarsam oda bana eşlik ediyordu
Sabaha bir kaç saat kala uykuya daldım ne kadar uyudum bilmiyorum yanıma birinin girmesiyle irkildim belime sarılıp beni kendine çekti
"Ben geldim bebeğim"
İyi bok yaptın
"Beni özlemişsindir"
"Lütfen bırak beni bak Prenses'i de getirmişsin daha ne istiyorsun"
"Prenses'in bu konuyla ilgisi yok oda benim sende"
"Bu kadar kalpsiz olmayı nasıl başarıyorsun yada senin kalbin var mı"
"Beni sorgulama Maria seni bırakmayacağımı biliyorsun"
"Bir ay oldu bıkmadın mı benden daha önce bu kadar süre hiç bir kızı tuttuğun görülmemiş"
"Bıkmadım hatta kendimden beklemediğim bir şekilde sana doyamıyorum asi hallerin zevkime zevk katıyor bebeğim"
Ağlamaya başladım ben kurtulmaya gün sayarken pis sapık doymuyorum diyordu
"Bir aydır ağlıyorsun yetmedi mi Maria sulu gözlü olmandan nefret ediyorum"
"Ben senin her şeyinden"
"Sorun yok benim zevkim ikimize de yeter geleceğin Kral'ını memnun ediyorsun bundan daha iyi görev ne olabilir"
"Canın cehenneme"
"Hadi çok konuşma yorgunum zaten uyuyacağım seni özledim kokunla uyumak istiyorum"
Uyuduğum bir saat ile kalmıştım üzüntüden uyuyamamıştım yorgun olsa bile gelip beni bulmuştu adi onu gebertsem aslında ülkeye büyük bir iyilik yapmış olurdum binlerce masum kızın hayatını kurtarırdım
Kral olduktan sonra hepten insanlıktan çıkacağı belliydi
Saatlerce uyudu ben kalkmak isteyince beni kendine çekip bırakmamıştı lanet herif kene gibi yapışmıştı
Biraz daha uyuduktan sonra doğrulup üzerime çıktı ellerimi başımın üstünde birleştirip geceliğimi yukarıya sıyırdı çamaşırımı aşağıya çekti kendini içime itince hırladı özlediği belliydi ama ben onu hiç özlememiştim geberse bile üzülmezdim
- Writer
